کاج کره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کاج کره‌ای
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: مخروطیان
رده: ناژویان
راسته: کاجیان
تیره: کاجیان
سرده: Pinus
زیرسرده: Strobus
بخشه: Pinus sect. Quinquefoliae
زیربخشه: Pinus subsect. Cembrae
گونه: P. koraiensis
نام علمی
Pinus koraiensis
Siebold & Zucc.

کاج کره‌ای گونه‌ای از کاجیان بومی شرق آسیا، کره، منچوری، شرق دور روسیه و مرکز ژاپن است. در منطقه شمالی محدوده رشد این درخت، کاج کره‌ای معمولاً تا ارتفاع ۶۰۰ - ۹۰۰ متری از سطح دریا می‌روید، ولی در منطقه جنوبی محدوده رویش، درختی کوهی به شمار می‌آید و تا ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۶۰۰ متری نیز در ژاپن رشد می‌کند.

کاج کره‌ای درختی بزرگ است و به بلندی ۴۰ تا۵۰ متر و قطر ۱٫۵ تا ۲ متر می‌رسد. این گونه به گروه (White pines) متعلق است.

سودمندی[ویرایش]

دانه‌های کاج کره‌ای

میوه (مخروط) کاج کره‌ای ۸ تا ۱۷ سانتیمتر درازا دارد. دانه‌های این کاج به درازی ۱۴ تا ۱۸ میلیمتر هستند که از بزرگترین دانه‌های انواع کاج محسوب می‌شود. این دانه‌ها به طور گسترده‌ای جمع‌آوری شده، و به خاطر مغز خوردنی آن - به ویژه در شمال شرقی چین - خرید و فروش می‌شوند. با اینکه مغز دانه‌های همه انواع کاج خوردنی است، دانه‌های کاج کره‌ای به دلیل درشت بودن و نیز داشتن نوعی اسید چرب غیر معمول به نام pinolenic acid به میزان ۱۱٫۵% در روغن‌دانه، بزرگترین جایگاه را در بازار بین‌المللی داد و ستد دانه‌های کاج دارد.

کاج کره‌ای به عنوان درختی زینتی نیز در پارک‌ها و باغ‌های بزرگ مناطق سردسیری جهان مانند شرق کانادا و ایالت‌های شمالی آمریکا کاشته می‌شود. این درخت سرمای پنجاه درجه زیر صفر را تحمل می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]