ژان سوم پرتغال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژان سوم
خوآن سوم
خوآن سوم
شاه پرتغال و الغرب
سلطنت ۱۳ دسامبر ۱۵۲۱ – ۱۱ ژوئن ۱۵۵۷
سلف مانوئل اول
خلف سباستین اول
همسر کاترین اتریش
دودمان
آلفونسو، شاهزاده پرتغال
ماریا مانوئلا، شاهزاده پرتغال و آستوریاس
خوآن مانوئل، شاهزاده پرتغال
خاندان خاندان آویز-بژا
پدر مانوئل اول (پرتغال)
مادر ماریا آراگون
زادهٔ ۷ ژوئن ۱۵۰۲(۱۵۰۲-06-0۷)
Palace of Alcáçova, Castle of São Jorge, لیسبون, پادشاهی پرتغال
درگذشته ۱۱ ژوئن ۱۵۵۷ میلادی (۵۵ سال)
Palace of Ribeira, لیسبون, پادشاهی پرتغال
مدفن Jerónimos Monastery, لیسبون, ناحیه لیسبون, پرتغال
مذهب کاتولیک رومی

ژان سوم (۷ ژوئن ۱۵۰۲ – ۱۱ ژوئن ۱۵۵۷) شاه پرتغال و الغرب از ۱۳ دسامبر ۱۵۲۱ تا ۱۱ ژوئن ۱۵۵۷ میلادی و دومین فرمانروای پرتغال از خاندان آویز-بژا بود. او پسر شاه مانوئل اول و ماریا آراگون - سومین دختر فردیناند دوم آراگون و ایزابلای یکم کاستیا - بود. او در سال ۱۵۲۱ میلادی در ۱۹ سالگی جانشین پدرش شد.

طی دوران حکمرانی او، موقعیت پرتغال در آسیا و در دنیای جدید - در برزیل کنونی - گسترش یافت و مستحکم گردید. سیاست ژان سوم مبنی بر تقویت پایه‌های استعمار پرتغال در هند (خصوصاً در گوا)، باعث بدست آوردن امتیاز انحصار میخک صدپر، از جزایر ملوک، و جوز هندی، از جزایر باندا گردید و لقب شاه خواربارفروش را برای وی به ارمغان آورد. در شامگاه روز وفات وی، امپراتوری پرتغال به وسعتی بالغ بر ۱ میلیون جریب (۴ میلیون کیلومتر مربع) رسیده بود.

طی دوره فرمانروایی ژان سوم، پرتغال نخستین کشور اروپایی بود که با چین (در دوره سلسله مینگ) و ژاپن (در دوره موروماچی) روابط دیپلماتیک برقرار نمود. او به دلیل توجه زیاد به تجارت کشورش در هند و برزیل، نواحی آفریقای شمالی را به مسلمانان واگذار نمود. او در اروپا روابط خود را با کشورهای ناحیه بالتیک و راینلند بهبود بخشید تا شاید از این راه بتواند منافع تجاری پرتغال را تقویت کند.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]