کارت شناسایی ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمونه یک کارت ملی

کارت شناسایی ملی یا کارت ملی در ایران یک کارت هویتی است که به همه ایرانیان بالای ۱۵ سال داده می‌شود. ادارات ثبت احوال در داخل ایران و سفارت‌های ایران در خارج از کشور برای تبعه‌های ایران کارت ملی صادر می‌کنند.

هر شهروند دائمی ساکن در ایران (چه تابع باشد چه نباشد) که بالای ۱۵ سال سن دارد باید کارت ملی در اختیار داشته باشد یا شماره ملی مخصوص خود را از سازمان‌ها و نهادها مرتبط با وزارت کشور بگیرد.
برای درخواست صدور کارت ملی، متقاضی دست کم باید ۱۵ سال سن داشته باشد و شناسنامه‌اش عکس‌دار باشد.
این کارت برای بسیاری از کارهای اداری شهروندان لازم است.(مانند گرفتن گذرنامه، گواهینامه رانندگی، عملیات بانکی، عملیات ثبتی و غیره.)در روی این کارت ۱-شماره ملی، ۲و۳-نام و نام خانوادگی، ۴-تاریخ تولد به تاریخ هجری خورشیدی با فرمت روز/ماه /سال چهاررقمی،۵-شماره شناسنامه، ۶-شماره ردیف کارت در هشت رقم، و ۷-نام پدر و ۸-تصویر سیاه و سفید چهره فرد بدون کلاه و عینک برای آقایان و خانم‌های بالای ۹ سال با حجاب اسلامی در زمینه سفید و بدوه حاشیه و در پشت آن، ۹-شماره کد پستی ده رقمی، ۱۰-تاریخ اعتبار کارت، ۱۱-شماره‌ای ۱۶ رقمی بدون توضیح و ۱۲- بارکد ی در گوشه پایین و راست کارت درج شده‌است. کد ملی دارای ده رقم در سه گروه ۳ و۶و ۱ رقمی می‌باشد که سه رقم اول مربوط به محل تولد می‌باشد. در کارت بین سه گروه رقمها با خط تیره فاصله گذاری شده‌است ولی معمولاً هنگام درج مشخصات و کدملی نیازی به جداگانه نویسی ارقام وجود ندارد و از چپ براست ده رقم پشت سرهم نوشته می‌شوند. در گوشه پایین و سمت چپ کارت از دارنده کارت خواسته شده تغییر نشانی را سریعاً به اداره ثبت احوال محل اقامت اطلاع دهند. کارت به شکل پرس شده به متقاضی تحویل می‌شود و در رو و پشت دارای نقش برجسته در پوشش پلاستیکی پرس می‌باشد. از آنجا که صدور المثنی برای کارت ملی دارای مراحل سجلی پیچیده و نیازمند استشهاد است، در بین دارندگان کارت ملی استفاده از تصویر رنگی پرس شده کارت متداول گشته‌است.

کد ملی شماره‌ای است ۱۰ رقمی که از سمت چپ سه رقم کد شهرستان محل صدور شناسنامه، شش رقم بعدی کد منحصربه‌فرد برای فرد دارنده شناسنامه در شهرستان محل صدرو و رقم آخر آن هم یک رقم کنترل است که از روی ۹ رقم سمت چپ بدست می‌آید. برای بررسی کنترل کد کافی است مجدد از روی ۹ رقم سمت چپ رقم کنترل را محاسبه کنیم

از آنجایی که درسیستم کد ملی معمولاً قبل از کد تعدادی صفر وجود دارد.(رقم اول و رقم دوم از سمت چپ کد ملی ممکن است صفر باشد) و در بسیاری از موارد ممکن است کاربر این صفرها را وارد نکرده باشد و یا نرم‌افزار این صفرها را ذخیره نکرده باشد بهتر است قبل از هر کاری در صورتی که طول کد بزرگتر مساوی ۸ و کمتر از ۱۰ باشد به تعداد لازم (یک تا دو تا صفر) به سمت چپ عدد اضافه کنید. ساختار کد ملی در زیر نشان داده شده‌است

حساب کردن کد کنترل[ویرایش]

پرونده:توضیح بخش‌های کد ملی.jpg
بخس اول (سه رقم) از سمت چپ کد شهرستان محل صدور شناسنامه، بخش دوم (شش رقم): کد منحصربه‌فرد، بخش سوم (یک رقم): رقم کنترل

۱- برای محاسبه رقم کنترل (رقم آخر از سمت چپ)، هر رقم را در موقعیت خود ضرب کرده و حاصل را با هم جمع کنید. (موقعیت را از راست به چپ حساب کنید، به طوری که با توجه به تصویر ۹ در مویقعیت دوم است و ۱ در موقعیت دهم)

۲- مجموع بدست آمده از مرحله یک را بر ۱۱ تقسیم کنید.

۳- اگر باقی‌مانده کمتر از ۲ بود، رقم کنترل باید برابر باقی‌مانده باشد در غیر اینصورت رقم کنترل باید برابر عدد یازده منهای باقی‌مانده باشد.

کارت ملّی هوشمند[ویرایش]

کارت ملّی هوشمند مثل تمام کارت‌های شناسایی دیگر، اولین وظیفه‌اش شناسایی است. به این منظور ابتدا در زمان ثبت نام، اطلاعات صاحب کارت روی کارت قرار داده می‌شود. این اطلاعات، اقلام هویتی مثل نام، نام خانوادگی، تاریخ و محل تولد و مواردی از این قبیل را شامل می‌شود.

در کارت‌های سنتی، به کمک عکس صاحب کارت که روی کارت چسبانده شده و یک مهر مخصوص روی آن خورده، عمل تصدیق هویت انجام می‌شود. در کارت ملّی هوشمند هم روال مشابهی وجود دارد؛ اما تصدیق هویت در اینجا تنها به عکس محدود نمی‌شود. علاوه بر عکس، اطلاعات بیومتریکی (اثر انگشت) صاحب کارت نیز می‌تواند روی کارت قرار گیرد. از همه مهمتر اینکه اطلاعات بیومتریکی به صورت الکترونیکی قابل بررسی هستند. این به این معنی است که در یک مرکز بهره‌برداری که به حسگر اثر انگشت مجهز است، صاحب کارت بعد از قرار دادن کارتش در کارتخوان، انگشت خود را روی حسگر اثر انگشت قرار می‌دهد؛ سپس سیستم بررسی می‌کند که آیا اثر انگشت صاحب کارت با اثر انگشتی که روی کارت به صورت الکترونیکی ذخیره شده یکسان است یا خیر. در صورت یکسان بودن امکان ادامه عملّیات وجود خواهد داشت. به این ترتیب امکان جعل هویت به حداقل می‌رسد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Iranian national identity card»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ مارس ۲۰۱۱).