کامی سن-سانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کامی سن-سائن)
پرش به: ناوبری، جستجو
کامی سن-سانس
سن-سانس در سال‌های پایانی
سن-سانس در سال‌های پایانی
اطلاعات هنرمند
زادروز ۹ اکتبر ۱۸۳۵(۱۸۳۵-10-۰۹)
اهل کشور فرانسوی
درگذشت ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱ (۸۶ سال)
سبک‌ها رومانتیک
استاد پیِر مِلدِن، شارل گونو

کامی سن-سانس (به فرانسوی: Camille Saint-Saëns) (زاده ۹ اکتبر ۱۸۳۵ در پاریس ـ درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱ در الجزیره) آهنگساز فرانسوی دوره رمانتیک است.

سن-سانس در کلیسای مادلن پاریس ارگ می‌نواخت و موسیقی او که در آغاز تحت تأثیر فرانتس لیست بود شامل اپرای سامسون و دلیله، سمفونی‌ها، کنسرتو برای پیانو، پوئم سمفونیک (برای مثال رقص مردگان)، کارناوال حیوانات برای دو پیانو و ارکستر مجلسی، موسیقی کرال، مجلسی، ارگ و پیانو می‌باشد.[۱]

زندگی[ویرایش]

سن-سانس

در کودکی نخست فراگیری پیانو را آغاز نمود و سپس به آموختن آهنگسازی نزد پیِر مِلدِن پرداخت. در یازده سالگی نخستین کنسرت پیانو خود را بر‌گزار کرد و در آن کنسرتو پیانو شماره ۳ بتهوون و کنسرتو شماره ۱۵ موتسارت را اجرا کرد در حالیکه کادانس این کنسرتو را خودش نوشته بود.

در سیزده سالگی وارد هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس گردید و با استادانی چون شارل گونو به فراگیری موسیقی ادامه داد. در سال ۱۸۵۱ در حالیکه هنوز شاگرد کنسرواتوار بود موفق به دریافت جایزه رم گردید. در هیجده سالگی به عنوان نوازنده ارگ کلیسای سن مری برگزیده می‌شود و به سرعت به شهرت دست پیدا می‌کند. فرانتس لیست در مورد او در این دوره گفته‌است «او بهترین نوازنده ارگ در سراسر گیتی است». سن-سانس این سمت را برای بیست سال از آن خود داشت، او هم‌زمان در تمام این سالها به آهنگسازی ادامه داد و همچنین در انتشار آثار و دفاع از آهنگسازانی چون روبرت شومان، ریچارد واگنر و کریستف ویلیبالد گلوک تلاش بسیار کرد. در سال ۱۸۶۱ به عنوان استاد مدرسه موسیقی نیدرمیر l’École Niedermeyer برگزیده می‌شود و شاگردانی همچون گابریل فوره را تربیت می‌کند. در ۱۸۶۷ به خاطر کانتات "عروسی پرومِته" Les Noces de Prométhée برنده جایزه یک مسابقه آهنگسازی می‌گردد که گروه داوران آن را موسیقدانانی چون جواکینو روسینی، هکتور برلیوز، جوزپه وردی و شارل گونو تشکیل می‌دادند.

سن-سانس در سال ۱۸۷۰ نقدهای فراوانی را در مجله "گزت موزیکال" Gazette musicale نوشت و در بحث‌های بسیاری با ونسان دندی شرکت جست. وی در سال ۱۸۸۱ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه در آمد و سه سال بعد موفق به دریافت نشان لژیون دونور گردید.

سن-سانس در حال نواختن پیانو در اپرا - پاریس ۱۹۱۳

او به لیست، شومان و واگنر علاقه داشت و با لیست و برلیوز روابط نزدیک و صمیمی داشت. سالهای نخستین سده بیستم سالهای پر افتخاری برای سن-سانس است، او به ریاست فرهنگستان هنرهای زیبا برگزیده می‌شود و نشان‌های متعددی را دریافت می‌کند. موسیقی سن-سانس از لحاظ تکنیکی بی‌نقص ارزیابی می‌شود. او پوئم سمفونیک را وارد موسیقی فرانسه کرد و عمده شهرت‌اش هم به خاطر همین آثارش است. او در تمام ژانرهای موسیقی آثاری خلق کرده‌است. علاقه‌اش به آثار سمفونیک جالب و قابل ستایش است، آثار ارکستری فراوانی دارد ولی عمدتاً او را با "کارناوال حیوانات"، "اپرای سامسون و دلیله" و "سمفونی شماره پنج" می‌شناسند. جالب این که کارناوال حیوانات، معروف ترین اثر او، در زمان حیاتش هرگز شناخته نشد، چون فکر می‌کرد ممکن است اجرای آن به موقعیت هنریش لطمه بزند.

نمونه امضای سن-سانس

سن-سانس در سال‌های پایانی عمر به مسافرتهای زیادی رفت و سرانجام در حالی که برای آهنگسازی به الجزایر سفر کرده بود در سن ۸۶ سالگی درگذشت. پیکر او پس از مرگ به پاریس منتقل و در گورستان منپارناس (Cimetière_du_Montparnasse) به خاک سپرده شد.

برخی از آثار[ویرایش]

کارناوال حیوانات - Le carnaval des animaux
رقص مردگان - Danse macabre
  • کارناوال حیوانات - ۱۸۸۶
  • اپرای سامسون و دلیله - ۱۸۶۸
  • پیش درامد و روندو کاپریچیوزو برای ویلن و ارکستر
  • ۱۳ اپرا
  • کنسرتوهایی برای پیانو و ویلن
  • آثار زیادی برای پیانو، ارگ و موسقی مجلسی
  • اوراتوریوی نوئل، ۱۸۵۸
  • رقص مردگان - ۱۸۷۵

شنیدن آثار[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. کینگ، پالمر: تاریخ موسیقی. مترجم: پورمحمد، مهدی. نشریه: «هنر» زمستان ۱۳۸۴ - شماره ۶۶. ص۱۶۶.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کامی سن-سانس موجود است.