گرد فون روندشتت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گرد فون روندشتت
Bundesarchiv Bild 146-1987-047-20, Gerd v. Rundstedt.jpg
فیلد مارشال ژنرال فون روندشتت
محل تولد آشرزلبن, امپراتوری آلمان
تاریخ تولد ۱۲ دسامبر ۱۸۷۵(1875-12-12)
محل مرگ هانوفر, آلمان غربی
تاریخ مرگ ۲۴ فوریه ۱۹۵۳ میلادی (۷۷ سال)
تابعیت Flag of the German Empire.svg امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)
آلمان جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg آلمان نازی
طول خدمت ۱۸۹۲-۱۹۳۸
۱۹۳۹-۱۹۴۵
درجه Rank insignia of Generalfeldmarschall of the Wehrmacht.svg فیلد مارشال
جنگ‌ها جنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
عملیات‌های مهم نبرد کیف


کارل رودولف گرد فون روندشتت (به آلمانی: Karl Rudolf Gerd von Rundstedt) (زاده ۱۲ دسامبر ۱۸۷۵ - درگذشته ۲۴ فوریه ۱۹۵۳) یک فیلد مارشال ورماخت در جنگ جهانی دوم بود.

از مهم‌ترین عملیات تحت رهبری وی، نبرد کیف است که به پیروزی قاطع آلمان و اسارت بیش از ۶۶۵،۰۰۰ نیروی ارتش سرخ شوروی و همچنین تصرف اوکراین انجامید.


زندگینامه[ویرایش]

ژنرال فون روندشتت در کنار هیتلر

فون رونشتت همانند بسیاری از نظامیان هم نسلش در جنگ جهانی یکم شرکت داشت. او در سال ۱۹۳۸ بازنشسته شد، اما هیتلر او را پیش از حمله به لهستان به خدمت بازخواند و فرماندهی یکی از گروههای ارتشی آلمان را به او سپرد. او در نبرد فرانسه در ۱۹۴۰ فرماندهی یک گروه ارتشی و در حمله به شوروی (عملیات بارباروسا)، به سال ۱۹۴۱ فرماندهی گروه نظامی جنوب (Army Group South) را بر عهده داشت.

پس از جنگ او اظهار داشت که خودش بسیار به موفقیت حمله به شوروی بدبین بوده است. او در نبرد کیف، یکی از بزرگترین عملیاتهای محاصره تاریخ را فرماندهی کرد، اما به دنبال عقب نشینی در روستوف و پس از درگیری با هیتلر بر سر استراتژیهای نظامی، او در دسامبر ۱۹۴۱ از خدمت کنار گذاشته شد، اما در مارس ۱۹۴۲ به عنوان فرمانده کل ارتش غرب انتخاب شد. او همراه با فیلد مارشال اروین رومل، دیوار آتلانتیک (استحکامات نظامی آلمان در برابر حمله متفقین از غرب که از نروژ تا مرزهای اسپانیا گسترده شده بود) را پیش از حمله متفقین ارزیابی نمود. فون رونشتت معتقد بود که حمله متفقین از منطقه کاله خواهد بود و بیشتر نیروهای آلمانی را در آن منطقه متمرکز کرده بود. همزمان با پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی، در ۲ جولای ۱۹۴۴ گونتر فون کلوگه جایگزین فون رونشتت شد، اما پس از خودکشی فون کلوگه در پی جریانات کودتای ۲۰ ژوئیه در سپتامبر ۱۹۴۴، فون رونشتت دوباره به فرماندهی نیروهای آلمانی در غرب رسید و تا مارس ۱۹۴۵ که هیتلر او را کنار گذاشت این مقام را داشت. البته فرماندهی او بیشتر تشریفاتی بود و تصمیمات نظامی مهم را دیگران، خصوصاً هیتلر اتخاذ می‌کردند. فون رونشتت از نقشه‌های مختلف نظامیان مخالف هیتلر علیه او آگاهی داشت اما از این اقدامات حمایت نمی‌کرد.

فون رونشتت پس از جنگ دوم جهانی به جنایات جنگی متهم شد، اما به دلیل بیماری، محاکمه نشد. او استراتژیستی برجسته و به لحاظ ادب و طرز برخورد و وظیفه شناسی نمونه کاملی از افسران پروسی بود. اما به دلیل سن بالایش، نوآوریهای جدید در صنایع نظامی و تکنیکهایی از قبیل نبرد برق آسا را نمی‌توانست کاملاً مورد استفاده قرار دهد. هیتلر برخلاف معمول، احترام زیادی برای فون رونشتت قائل بود و همکارانش نیز پس از جنگ با احترام از او یاد می‌کردند.