کاراگینان
کاراگینان که از خانواده سولفاته خطی پلیساکارید میباشد، صمغی است که از جلبک دریایی قرمز استخراج میشود. انواع مختلفی از کاراگینان وجود دارد که در پخت و پز مورد استفاده قرار میگیرد. گونه کاپا کاراگینان بیشتر در خمیر و کره استفاده میشود تا حالت ژلهای طبیعی ایجاد شود.
عصاره ژلاتینی که از گونهای جلبک دریایی با نام خزه ایرلندی گرفته میشود صدها سال است که به عنوان افزودنیهای مواد غذایی استفاده میشود. کاراگینان به عنوان جایگزین ژلاتین در گیاهخواری و وگنیسم استفاده میشود. نگرانیهایی در مورد خطرات سلامتی که بر اثر تاثیر کاراگینان بر غذاها دارد، باعث ایجاد درخواستهایی برای حذف این ماده در خوراکهای زیستی شده است. [۱]
به صورت نمکهای مختلف یا نمکهای مخلوط استر سولفات وجود دارد به انواع کاپا ، آیوتا و لامبدا تقسیم میشود ،که هر کدام حلالیت و خواص ژل کنند گی متفاوتی دارند نوع کاپا و آیوتا درآب داغ (حرارت بالاتر از ۷۱ درجه سانتی گراد )حل میشوند و به ترتیب در حضور کاتیونهای پتاسیم و کلسیم ژلهای قابل برگشت تشکیل میدهند . ژلهای حاصل از نوع کاپا شکننده بوده و حالت تراوش بیشتری از خود نشان میدهد . درحالیکه ژلهای آیوتا الاستیسیته و کشش بیشتری داشته و حالت تراوش وسینرسیس از خود نشان نمیدهند . نوع لامبدا در آب سرد محلول است ولی ژ ل تشکیل نمیدهد .کاپا و آیوتا کاراگینان با پروتئینهای شیر واکنش نموده و همراه با سایر صمغها از تراوش آب یا سرم شیر به بیرون جلوگیری میکنند . مقدار ۱% تا ۳% درصد آن باعث تثبیت پروتئینهای شیر میشود و در غلظت ۵/۰ تا ۱ درصد ژل تشکیل میدهد . در فرآوردههای لبنی ، دسرهای ژلهای و ژلههای کم کالری مصرف میشود . درسیستمهایی که محیط آنرا آب تشکیل میدهد ۲/۰ تا ۱ درصد و درسیستمهای شیر ۰۱/۰ تا ۲۵/۰ درصد کاراگینان توصیه میگردد.
[ویرایش] منابع
- ↑ مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Carrageenan»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲).