کاغذ مگس‌گیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کاغذ مگس‌گیر

کاغذ مگس‌گیر کاغذی لعاب‌دار است با بویی شیرین و مطبوع برای مگس‌ها که لعاب آن بسیار چسبناک و گاه سمی است و زمانی که مگس یا دیگر حشرات بر روی آن بنشینند دیگر قادر به پرواز دوباره نیستند و می‌میرند. کاغذهای مگس‌گیر را معمولاً از سقف آویزان می‌کنند.

پیشینه[ویرایش]

در قدیم در اروپا برای این کار قسمتی از یک مقوا را بریده و بر روی آن نوعی لواشک شیرین‌مزه و چسب می‌مالیدند اما با گرم شدن هوا این لواشک آب شده یا چسب خشک می‌شد. کاغذهای مگس‌گیر به سبک امروزی در سال ۱۹۰۹ توسط یک شیرینی‌پز به نام فردریک کایزر (۱۸۶۲-۱۹۳۰) ابداع شد که در وایبلینگن (در نزدیکی اشتوتگارت آلمان) زندگی می‌کرد. او که از نشستن مگس‌ها بر روی شیرینی‌ایش در ویترین خسته شده‌بود، نواری را با مخلوطی از صمغ، روغن، گریس و عسل آغشته کرده و پس از پیچیدن این نوار، آن را در یک قوطی مقوایی جا داد و به بازار آورد. نام تجاری این محصول از سال ۱۹۱۱ آئروکسون (Aeroxon) بود.

پس از جنگ جهانی دوم کاغذهای مگس‌گیری به بازار آمدند که حاوی مواد شیمیایی حشره‌کش هستند. از آنجا که استفاده از کاغذهای مگس‌گیر از اواخر سال ۲۰۰۷ در اتحادیه اروپا ممنوع شده است، امروزه این محصول در اروپا تنها بر اساس مواد طبیعی ساخته می‌شود.

منابع[ویرایش]