کاج کرهای
| کاج کرهای | |
|---|---|
 |
|
| وضعیت بقا | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | مخروطیان |
| رده: | ناژویان |
| راسته: | کاجیان |
| تیره: | کاجیان |
| سرده: | Pinus |
| زیرسرده: | Strobus |
| Section: | Pinus sect. Quinquefoliae |
| Subsection: | Pinus subsect. Cembrae |
| گونه: | P. koraiensis |
| نام علمی | |
| Pinus koraiensis Siebold & Zucc. |
|
کاج کرهای گونهای از کاجیان بومی شرق آسیا، کره، منچوری، شرق دور روسیه و مرکز ژاپن است. در منطقه شمالی محدوده رشد این درخت، کاج کرهای معمولاً تا ارتفاع ۶۰۰ - ۹۰۰ متری از سطح دریا میروید، ولی در منطقه جنوبی محدوده رویش، درختی کوهی به شمار میآید و تا ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۶۰۰ متری نیز در ژاپن رشد میکند.
کاج کرهای درختی بزرگ است و به بلندی ۴۰ تا۵۰ متر و قطر ۱٫۵ تا ۲ متر میرسد. این گونه به گروه (White pines) متعلق است.
سودمندی[ویرایش]
میوه (مخروط) کاج کرهای ۸ تا ۱۷ سانتیمتر درازا دارد. دانههای این کاج به درازی ۱۴ تا ۱۸ میلیمتر هستند که از بزرگترین دانههای انواع کاج محسوب میشود. این دانهها به طور گستردهای جمعآوری شده، و به خاطر مغز خوردنی آن - به ویژه در شمال شرقی چین - خرید و فروش میشوند. با اینکه مغز دانههای همه انواع کاج خوردنی است، دانههای کاج کرهای به دلیل درشت بودن و نیز داشتن نوعی اسید چرب غیر معمول به نام pinolenic acid به میزان ۱۱٫۵% در روغندانه، بزرگترین جایگاه را در بازار بینالمللی داد و ستد دانههای کاج دارد.
کاج کرهای به عنوان درختی زینتی نیز در پارکها و باغهای بزرگ مناطق سردسیری جهان مانند شرق کانادا و ایالتهای شمالی آمریکا کاشته میشود. این درخت سرمای پنجاه درجه زیر صفر را تحمل میکند.
جستارهای وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- «ویکیپدیای انگلیسی». بازبینیشده در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۰.
