کارمزدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قرارداد کارمُزدی یا حق‌الزحمه‌ای یا فری‌لنس، گونه‌ای قرارداد کاری است که بر پایهٔ آن فرد یا شرکتی قول انجام کاری را برای یک کارفرما در ازای دست‌مزدی مشخص را می‌دهد. فریلنسر کسی است که سرویس ها یا خدمات خود را بدون تعهد درازمدت به کارفرما ارائه می کند. آنها معمولا ساعتی، روزانه یا پروژه ای دستمزد می گیرند و اساسا یک کسب و کار یک نفره است.[۱]

زمینه هایی که در آن فریلنسینگ رایج است عبارتند از: موسیقی، چاپ، نویسندگی، برنامه نویسی، عکاسی، روزنامه‌نگاری، آرایشگری، ویرایش، طراحی گرافیک، طراحی سایت، مشاوره، راهنمای تورو مترجم.

عملکرد فریلنسرها با هم بسیار متفاوت است. بعضی از آنها از مشتری می خواهند تا قرارداد امضا کند درحالی که بعضی دیگر کار را با یک موافقتنامه های شفاهی شروع می کنند. بعضی از فریلنسر ها ممکن است هزینه کل پروژه را تخمین زده و بیعانه درخواست کنند. پرداخت به فریلنسرها نیز بسیار متفاوت است، فریلنسر ممکن است روزانه، ساعتی یا پروژه ای دستمزد بگیرد. یا بجای دریافت یک مبلغ مشخص بعضی از فرلنسر ها از روش ارزش و قیمت گذاری مبتنی بر نتیجه کار برای مشتری استفاده می کنند. دریافت درصدی به صورت بیعانه. برای بعضی از پروژه های پیچیده بصورت فاز بندی و در هنگام تحویل هر بخش از کار مبلغ آن قسمت را دریافت کنند.

[[:پرونده:]]== ریشه‌جویی == این اصطلاح برای اولین بار توسط سر والتر اسکات (۱۷۷۱-۱۸۳۲) در Ivanhoe مورد استفاده برای توصیف "یک جنگجو مزدور قرون وسطی" یا "آزاد نیزه=free-lance" قرار گرفت(نشان می دهد که نیزه به خدمات خدایان قسم نخورد، نه این که نیزه بصورت مجانی موجود است).به اسم تمثیلی در اطراف ۱۸۶۰ تغییر کرد و به عنوان فعل در سال ۱۹۰۳ توسط مقامات در علم ریشه‌جویی مانند فرهنگ انگلیسی آکسفورد به رسمیت شناخته شده است. در آن زمان در بریتانیا به مبارزان و جنگجویانی که با شخص خاصی سوگند وفاداری نخورده بودند گفته میشد. این افراد طبق ترجمه آن(Free of Lance) برای جنگیدن آزاد بوده و میتوانستند طرف خود را بر اساس عقاید و مزدی که پیشنهاد می شد انتخاب کنند.

مزایا [ویرایش]

بطور کلی فریلنسر ها از تنوع کاری زیادی نسبت به کارمندان برخوردار هستند. بدون درنظر گرفتن به نیاز به یک درآمد ثابت - معمولا آزادی عمل بیشتری برای انتخاب زمان کاری خود دارند. تجربه کار های متفاوت پروفایل آنها را می سازد و در نتیجه شبکه ای از مشتریان برای خود تشکیل می دهند. این متن نیاز به تکمیل دارد

قرارداد کارمزدی در ایران [ویرایش]

کارمزد عبارت است از مزدی که بابت انجام مقدار کاری مشخص که از نظر کمی قابل اندازه گیری یا شمارش باشد به ازای هر واحدکار تعیین و پرداخت می‌شود. کارمزد برحسب آنکه حاصل کار موردنظر مربوط به یک نفر یا یک گروه مشخصی از کارگران یا مجموعه کارگران کارگاه باشد به‌ترتیب به‌صورت کارمزد انفرادی، کارمزد گروهی و کارمزد جمعی تعیین می‌شود.

در نظام کارمزد گروهی و جمعی باید علاوه بر شغل هر یک از کارگران، سهم هر یک در میزان فعالیت و کارمزد متعلقه از قبل مشخص شود و موضوع موردقبول کارگران باشد.

قرارداد کارمزدی برحسب آنکه اولین واحد یا قطعه، ملاک محاسبه کارمزد قرار گیرد ساده و چنانچه برای مازاد بر تعداد مشخص باشد ترکیبی است. درصورت ترکیبی بودن، نرخ کارمزد تعیین شده نباید کمتر از جمع مزدثابت تقسیم بر تعداد کاری که مزدثابت بابت آن تعیین شده‌است، باشد.

درصورت توقف کار به واسطه قوای قهریه یا حوادث غیرقابل پیش‌بینی که وقوع آن از اراده طرفین خارج باشد مقررات ماده ۱۵ قانون کار اجرا خواهد شد. ولی هر گاه عوامل توقف کار برای کارفرما قابل پیش‌بینی بوده و خارج از اختیار کارگر باشد، کارفرما علاوه بر مزد ثابت (در مورد قرارداد کار ترکیبی) مکلف به پرداخت مزد مدت توقف کار به ماخذ متوسط کارمزد آخرین ماه کارکرد کارگر خواهد بود. در صورت بروز اختلاف، تشخیص موارد فوق با وزارت کار و امور اجتماعی است.

منابع [ویرایش]