کاریکاتور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کاریکاتور [۱] از فعل کاریکاره [۲] ایتالیایی، به معنی بار کردن گرفته شدهاست. کاریکاره جریمه کردن و توبیخ کردن نیز معنی می دهد و به نظر می رسد که نخستین بار توسط شخصی به نام موسینی [۳] در سال ۱۶۴۶ میلادی به کار رفته باشد و او نیز به نوبه خود این واژه را کاراچی [۴]، یعنی نقاشی های خیابانی بلونیایی هم عصر خویش گرفته باشد. چرا که این نقاشیها همواره دارای عناصری اغراق آمیز بودند که سوژهها را مضحکه می کردند. همچنین ممکن است که کاریکاتو از واژه ی کاراتره [۵] (caracter) و یا کارا [۶] اسپانیایی به معنای صورت اخذ شده باشد. در هر صورت کاریکاتور نوعی نقاشی است که سوژه دلخواه را به صورت مضحک و خنده آوری ترسیم می کند. عمده ترین بخش هر کاریکاتور صورت آن است. فی المثل در صورت های کاریکاتوری که آلبرخت دورر [۷] و لئوناردو داوینچی [۸] هر دو مستقلا حدود سال ۱۵۰۰ ترسیم کردهاند، صورتهایی با دماغ دراز و چانه ی دراز مشاهده می کردند.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منبع
انیمیشن از نخستین گامها تا اعتلا. بهروز غریب پور. دانشگاه هنر. چاپ اول. ۱۳۷۷
