ژان چهارم پرتغال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژان چهارم
شاه پرتغال و الغرب
سلطنت 1 دسامبر 1640 – 6 نوامبر 1656
سلف فیلیپ سوم
خلف آلفونسو ششم
دوک براگانزا
Tenure 29 نوامبر 1630— 1 دسامبر 1640
سلف تئودوسیو دوم
خلف تئودوسیو، شاهزاده برزیل
همسر Luisa de Guzmán
دودمان
تئودوسیو، شاهزاده برزیل
جوآنا، شاهزاده بیرا
کاترین، ملکه انگلستان
آلفونسو ششم پرتغال
پدرو دوم پرتغال
خاندان خاندان براگانزا
پدر تئودوسیو دوم براگانزا
مادر Ana de Velasco y Girón
زادهٔ 18 مارس 1603
The Ducal Palace of Vila Viçosa, Vila Viçosa, پادشاهی پرتغال
درگذشته 6 نوامبر 1656 (53 سالگی)
کاخ ریبرا, لیسبون, پادشاهی پرتغال
مدفن پانتئون سلطنتی خاندان براگانزا, لیسبون, پرتغال
مذهب کلیسای کاتولیک

ژان چهارم (18 مارس 1603 – 6 نوامبر 1656) فرمانروای پرتغال و الغرب از 1640 تا زمان مرگش بود. او نوه کاترین، دوشس براگانزا بود؛ همان کسی که، ادعای تاج و تخت پرتغال را مطرح کرد. ژان چهارم به سبب بیرون راندن اسپانیایی‌ها از پرتغال ، ملقب به ژان احیاکننده (João o Restaurador) بود. در شامگاه روز وفات ژان چهارم در 1656 میلادی، وسعت امپراتوری پرتغال بالغ بر 3 میلیون جریب (12 میلیون کیلومتر مربع) بود.

جنگ‌های مستعمراتی[ویرایش]

در خارج از پرتغال ، در مستعمرات این کشور جنگ‌های سختی جریان داشت. هلندی‌ها در ژانویه 1641 ، ملاکا پرتغال را تسخیر کردند و سلطان‌نشین عمان نیز در 1650 ، مسقط را از پرتغال گرفت. با این وجود ، پرتغالی‌ها قلمرو خود در برزیل را گسترش دادند و در 1648 ، آنگولا را از هلند پس گرفتند.

منابع[ویرایش]