کانون (هندسه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقطهٔ F کانون بیضی (e=۱/۲)، سهمی (e=۱) و هذلولی (e=۲) است.

در هندسه، کانون یک جفت نقطهٔ خاص است که به کمک آن انواع منحنی‌ها حاصل می‌شود. در تعریف انواع مقاطع مخروطی (دایره، بیضی، سهمی، و هذلولی) می‌توان از کانون‌ها کمک گرفت. مقاطع مخروطی را می‌توان به کمک دو کانون، یک کانون و یک خط هادی، و یا یک کانون و یک دایره تعریف کرد.

منابع[ویرایش]