کازو ایشی‌گورو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کازو ایشی‌گورو
Kazuo Ishiguro by Kubik.JPG
ایشی‌گورو در کراکوف لهستان، ۲۹ اکتبر ۲۰۰۵
زادروز ۸ نوامبر ۱۹۵۴ (۵۹ سال)
ناگازاکی، ژاپن
ملیت پرچم انگلیسی ژاپنی‌تبار
پیشه رمان‌نویس
سال‌های نویسندگی -۱۹۸۱

کازو ایشی‌گورو[۱] (Kazuo Ishiguro) (زاده ۸ نوامبر ۱۹۵۴ در ناگازاکی) نویسندهٔ انگلیسی ژاپنی‌تبار است که خانواده‌اش وقتی پنج‌ساله بود به انگلستان مهاجرت کردند. ایشی‌گورو مدرک کارشناسی خود را در زبان انگلیسی و فلسفه از دانشگاه کنت در سال ۱۹۷۸ و مدرک کارشناسی ارشدش را در رشته نویسندگی خلاقانه در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه انگلیای شرقی دریافت کرده است.

او یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان معاصر انگلستان است و در سال ۱۹۸۶ برای کتاب هنرمندی از جهان شناور برندهٔ جایزهٔ وایت‌برِد و در سال ۱۹۸۹ به خاطر کتاب بازماندهٔ روز برندهٔ جایزهٔ بوکر شد. کتاب‌های وقتی یتیم بودیم و هرگز رهایم مکن از او نیز به فهرست نهایی جایزهٔ بوکر راه یافتند. مجله تایمز او را در رده ۳۲ در بین ۵۰ نویسنده برتر انگلیسی از سال ۱۹۴۵ قرار داده است. [۲]

رمانهای بازمانده روز و هرگز رهایم مکن او به صورت فیلم سینمایی درآمده‌اند.

ویژگی‌های ادبی[ویرایش]

رمانهای او اغلب از زبان اول شخص نقل می‌شوند و راوی عموماً‌ کاستی‌های انسانی دارد. شیوه ایشی‌گورو این است که به راوی اجازه دهد این ویژگی‌ها را به تدریج در خلال داستان آشکار سازد. از این رو نویسنده حس شفقتی در خواننده ایجاد می‌کند که باعث می‌شود ایرادهای راوی را ببیند و در عین حال با او حس همدردی داشته باشد. این احساس شفقت غالباً‌ از عمل راوی یا اغلب از عمل نکردن او ریشه می‌گیرد. در بازمانده روز آقای استیونز، سرپیش‌خدمت خانه، احساسات عاطفی خود را نسبت به خانم کنتن،‌ سرخدمتکار خانه، نادیده می‌گیرد چون توانایی برقراری تعادل بین زندگی خصوصی و حس وظیفه‌شناسی‌اش و خدمت‌گذاری‌اش را ندارد.

داستان‌های او اغلب بدون نتیجه‌گیری مشخص هستند. مشکلات پیش روی شخصیت‌های داستان‌های او در گذشته مدفونند و حل‌ناشده باقی می‌مانند. به همین دلیل ایشی‌گورو خیلی از داستان‌هایش را با نوعی تسلیم و کنار آمدن غم‌انگیز به پایان می‌برد. شخصیت‌هایش گذشته خود و آنچه حالا شده‌اند را می‌پذیرند و اغلب درمی‌یابند که این پذیرش برایشان آرامش به ارمغان می‌آورد و به آشفتگی‌های ذهنیشان را به پایان می‌رساند. این را می‌توان نوعی بازتاب ادبی پدیده مونو نو آواره در فرهنگ ژاپنی دانست.

ایشی‌گورو و ژاپن[ویرایش]

ایشی‌گورو در ژاپن به دنیا آمده و اسمی ژاپنی دارد. حروف اسمش در ژاپنی به معنای سنگ و سیاه هستند. دو رمان اول او در ژاپن اتفاق می‌‌افتند با این حال خود او در مصاحبه‌های متعدد تأکید کرده است که با ادبیات ژاپن آشنایی چندانی ندارد و آراش شباهتی به ادبیات ژاپن ندارند. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۰ گفته بود:‌«اگر اسم مستعاری انتخاب می‌کردم و کس دیگری پیدا می‌کردم که از عکسش به جای عکس خودم استفاده کنم مطمئنم کسی به ذهنش نمی‌رسید که بگوید این آدم مرا یاد فلان نویسنده ژاپنی می‌اندازد.» هرچند بعضی نویسندگان ژاپنی تأثری دورادور بر کار او داشته‌اند ایشی‌گورو خود تأثیر سینماگران ژاپنی مانند یاسوجیرو ازو و میکیو ناروسه را بیشتر می‌داند.

ایشی‌گورو ژاپن را در سال ۱۹۶۰ ترک کرد و تا سال ۱۹۸۹ که به عنوان بازدیدکننده موقت بنیاد ژاپن به آنجا سفر کرد به ژاپن برنگشت. در مصاحبه‌ای با کنزابورو اوئه ،‌ایشی‌گورو تأیید می‌کند که صحنه‌پردازی دو رمان اولش تخیلی بوده است. «من با تصویر بسیار واضحی از کشور دیگر در ذهنم تربیت شدم. کشور دیگر بسیار مهمی که بستگی‌های عاطفی به آن داشتم. [...] در انگلیس تمام مدت داشتم این تصویر را در ذهنم می‌ساختم. یک ژاپن تخیلی.»

هنگام بحث درباره میراث ژاپنی و تأثیر آن بر روی تربیتش ایشی‌گورو می‌گوید:‌«من کاملاً‌ مثل انگلیسیها نیستم چون پدر و مادری ژاپنی در خانه‌ای ژاپنی‌زبان مرا بزرگ کرده‌اند. پدر و مادرم فکر نمی‌کردند که قرار است مدتی به این طولانی‌ای در این کشور زندگی کنیم. آنها احساس مسئولیت می‌کردند که ارتباط مرا با ارزش‌های ژاپنی حفظ کنند. من پیشینه‌ای متمایز دارم. جور دیگری فکر می‌کنم و دیدگاه‌هایم اندکی با بقیه فرق دارد.» وقتی از او پرسیدند تا چه اندازه خود را ژاپنی یا انگلیسی می‌داند گفت:«مردم دو سوم یک چیز و بقیه‌اش چیز دیگر نیستند. اخلاق، شخصیت و دیدگاه چیزی نیست که قسمت بشود.تکه‌ها به وضوح از هم جدا نمی‌شوند. تبدیل به مخلوط یکنواخت بامزه‌ای می‌شوی. این چیزی است که در قسمت اخیر قرن حاضر بیشتر رواج پیدا کرده - آدم‌هایی با زمینه فرهنگی مختلف و پیشینه نژادی مختلف. دنیا دارد به این سمت می‌رود.»

جایزه‌ها[ویرایش]

  • (۱۹۸۲) جایزه یابود وینفرید هولتبی برای منظره رنگ‌پریده تپه‌ها
  • (۱۹۸۶) جایزه وایت‌برد برای هنرمندی از جهان شناور
  • (۱۹۸۹) جایزه بوکر برای بازمانده روز
  • (۱۹۹۸) شوالیه ادب و هنر فرانسه

به جز منظره رنگ‌پریده تپه‌ها همه رمان‌ها و مجموعه داستان‌های کوتاه او نامزد جایزه‌های معتبر ادبی شده‌اند. مهم‌تر از همه چهار کتاب هنرمندی از جهان شناور، بازمانده‌ روز، وقتی یتیم بودیم و هرگز رهایم مکن همگی نامزد دریافت جایزه بوکر بوده‌اند.

آثار[ویرایش]

رمان‌ها[ویرایش]

فیلمنامه[ویرایش]

  • (۲۰۰۳) غمناک‌ترین موسیقی دنیا
  • (۲۰۰۵) کنتس سفید

داستان کوتاه[ویرایش]

  • (۱۹۹۰) شام خانوادگی
  • (۲۰۰۱) دهکده پس از تاریکی
  • (۲۰۰۹) شبانه‌ها: پنج داستان درباره موسیقی و شب

پانویس و منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کازو ایشی‌گورو موجود است.
  1. در برخی از ترجمه‌های فارسی، نام این نویسنده به شکل «کازوئو ایشی‌گورو» نیز نوشته شده است.
  2. "The 50 greatest British writers since 1945". The Times (London). 5 January 2008. Retrieved 1 February 2010. 
  3. «هراس از دنیای مدرن»(فارسی)‎. همشهری آنلاین، ۱ خرداد ۱۳۸۹. 

پیوند به بیرون[ویرایش]