کامیار و آرش علایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کامیار و آرش علایی

کامیار علایی، پزشک، پژوهشگر دانشگاه هاروارد، کارشناس بین‌المللی بهداشت، و پایه‌گذار برنامه کلینیک‌های مثلثی در جلوگیری از گسترش ایدز در ایران است که به همراه برادرش، آرش علایی در سال ۱۳۸۷ در رابطه با فعالیت‌هایشان برای پیشگیری از ایدز، دستگیر و زندانی و سه سال بعد آزاد شدند.[۱] بازداشت آن دو اعتراضات گستردهٔ بین‌المللی را در پی داشت.[۲] برادران علایی چهار جایزه به پاس تلاش‌هایشان برای کنترل بیماری ایدز دریافت کرده‌اند، از جمله جایزهٔ سالانه بهداشت جهانی توسط شورای بهداشت جهانی، و جایزهٔ الیزابت تایلور در سال ۲۰۱۲.[۳][۴]

فعالیت برای کنترل ایدز[ویرایش]

کامیار و آرش علایی از بنیان‌گذاران کلینیک‌های مثلثی برای مشاوره و درمان ایدز و اعتیاد در ایران هستند.[۵][۶]

آرش علایی پیش‌تر مدیر موسسه بین‌المللی آموزش و پژوهش در مرکز ملی آموزشی پژوهشی و درمانی سل و بیماری‌های ریوی در ایران بود. کامیار علایی پیش از دستگیری در ایران، در حال گذراندن دوره دکترای بهداشت عمومی در دانشگاه ایالتی نیویورک بود. برادران علائی که از سیزده سال پیش در برنامه‌ای برای مقابله با گسترش بیماری ایدز در ایران با تمرکز بر معتادان تزریقی در استان کرمانشاه شرکت داشتند، برای فعالیت در زمینهٔ کنترل ایدز به ایران بازگشته بودند. آنها همچنین در تلاش بودند مقدمات همکاری‌های منطقه‌ای در زمینهٔ بهداشت را میان دوازده کشور خاورمیانه و آسیای مرکزی فراهم کنند.[۴]

بازداشت[ویرایش]

برادران علایی در ۳ تیر ۱۳۸۷ دستگیر شدند و از داشتن وکیل مدافع منع شدند. گفته می‌شود در بازجویی به اتهام براندازی نظام، ارتباط با احزاب اپوزیسیون و تشکیل سازمان‌های غیردولتی که آمریکا در تشکیل آنها نقش داشته‌است، متهم گشته‌اند.[۱] دکتر علایی در مصاحبه با رادیو زمانه گفته بود: «برخی آمارها از وجود صد هزار نفر بیمار مبتلا به ایدز در ایران حکایت دارد اما می‌توانیم مانع از گسترش این بیماری شویم»[۱] مادر برادران علایی ۲ بهمن ۱۳۸۷ اعلام کرد در ملاقاتی که ۳۰ دی با پسرانش داشته متوجه شده‌است آنها از صدور حکم خود بی‌اطلاع‌اند، ۶۳ روز در زندان انفرادی هستند و نگران است با شکنجه از پسرانش فیلم اعتراف تلویزیونی گرفته شود.[۷] سرانجام کامیار علایی به سه سال زندان محکوم و پس از طی کامل آن آزاد شد. آرش نیز که به شش سال زندان محکوم شده بود، سه ماه بعد از آزادی برادرش به مناسبت عید فطر، عفو و آزاد گردید.[۸]

جایزه‌ها[ویرایش]

برادران علایی چهار جایزه به پاس تلاش‌هایشان برای کنترل بیماری ایدز دریافت کرده‌اند، از جمله:[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نگرانی شدید نسبت به وضعیت کامیار و آرش علایی در بند ۲۰۹». کمیته گزارشگران حقوق بشر، ۱۴ شهریور ۸۷. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲. 
  2. «آرش علایی آزاد شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ آگوست ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۲۰ خرداد ۱۳۹۱. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «اعطای جایزه الیزابت تایلور به برادران علایی». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۲ - ۰۲ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ کاوه قریشی. «در ایران به ایدز پرداخته نمی‌شود - جایزه الیزابت تایلور برای آرش و کامیار علایی». روزآنلاین، ۳ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲. 
  5. «نگرانی از سرنوشت دو متخصص ایرانی». رادیوزمانه، ۱ مرداد ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲. 
  6. صدف کوه‌کن. «شرایط ایدز در ایران». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲. 
  7. استفاده مقامات اطلاعاتی ایران از زندان‌های مخوف برای اقرارهای جعلی تحت فشار - کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران - ۳ بهمن ۱۳۸۷
  8. «آرش علایی آزاد شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ اوت ۲۰۱۱ - ۰۷ شهریور ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۲.