کالای واسطه کالاهای واسطه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


کالاهای واسطه‌ای کالایی که از آن به منظور تولید کالای دیگر استفاده می‌شود، برای مثال استفاده از ورقه فولادی برا ی تولید بدنه خودرو. به کالاهای واسطه‌ای، کالاهای تولیدکننده نیز می‌گویند. تکنولوژی واسطه: مجموعه‌ای از تکنیکها یا روشهای تولید که حالت میانه یا متعادل دارند؛ به طوری که نه مانند تکنیکهای مورد استفاده در کشورهای پیشرفته سرمایه داری، به شدت سرمایه برند و نه مانند تکنیکهای مورد استفاده در کشورهای در حال توسعه، عقب افتاده و به شدت کاربر این نام را برای نخستین بار «شوماخر» در سالهای دهه 1960 مورد استفاده قرار داد. وی یکی از پیشگامان مبحث استفاده از تکنیکهای مناسب در کشورهای در حال توسعه است. قرضه ملی داخلی: بخشی از بدهیهای یک کشور به اتباع آن کشور، مانند انتشار اوراق قرضه از سوی دولت به منظور کسب درامد در این حالت وجوه جمع‌آوری شده با انتشار اوراق قرضه و نرخ بهره‌ای که دولت به پرداخت آن تعهد کرده است، قروض داخلی دولت محسوب می‌شوند. نرخ بازده داخلی: نرخ بهره‌ای که بر اساس آن جریان وجوه حاصل از سرمایه گذاری (خالص درامد) تنزیل می‌شود؛ به طوری که ارزش فعلی درامدهای آتی ناشی از سرمایه گذاری، معادل میزان سرمایه به کار رفته در طرح سرمایه گذاری شود. بنابر این، نرخ بازگشت داخلی آن نرخ تنزیلی است که بر طبق آن ارزش خالص فعلی درامد ناشی از سرمایه گذاری برابر صفر می‌شود. می‌توان از نرخ بازگشت داخلی در ارزیابی پروژه‌های سرمایه گذاری برای تعیین چشم انداز بازده سرمایه گذاری استفاده کرد برای مثال ساکنان سواحل دریا ماهی خشک شده و در یونان قدیم گوسفند و در تبت بسته های چای و در هندوستان قند و در آفریقا مروارید و صدف و در کانادا پوست جانوران کالای واسطه بوده.