چوی لی فوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

چوی لی فوت (به چینی: 蔡李佛) یکی از سبک‌های جنوبی کونگ فو محسوب می‌شود، اما در حقیقت از هر دو شیوه شمالی و جنوبی ریشه گرفته‌است. این سیستم رزمی توسط هیونگ چان در سال ۱۸۳۶ میلادی ابداع شد. هیونگ، چوی لی فوت را از نام دو استاد خود یعنی چوی فاک و لی یاوسان و کلمه فوت (به معنای بودیسم) گرفته‌است.^[۱] در چوی لی فوت تکنیک‌های دست بلند شائولین کونگ فو در کنار ضربات پا و در ترکیب با روش‌های با اهمیت جنوبی قرارگرفته‌است. همچنین کار با سلاح‌های متفاوت را می‌توان نام برد.

[ویرایش] منابع

1. ↑ ‍‍‍کوروش روحانی نسب. «تاریخچه چوی لی فوت کونگ فو». ماهنامه جسم و جان. اردیبهشت ۱۳۸۲. دوازدهم، ۳۵.

‎