چوب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
تفاوت درون‌چوب و برون‌چوب در مقطع یک درخت ۲۷ ساله
استفاده از چوب برای نماسازی
کنده کاری روی تنهٔ خشکیدهٔ یک درخت، پارکی در تبریز

چوب، از نظر گیاه‌شناسی، بخش جامد و سخت زیر پوست ساقه درخت یا دیگر گیاهان چوبی است که به شکل بافت آوندی وجود دارد.

گرچه در باور عموم چوب تنها در درخت و بوته یافت می‌شود، از نظر علمی‌در همه گیاهان آوندی وجود دارد. در چوب مجراهای زیر قابل مشاهده است:

  1. بافت چوبی یا مجراهای چوبی، که شیره خام، آب و نمک‌های معدنی محلول را از ریشه به برگ‌ها و غنچه‌های هوایی می‌برد.
  2. آوند آبکشی یا مجراهای لیبر، که غذای آماده برای برگ‌ها (شیره تولیدی) به شکل محلول از طریق آنها برای تغذیه بقیه گیاه به گردش در می‌آید.

مجراهای چوبی به‌وسیله یاخته‌های مرده و دیواره‌های چوبی شده بوجود می‌آیند. در هر دو حال پروتوپلاسم سلولی پدیدار می‌گردد و دیوارها به‌وسیله ته‌نشین شدن ماده لیگنین (که سختی چوب از آن است) افزایش می‌یابند.

سطوح تار و آوندی در نخستین سال رشد خود را در فاصله‌ای معین در بافت میان آوندهای چوبی و آبکشی قرار می‌دهند، این لایه کامبیوم نامیده می‌شود. کامبیوم به دو بخش درونی (آوند چوبی) و بیرونی (آوند آبکشی) تقسیم می‌شود. همچنانکه سلولهای پیر با رشد پیوسته تنه فرو می‌ریزند، لایه‌های تازه آوند آبکشی کار خود را انجام می‌دهند.

چوب بی گمان یکی از بهترین و سودمندترین مواد خام طبیعت است و بی آن بشر هرگز به سطح پیشرفت و رفاه کنونی نمی‌رسید.

مقطع ساقهٔ یک گیاه کتان: # مغز ساقه (Pith) # چوب زودرس (Protoxylem) # بافت چوبی (Xylem) # بافت آبکش (Phloem) # بافت سخت (Sclerenchyma) # پوسته (Cortex) # روپوست (Epidermis)

چوب ابتدا، ماده‌ای حیاتی برای ساخت ابزارهای اولیه، خانه و قایق برای حرکت در رودها بود. سپس، برای ساخت اکثر اشیا و ابزارهای سودمندی که انسان قرنها برای پیشرفت زندگی خود به آنها متکی بود، به کار رفت. بخشی از فناوری چوب بر اثر تلاش صنعتگران باقی مانده، ولی بیشتر آن ناچار از بین رفته و با مواد و روشهای دیگر که نتیجه انقلاب صنعتی بشر است، جایگزین شده‌است.

چوب تنها منبع طبیعی تجدیدپذیر است. نفت و زغال و دیگر معادن سرانجام روزی تمام خواهد شد، ولی جنگلی که خوب نگهداری شود (حتی گاه بدون نگهداری) بطور نامحدود به تولید چوب ادامه خواهد داد. چوب جایگاه برجسته‌ای در اقتصاد جهانی دارد. تولید سالانه چوب در جهان ۲۵۰۰ میلیون متر مکعب است. خواص فیزیکی و شیمیایی و نیز مکانیکی چوب آن را فعلاً بی جانشین کرده‌است.

چوب، یک لایهٔ ضخیم است که در کنار سلول‌های زاینده که از تعدادی حلقه‌های باریک هم مرکز تشکیل شده‌اند، قرار دارد. در درخت در حال رشد، چوب عموماً از سلول‌های زنده تشکیل شده است. چوب محکم ترین و مقاوم ترین قسمت تنه برای کارهای ساختمانی است. در جهت برش‌های افقی،شیره درخت از پوست درخت از میان نسوج شجاعی عبور می‌کند و به چوب می‌رسد.نقش نسوج شعاعی در مقاومت چوب بسیار مهم است. در واقع این نسوج مانند بست‌هایی هستند که الیاف چوب را به یکدیگر محکم کرده و از خم شدن و از هم گسیختگی رشته‌ها می‌کاهند. به مرور زمان در اطراف مغز چوب، بافتی از سلول‌های مرده تشکیل می‌گردد. که چوب پیر خوانده می‌شود. این قسمت معمولاً از چوب جوانی که آن را احاطه کرده محکم تر است و حاوی مقادیری رنگ و مواد قلیایی است. البته درختان مختلف از این نظر متفاوتند. در مقطه عرضی درختان مثل گردو، آلبالو و نارون چوب مرکزی یا چوب پیر دیده می‌شود. چوب معمولاً رنگ روشنی دارد اما چوب تیره تر است.

چوب یکی از مفیدترین موادی است که ما در اختیار داریم. چوب محکم است اما می‌توان به سادگی آن را برید و به شکل‌های مختلف درآورد. بخش عمدهٔ چوب از تنهٔ درخت‌ها بدست می‌آید.

چوب یکی از قدیمی‌ترین و ابتدایی‌ترین مصالح ساختمانی موجود در طبیعت است که بشر در طول تاریخ از آن بهره برده‌است. چوب تنها مصالح ساختمانی است که از منبع قابل تجدید بدست می‌آید و از مصالح خوبی برای مناطق زلزله خیز می‌باشد.

خصوصیات[ویرایش]

چوب یک ماده ناهمگون است بنابراین مقاومت چوب در هر نقطه از آن متفاوت بوده و به خواص آن نقطه بستگی دارد. مقاومت کششی چوب در جهت عمود بر الیاف کمتر از آن در جهت الیاف است. معمولاً چوب را به ندرت در جهت عمود بر الیاف تحت بار کششی قرار می‌دهند.

درباره مقاومت فشاری چوب، این مقاومت در امتداد تارها افزایش می‌یابد و هر چه چوب فشرده تر گردد، مقاومت آن افزایش می‌یابد. بیشترین مقاومت چوب در حالت متراکم و زمانی که حجمی حدود ۳/۱ حجم اولیه را داراست، به وجود می‌آید. گاهی اوقات در حالت متراکم چوب، می‌توانیم به ۱۰ برابر مقاومت فشاری در جهت عمود بر الیاف برسیم. مقاومت چوب در جهت مایل بر الیاف تقریباً برآیندی از مقاومت آن در دو جهت عمود برهم است. جهت تأثیر نیرو در مقایسه با جهت الیاف سه حالت دارد:

  • نیرو در جهت الیاف (در امتداد محور درخت)
  • نیرو در جهت عمود بر الیاف
  • نیرو در جهتی که با جهت الیاف، ایجاد زاویه کند.
  • وسایل مورد نیاز جهت آزمایش:
  • کولیس
  • متر نواری
  • سه عدد چوب با ابعاد گوناگون
  • ترازو
  • گرمچال
  • دستگاه اندازه‌گیری مقاومت فشاری
  • دستگاه اندازه‌گیری مقاومت خمشی

کاربرد در ایران باستان[ویرایش]

داریوش در فرمان بنیاد شهر شوش می‌گوید: «تخته و چوب یکا از گاندرا و کرمانیا آورده شد)». واژه (یکا) در زبان فارسی همان درخت جگ است که چوبی قهوه‌ای رنگ و سخت دارد. از این نقش برجسته قصر آپادانا در دوره هخامنشی آشکار می‌شود که چوب را برای استفاده کاربردی و تزئینی در دوران مادها نیز به کار می‌گرفتند. در قسمتی از این نقش برجسته یک درباری ماد در حال حمل یک صندلی چوبی مشاهده می‌شود که مربوط به سده پنجم پیش از میلاد است.

ساختار چوب[ویرایش]

چوب از میلیونها لولهٔ نازک که در امتداد طول تنهٔ درخت کشیده شده‌اند، درست شده‌است. وقتی درخت زنده‌است، این لوله‌ها شیرهٔ گیاهی را از ریشه‌ها به برگ‌های درخت می‌رسانند. چوب‌های گونه‌های مختلف درخت از نظر رنگ، سختی و نقش (رگه) با هم متفاوت اند. درخت از تنه، اجزای بالای (شاخه، برگ و...)و ریشه‌ها تشکیل شده است. ریشه‌های درخت با فرورفتن در خاک،رطوبت و مواد معدنی موجود در آن را جذب می‌کنند و به تنه می‌رساند، تنه درخت هم شاخه‌ها و قسمت‌های بالایی را تقویت و تغذیه می‌کند و آب و شیره را از ریشه به برگه‌ها و شاخه‌ها و بالعکس می‌رساند. ساختار چوب که به وسیله چشم غیر مسلح یا یک ذره بین کوچک دیده می‌شود ساختار قابل رویت و قسمت‌هایی که ما فقط با یک ذره بین قوی و بزرگ واضح و آشکار است، ساختار ذره بینی می‌نامند.

ساختار قابل رویت[ویرایش]

  • پوست:درخت در برابر ضربات وضایعات مکانیکی از چوب محافظت می‌کند. این قسمت از یک لایه بیرونی (لبه) و یک لایهٔ داخلی (آبکش) تشکیل شده است.
  • لیف درختی (آبکش) یک لایه نازک داخلی پوست است و کار آن انتقال شیره درخت به شاخه‌ها و ذخیره آنهاست.
  • لایه‌های زاینده (کامبیوم) یک لایه باریک از بافت زنده است که در کنار لیف درختی قرار دارد. در لایهٔ زاینده سلول‌های چوب رشد می‌کنند.

در بهار لایه زاینده از سلول پهن با غشای نازک تشکیل می‌شود. در این فصل وجود آب فراوان و خاک سرشار از مواد غذایی موجب می‌شود که سلول‌هایی که در بهار به وجود می‌آیند چوب بهاره را تشکیل می‌دهند. در طول تایستان درخت با گسترش ریشه‌ها و برگش‌هایش، سلول‌های زاینده را افزایش می‌دهد. چوبی که در اواخر تابستان اوایل پاییز رشد می‌کند وشکل می‌گیرد را چوب پاییزه گویند. چوب پاییزه سختر و مقاومتر است و وزن حجمی بیشتری از چوب بهاره دارد. لایه‌هایی که در فصل‌های رشد شکل می‌گیرند،حلقه‌های سالیانه نام دارد.

درون‌چوب[ویرایش]

در علوم جنگل، بخش درونی و غیرزنده ساقه درخت که به آن استحکام بیشتری می‌بخشد را درون‌چوب می‌گویند.[۱] به همین منوال بخش بیرونی ساقهٔ درخت مرکب از یاخته‌های زنده که آب را به بخش‌های بالاتر درخت منتقل می‌کند برون‌چوب نامیده می‌شود.

چوبدرونی شدن در تمامی درختان پس از سن مشخصی رخ می‌دهد که به نوع گونه چوبی بستگی دارد ولی برخی از درختان درون‌چوب نامشخص مستند یعنی بخش تیره تری در تنه یا گرده بینه درخت دیده نمی‌شود مانند برخی ار انواع خانواده صنوبر ممرز توسکا بید ون یا زبان گنجشک و برخی از سوزنی برگان مثل زربین و سروناز و سرو شیراز[۲] درون‌چوب دارای خواص بهتری نسبت به برون‌چوب است که اغلب به علت تجمع مواد استخراجی تیره شدن و افزایش دوام طبیعی چوب می‌باشد در نتیجه کمتر مورد حمله قارچها و سایر عوامل مخرب چوب قرار می‌گیرد.

هر نوع پوسیدگی که به درون‌چوب محدود می‌شود را «درون‌پوسه» می‌نامند. سرخ، خاکستری یا آبی شدن درون‌چوب درختان پهن‌برگ که لزوماً در نتیجه پوسیدگی نیست، را اصطلاحاً «درون‌تیرگی» می‌نامند. قهوه‌ای یا مشکی شدن قسمت‌هایی از درخت یا دار که لزوماً در نتیجه پوسیدگی نیست را «درون‌سیاهی» نام گذاشته‌اند.

انواع درون‌چوب:

  • چوبی که تحت تأثیر عوامل طبیعی مانند قارچ و یخ‌زدگی تغییر رنگ داده و شبیه به درون‌چوب شده باشد، «درون‌چوب کاذب» نام دارد.
  • نوعی درون‌چوب کاذب که بر اثر یخبندان شدید به وجود می‌آید و سبب ایجاد قسمت‌های رنگی در بخش مرکزی ساقه می‌شود «درون‌چوب یخ‌زاد» نام دارد.
  • درون‌چوب کاذب‍‍‍ی به رنگ مشکی یا قهوه‌ای تیره که معمولاً از درون‌چوب قابل تشخیص نیست و عمدتاً در پهن‌برگان مشاهده می‌شود، «درون‌سیاه» نامیده می‌شود.
  • قرمزی بارز درون‌چوب سوزنی‌برگان و برخی پهن‌برگان که عامل آن نوعی قارچ است را «دل‌قرمزی» می‌گویند.

انداختن درخت و حمل الوار[ویرایش]

در زمان‌های گذشته به وسیلهٔ اره‌های دستی درخت‌ها را می‌بریدند اما امروزه برای انداختن درخت از اره‌های برقی یا ماشین‌های بزرگی استفاده می‌شود که می‌توانند در چند ثانیه یک درخت را بیندازند و پوست تنهٔ آن را بکنند. در بعضی کشورها تنه‌های درخت را به نزدیک ترین رودخانه می‌اندازند و به کمک جریان آب به کارگاه چوب بری می‌رسانند، ولی بخش عمدهٔ الوار با کامیون‌های مخصوص یا با قطار حمل می‌شود.

سخت چوب‌ها[ویرایش]

این دسته شامل چوب درختان پهن برگ است.بافت چوب درختان پهن برگ تنها در زمانی که درخت برگ دارد، رشد می‌کند.رشد و نمو در بهار شروع می‌شود و به مرور زمان هر چه به پاییز نزدیک می‌شویم رو به افول می‌گذارد. این رشد تا بهار سال آینده متوقف می‌گردد. بنابر این حلقه سالیانه این دسته از درختان به صورت یکنواخت، از چوب بهاره دارای رنگ روش به طرف چوب پاییزه تیره رنگ تغییر می‌کند. در ضمن حجم نسوج شعاعی در سخت چوب‌ها حدود ۱۸ درصد حجم چوب است که همین مساله تاب چوب را افزایش می‌دهد. باید دانست که هر چه حلقه سالیانه این نوع چوب‌ها عریض تر باشد، تاب و توان آنها در برابر نیروهای مکانیکی بیشتر خواهد شد. نام سخت چوب‌ها به دلیل نوع بافت آنهاست و دایا بر سخت تر بودن همه چوب‌های این دسته نیست. برخی درختان پهن برگ عبارتند از :گردو،انجیر، بلوط، چنار، راش،تبریزی، سپیدار و افرا. این نوع چوب‌ها در ساختمان مبلمان، در و پنجره و نازک کاری ساختمان مصرف می‌شود.[۳]

نرم چوب‌ها[ویرایش]

شامل چوب درختان سوزنی برگ است. بافت چوب درختان سوزنی برگ در طول سال زمان بیشتری برای روئیدن دارد. درخت سوزنی برگ در بهار و تایستان با سرعت رشد می‌کند و سپس تا پایان فصل سرما این رشد و نمو به آرامی ادامه پیدا می‌کند. به این دلیل چوب پاییزه و بهاره در حلقه سالیانه درختان سوزنی برگ به راحتی از طریق رنگ آنها از یکدیگر قابل تشخیص است. به این ترتیب می‌توان از شکل مقطع عرضی،درختان سوزنی برگ و پهن برگ را از یکدیگر تشخیص داد. مقطع درختان سوزنی برگ، بسیار ساده و منظم می‌باشد و میزان حجم نسوج شعاعی ۷ درصد حجم چوب را تشکیل می‌دهد. برخی درختان سوزنی برگ عبارت اند از:سرو، کاج و سرخدار. از این نوع چوب‌ها برای تهیه ستون‌ها، تیرها، قالب بندی،داربست و مانند اینها استفاده می‌کنند.[۴]

رطوبت چوب[ویرایش]

  • میزان رطوبت چوب:میزان رطوبت چوب درختان متفاوت است. این میزان رطوبت به طول زمان برش چوب، فصل برش و همینطور شرایطی که چوب در ان نگاهداری شده است، بستگی دارد. چون تغییرات میزان رطوبت در چوب، باعث تغییر حجم و فرم آن می‌شود، مقاومت‌های مکانیکی آن یز کاهش میابد. همچنین ازدیاد رطوبت در چوب باعث هجوم حشرات و قارچ‌ها و افزایش بیماری‌های آن و نیز سبب افزایش وزن حجمی چوب می‌شود.

چوب از نظر میزان رطوبت به چهار دسته تقسیم می‌شوند:

  • چوب دارای آب آزاد یا چوب تر:چوب درختی که به تازگی قطع گردیده است را چوب تر می خوانندمیزان رطوبت موجود در این چوب مشخص نیست. این مقدار بستگی تام به جنس درخت،فصل بریدن،اقلیم و خاک دارد. این رطوبت شامل آبی که در آوندهای چوب موجود است و همینطور رطوبتی که در جوار سلول‌ها قرار دارد می‌باشد. تبخیر آب آزاد چوب، هیچگونه تغییر شکلی را در حجم چوب ایجاد نمی‌کند.
  • چوب نم دار:این نوع چوب حاوی آبی است که در جوار سلول‌ها قرار گرفته است و قریب به ۳۰ درصد وزن چوب را به خود اختصاص می‌دهد. اگر رطوبت این نوع چوب از این حد افزایش نیابد برای بعضی کارهای ساختمانی قابل استفاده است. زمانی که رطوبت پوسته سلول‌ها شروع به تبخیر می‌کند، سلول‌ها به یکدیگر نزدیکتر می‌شوند و در نتیجه کاهش حجم چوب اتفاق می‌افتد و چوب تغییر فرم خواهد داد این گونه تغییرات که در اثر کاهش و یا افزایش رطوبت واقع می‌شود، کار کردن و هم کشیدگی چوب نامیده می‌شود.
  • چوب خشک:این نوع چوب‌ها نزدیک ۱۸ درصد رطوبت به همراه دارند. اگر این مقدار افزایش نیابد می‌توان از آنها برای کارهای زیرکاری در ساختمان استفاده کرد.۱۸ درصد رطوبت چوب حد بحرانی برای هجوم انگل‌ها به چوب است.
  • چوب خشک مطلق:رطوبت در این گروه از چوب‌ها به ۴درصد می‌رسد.

اشکال گوناگون چوب از نظر مصرف[ویرایش]

  • چوب گرد:چوب گرد ضخامتی بین ۱۴-۳۴ سانتی‌متر و درازایی بین ۷/۲ -۱۸ متر را دارند. این چوب‌ها باید هرس و تراز شوند و از نظر سطح و پوست، ظاهری تمیز داشته باشند. چوب‌های گرد را بر حسب نوع دسته قرار می‌گیرند یا در جهت طول تخته یا عمود بر آن.
  • چوب‌های بریده شده:این چوب‌ها با برش‌های طولی از چوب گرد به دست می‌آیند. چوب گرد قابل استفاده برای منظور باید کیفیت بالایی داشته باشد و از پوسیدگی نیز در امان باشد به طوری که چوب‌های بریده شده درجه ۱ و ۲، عاری از سوراخ‌های پنهان و فاسد شده و گره‌های قهوه‌ای باشند.

انواع چوب‌های بریده شده:

  • چهار تراش:چوبی است که مقطع آن مستطیل یا مربع است. این چوب را می‌توان از نوع درختان بی گره تهیه کرد.
  • بینه:از تقسیم یک گرده، بینه به دست می‌آید. چوب گردی را که استوانه‌ای شکل است از روی قطر به دو نیم قسمت می‌کنند و به موازات طول آن را برش می‌دهند و هر یک از تقسیمات را یک بینه می‌نامند.
  • تخته:چوبی است به شکل مکعب مستطیل به طول ۲-۶متر و عرض ۱۸-۳۰و ضخامت ۱-۸ سانتی‌متر.
  • الوار:تقریباً راست و بدون گره است ممکن است چهار گوش یا سه گوش باشد. طول الوار تا ۳ متر است و عرض آن ۳۵ تا ۴۰ و کلفتی آن ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر است.[۵]

چوب‌های مصنوعی[ویرایش]

  • تخته چند لایی:تخته چند لایی مزایای ویژه ای در مقایسه با چوب تبدیل نشده دارد از جمله:کم کردن پدیده هم کشیدگی و هم واکشیدگی و افزایش پایداری مکانیکی به خصوص در حالتی که نیروی عمود بر الیاف است،کاهش اثر رطوبت به سبب قشرهای نازک چسب، امکان دسترسی به سطوح وسیع چوب ،سبک بودن و امکان ایجاد و تقویت ویژگی خاص با توجه به کاربرد. معمولاً تخته چند لایی از چند لایه ورقه‌های نازک چوب به ضخامت یک تا دو میلی‌متر که در جهت‌های مختلف الیاف برای خاصیت انعطاف بیشتر به هم چسبانده و زیر پرس گرم گذاشته می‌شوند، ساخته می‌شود و بیشتر برای روکش در و قالب بندی به صورت چند لایی استفاده می‌شود.
  • نئوپان:مخلوط ذرات و براده‌های چوب با چسب مخصوص که تحت تاثیر فشار و حرارت محکم شده است ورق‌های مسطح با ابعاد معین را به وجود می‌آورند، که نئوپان یا تخته خرده چوب نامیده می‌شوند. در این روش ذرات به دو صورت قرار می‌گیرند یا در جهت طول تخته یا عمود بر آن. هم جهت بودن ذرات با طول تخته سبب بهتر شدن خواص مکانیکی آن گردد.
  • تخته فیبرها:ضخامت آنها بیش از ۵/۱ میلی‌متر و کمتر از نئوپان است و از بهم فشردن الیاف، خاک اره، تار و برگه‌های بریده چوبی و... با چسب و پرس ساخته می‌شوند. تخته فیبرها باد نمی‌کنند، جمع نمی‌شوند، سخت و بادوام اند.
  • صفحات چوب-سیمان:طرز تهیه این نوع صفحات به این گونه است که مواد اولیه یعنی خرده چوب و پودر ۲۰درصد،سیمان پرتلند ۶۰درصد و آب ۲۰درصد و گروهی از مواد شیمیایی را با هم مخلوط می‌کنند و سپس به وسیله کانال‌های حرارتی و پرس آن را به صورت صفحاتی در ابعاد مورد نظر در می‌آورند. که خواص زیر را داراست:
  • در برابر آتش کاملاً مقاومند.
  • قارچ‌های چوب بر آنها هیچ اثری ندارد.
  • در برابر آب و رطوبت،پوسیدگی، سرما و یخبندان کاملاً مقاومند.
  • عایق صدا و حرارتند.
  • کانیتکس:ساقه‌های نی به وسیله ماشین به حالت موازی بین دسته سیم‌های گالوانیزه قرار می‌گیرند و تحت فشار در ضخامت‌های مختلفی بافته می‌شوند. این محصول برای ساختمان دیوار،سقف کاذب، و مانند اینها سود می‌جویند.
  • دیگر نوع‌های چوب‌های مصنوعی:آندولین، تخته‌های گلولم،

حفاظت از چوب[ویرایش]

روش‌های مختلفی برای محافظت چوب از هجوم آفات وآسیب رسانی آنها،نفوذ رطوبت و آتش‌سوزی وجو دارد. بعضی از این روش‌ها عبارتند از:اشباع کردن چوب با مواد شیمیایی، پوشاندن چوب با یک لایه از رنگ، لاک و ورنی، سوزاندن سطح چوب،قیر اندود کردن چوب.

پوشاندن سطح چوب با مواد مختلف[ویرایش]

  1. لاک
  2. ورنی‌ها
  3. رنگ‌ها
  4. بتانه
  5. اشباح چوب

موارد استفاده چوب در ساختمان[ویرایش]

از جمله مهم‌ترین کاربردهای چوب، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: استفاده از چوب در ساخت مصنوعات چوبی

  • استفاده از چوب برای اعضای باربر
  • استفاده از چوب برای نماسازی و تزئین
  • استفاده از چوب برای کارهای کمکی در ساخت و ساز، مانند قالب سازی، چوب بست و...

نکته قابل توجه این است که در تعیین مشخصه‌های مکانیکی چوبها باید مواردی همچون جهت الیاف چوب، مقدار رطوبت، نوع چوب، محل رویش، پهنی دایره سالانه، درجه حرارت، تعداد گره‌های روی چوب، شرایط نمونه گیری، شرایط لحظه‌ای آزمایش و دستورالعمل آزمایشی را در نظر گرفت.

  1. چوب سازه و اسکلت ساختمان
  2. چوب به عنوان مصالح کمکی
  3. چوب به عنوان مصالح برای معماری داخلی=*پوشش‌های چوبی *درها و پنجره‌های چوبی*تیغه‌های جدا کننده چوبی*کارهای چوبی تزئینی

اتصالات چوب[ویرایش]

  1. میخ، پیچ و ساید وسایل اتصال
  2. چسب‌ها

معایب چوب[ویرایش]

  1. معایب رویش درخت (هنگام رویش درخت):گره‌ها، تغییر جهت تارهای چوب، ترک (شکاف و گسیختگی)، پیچ خوردگی درخت، یک طرفه روئیدن درخت (رشد غیر مرکزی)،اعوجاج، روی هم افتادگی، دو مرکزی بودن.
  2. معایب بعد از قطع درخت و تهیه الولر:

تاریخچه در ساختمان[ویرایش]

پیش از به کار گیری مواد معدنی یا مصالح صنعتی چون آن، آجر وسرامیک در سازه‌های معماری یا عمرانی، چوب یکی از اصلی ترین و قدیمی ترین مصالح در دسترس بوده است. انسان اولیه طرز شکل دادن به چوب را برای تهیه ابزار گوناگون فرا گرفت. ابزار و وسایل چوبی اولیه و حتی ساختمان‌ها وتزئینات چوبی ادوار ماقبل تاریخ و اعصار مختلف تاریخ، نمایانگر اهمیت چنان ماده‌ای است که ما قبل از فلز و همزمان با مصرف سنگ در اختیار بشر آمده و از آن در تهیه ابزار و وسایل زندگی، سلاح، ساختمان استفاده کرده است. از ساختمان‌های روستایی گرفته تا ساختمان‌های چند طبقه شهری،پل‌ها و کوشک‌ها از چوب ساخته می‌شدند که بسیاری از آنها در ایران یا کشورهای دیگر به عنوان میراث فرهنگی شناخته شده‌اند. قدمت ساختمان‌های چوبی بدون شک باید به عصر نوسنگی برسد. نزدیک به ۶۰۰۰ سال پیش، معماران ایرانی برای گرمی بخشدن به خانه‌های مسکونی،کاخ‌ها و ابنیه، به طور گسترده از چوب استفاده می‌کردند. اما پس از مدتی، کاربرد چوب به عنوان یکی از ارکان اصلی ساختمان‌ها فراموش شده است. با این حال هنوز چوب یکی از مهمترین عناطر کارا و نقش آفرینی نقش آفرین در مسائل معماری و هنری است. چوب بر خلاف سایر مصالح ساختمانی پس از گل به خاطر خاصیت پذیری فراوان و طبیعی بودنش با روحیه انسان سازگار و از مطلوبیت ویژه‌ای برخوردار است.

خاصیت‌ها و ضعف‌های چوب[ویرایش]

چوب به عنوان یکی از مصالح ساختمانی دارای چند خاصیت با ارزش است؛مقاومت نسبی بالا، مقدار چگالی کم،رسانایی کم و مناسب برای کارهای ماشینی. در عین حال چوب چندین نقطه ضعف نیز دارد:در مقطع عرضی دارای خواص متفاومت از جهات مختلف است.رطوبت موجود در چوب قابلیت‌ها و خواص متغییری در چوب ایجاد می‌کند. همچنین چوب دارای قابلیت پوسیدن واشتغال است. البته تکنولوژی پیشرفته روند تهیه چوب مقدار زیادی از این نقایص را برطرف کرده است.

خواص چوب[ویرایش]

خواص فیزیکی[ویرایش]

  • وزن مخصوص چوب، بستگی به مقدار خلل و فرج و میزان رطوبت همراه آن دارد و معمولاً در رطوبت ۱۵ درصد محاسبه می‌شود. چوب سنگین تر معمولاً مقاوم تر است و بار بیشتری را تحمل می‌کند.
  • رطوبت چوب، مقدار آبی است که در واحد وزن چوب وجود دارد. رطوبت چوب بر روی خواص فیزیکی چوب اثر زیادی می‌گذارد.
  • هدایت حرارت در چوب، چوب به دلیل کم بودن قابلیت هدایت حرارتی برای ساختن عایق‌های حرارتی مناسب است.
  • تغییر ابعاد بر اثر حرارت:ازدیاد حرارت، معمولاً حجم را کمی زیاد می‌کند و مقدار رطوبت را کاهش می‌دهد و باعث کاهش جرم حجمی می‌شود.ضریب انبساط حرارتی چوب در جهت طولی حدود ۱۸ درصد جهت شعاعی و مماسی است.
  • گرمای ویزهٔ چوب:گرمای ویژهٔ چوب خیلی زیاد است و وقتی در کنار هدایت حرارتی ناچیز آن قرار می‌گیرد باعث به وجود آمدن ویزگی‌های مناسب در چوب می‌شود. برای مثال سطوح چوب در برابر خورشید و تابش آن بر خلاف فلزات سوزاننده نیست و در محیط‌های بسیار سرد نیز یخ نمی‌زند.
  • جذب و تخفیف صدا:چوب‌های سبک، صداهارا بهتر جذب می‌کنند. هر چه سطح چوب نا منظم تر و مرطوب تر باشد، خاصیت عایق بودن آن در برابر صدا بیشتر است.

خواص مکانیکی چوب[ویرایش]

  • سختی چوب: این ویزگی در کیفیت کار با آن ونیز مصارفی نظیر پارکت که پیوسته تحت تاثیر سایش هستند مهم است. چوب‌های نرم بیشتر مصرف درودگری دارند.
  • تاب فشاری، به خاطر ساختمان ناهمگن چوب در جهات و اندازه‌های مختلف، متفاوت است. چوب در جهت الیاف تاب فشاری زیادی دارد ولی بر اثر وارد آوردن نیروی خیلی زیاد تغییر شکل می‌دهد.
  • مقاومت خمشی:چوب تحت تاثیر خمش به طور محسوسی تغییر شکل می‌دهد. اگر نیروی وارد شده بیش از تاب خمشی باشد باعث از هم گسیختگی الیاف می‌شود.
  • تاب ضربه‌ای:چون چوب مرطوب انعطاف‌پذیر تر است، مقاومت آن در برابر ضربه بیشتر است. به طور کلی هرچه چوب متخلخل تر باشد، تاب ضربه‌ای آن کمتر است.
  • دوام چوب:چوب جسم بادوامی نیست. و به وسیله حشرات و قارچ‌ها فرسوده می‌شود. البته چوب‌های متراکم تر، مقاوم تر اند و می‌توان با روش‌هایی تراکم چوب را افزایش داد.

خواص شیمیایی[ویرایش]

  • اثر هوا، اکسیژن و آب بر سلولز:هوای خشک در حرارت عادی بر روی سلولز اثر نمی‌کند.. مواد اکسید کننده نیز در صورت رقیق بودن بر روی سلولز اثر ندارند ولی چنانچه غلیظ باشند مولکول سلولز را تحت تاثیر شیمیایی قرار می‌دهند.
  • اثر حرارت:سلولز در درجه حرارت ۱۵۰ درجه سانتی گراد تغییر رنگ می‌دهد و در ۳۰۰ درجه سانتی گراد تجزیه می‌شود.
  • اثر اسیدها:اغلب اسیدهای معدنی و آلی تنها چنانچه غلیظ باشند بر سلولز موثرند.
  • اثر قلیاها:به طور کلی قلیاها در حالت رقیق بر سلولز اثری ندارند ولی سود غلیظ بر سلولز اثر می‌کند و از این طریق مواد مختلفی به دست می‌آید که در صنایع تهیه ابریشم مصنوعی کاربرد دارند.

خواص کاربردی[ویرایش]

  • یکی از مصالحی است که قابل تجدید است و در صورت وجود مدیریت صحیح هیچوقت تمام نمی‌شود.
  • در صنایع و موارد گسترده و گوناگونی مانند: کشتی سازی، هواپیما سازی، کاغذ سازی، ابریشم و چرم مصنوعی، ساخت ابزار موسیقی و غیره کاربرد دارد.
  • چوب در تزیینات داخلی و خارجی به عنوان یکی از بهترین و زیباترین مصالح طبیعی، به طراحان کمک شایانی می‌کند.
  • قطعات چوب به راحتی به هم چفت می‌شوند و توسط میخ و پیچ، چسب یا با اتصالات ساده جوبی مانند کام و زبانه و دم چلچله به همدیگر متصل می‌شوند.[۷]

شکل ظاهری چوب[ویرایش]

چوب در حالت اولیه فقط تسطیح می‌شود، سرشاخه‌ها و گره‌های برجسته آن گرفته می‌شود. چوبهای گرد در طول و قطرها، متفاوت بوده که نوع قطور آن برای ستونها و تیرهای باربر مصرف می‌گردد. از چوبها با قطر کمتر برای چوبهای وادار و توفال و لپه و نظایر آن مصرف می‌شود. این چوبها معمولاً از درختهای تبریزی، شمشاد، بید، ممرز، راش و غیره تهیه می‌گردد.[۸]

الوار[ویرایش]

در قدیم چوبهای گرد به وسیله اره دو سر بلند که طول آن در حدود ۱٫۵ متر و تیغه آن در ناحیه دسته ۱۰ و در وسط ۱۵ سانتیمتر بود به وسیله دو کارگر بریده می‌شود، ولی امروزه عمل برش توسط اره‌های برقی دستی و اره‌های دستگاهی انجام می‌گردد و معمولاً برش هر ردیف به ضخامتهای دلخواه برای کارهای نجاری تهیه می‌شود. چنانچه الوار به وسیله برشهای شعاعی از گرد بینه تهیه شود از جهت مقاومت و همگن بودن اصولی تر خواهد بود. الوار از چوبهای نرم و یا از چوبهای مقاوم با مقطع مربع یا ابعاد متغیر ۴۰*۴۰ سانتیمتر یا کمتر و یا بیشتر نسبت به قطر درخت، از کناره‌های گرد بینه برش شده و بعداً الوار غوله به وجود می‌آید.[۹]

الوار تبری[ویرایش]

الوار تبری بیشتر از چوبهایی است که دارای ترک عمیقی باشد که به اصطلاح تبرداران لاپ و یا لاش گفته می‌شود و به وسیله تبرزنی و اهرم کردن در ترک گرد بینه اصطلاحاً لاپه می‌شود و با تبر تیز تسطیح شده و جهت کارهای متفرقه خصوصاً تراورس استفاده می‌شود. تراورس ریلهای راه آهن در طولهای مختلف کوچک، بزرگ و متوسط تهیه می‌شود.[۱۰]

چهار تراش[ویرایش]

به طوری که اشاره شد از خانواده برشهای چهارسوک می‌باشد که در ابعاد ۸ تا ۱۲ سانتیمتر و یا نسبت به عرض الوار برش می‌شود و جهت کلاف کشی در ساختمانهای چوبی و پوششهای آنها، در اسکلت خرپاسازی شیروانی، پلها زیر قالبهای کفراژ و ستونها و نعل کفها به نام نعل بندی در ساختمانهای چوبی ایوان دار مصرف می‌گردد.[۱۱]

تخت لت[ویرایش]

از چوبهای مدور که ترک برداشته و مانند کتاب باز شده و در دو قطر نامساوی می‌باشد و اصطلاحاً به شکل دم کاردی و یا دو دم در طول تقریبی تا ۱٫۵ متر و عرض بین ۴۰ تا ۷۰ سانتیمتر تهیه می‌شود. این تخته‌ها از نشست دم کاردی یکدیگر به حالت سفال ریزی بر سطح اسکلت و شیبهای خارجی خانه‌های روستایی و کلبه و آشیانه‌های جنگلی مصرف داشته و بیشتر در شمال ایران استفاده می‌شود. تخته‌های لت اکثراً از چوبهای مقاوم به خصوص بلوط می‌باشد.[۱۲]

تخته یاشیکی[ویرایش]

این تخته معمولاً از چوبهای ملایم و نرم که میخ در آنها نشست داشته باشد و از قطعات گردبینه در ارتفاع و عرض لازم و به ضخامت ۱۰ تا ۲۰ میلیمتر برش می‌شود. چنانچه قطعه گردبینه بزرگ باشد ابتدا به صورت دوبینه درآمده و سپس هر بینه با برشهایی به صورت ورق به شکل تخته درآمده و در بسیاری از کارها مصرف می‌شود. توجه ۱: کناره‌های تخته درآمده وسیله برش یک عرض می‌گردد. توجه ۲: چنانچه گردبینه به چهارسوک تبدیل شود و سپس از آن تخته تهیه گردد کاری اصولی انجام شده است.[۱۳]

مصرف چوب در صنعت[ویرایش]

به طور کلی از چوب در قدیم به عنوان تیرها جهت کلاف بندیهای مقاوم در قوسهای پاتوپا و طاقها و کلاف بندی در تیغه‌های خشخاشی گنبدها که کارایی شناژ کلاف کننده را دارد، استفاده شده است. همچنین در ساختمانهای شهری و روستایی به عنوان تیرهای پوشش و ستونهای باربر از آن نهایت بهره‌گیری می‌شود. از تیرهای یکنواخت با قطر بین ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر برای اسکلت و کلاف بندی تله بستها برای دیوارسازیها بهره برده می‌شود. از تیرهای بلند و قطور برای تیرهای تلگراف و تلفن بین راهها و انتقال نیرو استفاده می‌شود. همچنین از چوبهای مقاوم و سخت به نام تیرهای تونلی در ارتفاع ۱٫۵ تا ۳ متر و به قطر ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر جهت شمع بندی در تونلهای معدن زغال سنگ نهایت استفاده می‌شود. چوب بجز در ساختمانهای قدیمی و امروزی در بسیاری از صنایع دیگر از جمله صنایع چاپ، ارابه سازی، مبل سازی، نجاری، قالب کفاشی، کلاف و قاب سازی ماشین و واگن سازی قطار و بسیاری از صنایع دیگر خصوصاً در صنعت مادر قالب سازی مصرف فراوان دارد. امروزه فراورده‌های بسیاری مانند انواع فیبرهای فشرده، فرمیکاهای الوان استخوانی، نئوپان و تخته‌های نسوز و تخته‌های سه لایی و پنج لاییها و بسیاری دیگر در سیستمهای ماشینی تهیه و در کارهای ساختمانی و درودگری مصرف می‌گردد.[۱۴]

نگهداری چوب[ویرایش]

در قدیم چوب را به وسیله دوغابه آهک و یا اندود قیرهای طبیعی و یا به وسیله اندود تزریق طبیعی قطران رقیقی محافظت می کرده‌اند. در مواردی بر سطح چوب سوخت ناقص می داده‌اند تا بدین وسیله از بقیه چوب محافظت شود، از روش ذکر شده برای نگهداری تیرهای چراغ برق و تلگراف جهت مقابله با رطوبت و خطر موریانه زدگی به فراوانی استفاده می‌شود. از این روش برای حفاظت چوب در نشست میان دیوارها استفاده شده است. امروزه چوب به وسیله مواد شیمیایی به روشهای مختلف تزریق و عایق می‌شود. معمولاً در ایران از چوب به صورت خام استفاده می‌گردد. اما تکنیک امروزی در کشورهای صنعتی چوب را به طریق مختلف و با تکنولوژی اصطلاحاً به عمل می‌آورند که از جهات مختلف بخصوص در مقاومت و عمر چوب و آتش‌سوزی بسیار موثر است.[۱۵]

تاریخجه مصرف چوب در ایران[ویرایش]

در کاوشهای باستان شناسی که بر روی تپه چراغعلی انجام شده است، مجسمه چوبی گاو و گاو آهنی به دست آمده که حکایت از #تغییرمسیر چوبسازی هزاره دوم و اول قبل از میلاد دارد. مسلماً در آن زمان چوب نقش مهمی در این سرزمین داشته است.

به طور کلی از چوب به طرق مختلف در بناهای مساجد و گلدسته ها،مدارس,کاخها,بازارها,دکاکین,حجره‌ها و کاروانسراها و غیره نهایت استفاده می‌شد.

مصرف چوب در بناهای دوره قاجار و معاصر[ویرایش]

در دوران قاجاریه ساختمان در شکلهای کلاه فرنگی و طره‌های پیش آمده زیبا مانند عمارت باغ ارم در شیراز, شمس‌العماره و کاخ گلستان و سلطنت آباد در تهران و بسیاری از بناهای دیگر چوب به شکل خاصی در آنها به کار رفته است. به طور کلی از چوب و فراورده‌های آن در بناهای صد سال اخیر به عنوان مصالحی موثر در ستون‌های چوبی، پوشش‌های سقف‌های دوجداره خارجی و توفال سازی، همچنین در ساختن درهای ارسی و پنجره‌های ظریف با کارهای هنری مختلف استفاده گوناگون شده است.

در سالیان گذشته و همچنین در روزگار اخیر از وجود چوبهای مقاوم جهت کلافبندی ساختمان‌های چوبی در شمال ایران، چه در حالت سنتی و چه در کیفیت و کاربرد روشهای امروزی به ویژه در شیروانی سازی‌های گوناگون نهایت استفاده می‌شود.

از وجود چوب و فراورده‌های آن در ساختمان‌های جنگلی و موسسات جنگلبانی و اسکلت کلبه‌های روستایی و ساختمان‌های مسکونی چوبی محدود و انبارهای آنها، همچنین انبارهای وسیع کشاورزی و برخی از سالنهای دامداری و مرغداری و سالنهای وسیع ورزشگاهها و آموزشگاهها و درمانگاه‌ها و مواردی دیگر بسته به نوع آب و هوا ساخته می‌شود.

امروزه از چوب برای ازاره سازی، کف سازی‌های پارکت، قاب سازی‌های سقف و دکورسازیها و کابینت‌های چوبی و بخصوص درهای چوبی با روکش‌های زیبا بهره کافی گرفته می‌شود. همچنین از وجود چوب برای ساختن دیوارهای جدا کننده و در مجموع انواع قالب بندی‌های کفراژ جهت کارهای بتونی و انواع داربستهای باربر و مقاوم استفاده می‌شود و به طور کلی پس از سنگ، آجر، گچ و آهک، چوب نیز یکی از مصالح بسیار موثر در امر ساختمان سازی می‌باشد.[۱۶]

منابع[ویرایش]

  1. منبع مطالب بخش درون‌چوب: برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم. بازدید: نوامبر ۲۰۱۱.
  2. http://utcan.ut.ac.ir/fa/administrators.pdf
  3. زمرشیدی، معماری ایرانی مصالح شناسی سنتی، 100.
  4. فروتنی، مصالح وساختمان، 87.
  5. عباسی، خواص مواد، 165.
  6. فروتنی، مصالح و ساختمان، 1390.
  7. کتاب مصالح و ساختمان|سام فروتنی
  8. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  9. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  10. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  11. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  12. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  13. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  14. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  15. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  16. زمرشیدی، حسین. معماری ایران مصالح شناسی سنتی. انتشارات زمرد، 1381. 
  • کتاب چوبشناسی اثر دکتر حجازی
  • کتاب مکانیک چوب اثر دکتر قنبر ابراهیمی
  • کتاب اصول تشریح چوب اثر دکتر حجازی
  • کتاب چوبشناسی اثر دکتر نیلوفری

جستارهای وابسته[ویرایش]

"Wooden" and "Heartwood" redirect here. For other uses, see Wooden (disambiguation) and Heartwood (disambiguation).
For small forests, see Woodland. For wood as a commodity, see Lumber. For other uses, see Wood (disambiguation).
Different types of wood (list of names on description page)

Wood is a porous and fibrous structural tissue found in the stems and roots of trees and other woody plants. It has been used for thousands of years for both fuel and as a construction material. It is an organic material, a natural composite of cellulose fibers (which are strong in tension) embedded in a matrix of lignin which resists compression. Wood is sometimes defined as only the secondary xylem in the stems of trees,[1] or it is defined more broadly to include the same type of tissue elsewhere such as in the roots of trees or shrubs.[citation needed] In a living tree it performs a support function, enabling woody plants to grow large or to stand up by themselves. It also mediates the transfer of water and nutrients to the leaves and other growing tissues. Wood may also refer to other plant materials with comparable properties, and to material engineered from wood, or wood chips or fiber.

The Earth contains about one trillion tonnes of wood, which grows at a rate of 10 billion tonnes per year. As an abundant, carbon-neutral renewable resource, woody materials have been of intense interest as a source of renewable energy. In 1991, approximately 3.5 cubic kilometers of wood were harvested. Dominant uses were for furniture and building construction.[2]

History

A 2011 discovery in the Canadian province of New Brunswick uncovered the earliest known plants to have grown wood, approximately 395 to 400 million years ago.[3]

People have used wood for millennia for many purposes, primarily as a fuel or as a construction material for making houses, tools, weapons, furniture, packaging, artworks, and paper.

Wood can be dated by carbon dating and in some species by dendrochronology to make inferences about when a wooden object was created.

The year-to-year variation in tree-ring widths and isotopic abundances gives clues to the prevailing climate at that time.[4]

Physical properties

Diagram of secondary growth in a tree showing idealised vertical and horizontal sections. A new layer of wood is added in each growing season, thickening the stem, existing branches and roots, to form a growth ring.

Growth rings

Main article: Growth rings

Wood, in the strict sense, is yielded by trees, which increase in diameter by the formation, between the existing wood and the inner bark, of new woody layers which envelop the entire stem, living branches, and roots. This process is known as secondary growth; it is the result of cell division in the vascular cambium, a lateral meristem, and subsequent expansion of the new cells. Where there are clear seasons, growth can occur in a discrete annual or seasonal pattern, leading to growth rings; these can usually be most clearly seen on the end of a log, but are also visible on the other surfaces. If these seasons are annual these growth rings are referred to as annual rings. Where there is no seasonal difference growth rings are likely to be indistinct or absent.

If there are differences within a growth ring, then the part of a growth ring nearest the center of the tree, and formed early in the growing season when growth is rapid, is usually composed of wider elements. It is usually lighter in color than that near the outer portion of the ring, and is known as earlywood or springwood. The outer portion formed later in the season is then known as the latewood or summerwood.[5] However, there are major differences, depending on the kind of wood (see below).

Knots

A knot on a tree at the Garden of the Gods public park in Colorado Springs, Colorado (October 2006)

A knot is a particular type of imperfection in a piece of wood; it will affect the technical properties of the wood, usually for the worse, but may be exploited for visual effect. In a longitudinally sawn plank, a knot will appear as a roughly circular "solid" (usually darker) piece of wood around which the grain of the rest of the wood "flows" (parts and rejoins). Within a knot, the direction of the wood (grain direction) is up to 90 degrees different from the grain direction of the regular wood.

In the tree a knot is either the base of a side branch or a dormant bud. A knot (when the base of a side branch) is conical in shape (hence the roughly circular cross-section) with the inner tip at the point in stem diameter at which the plant's vascular cambium was located when the branch formed as a bud.

During the development of a tree, the lower limbs often die, but may remain attached for a time, sometimes years. Subsequent layers of growth of the attaching stem are no longer intimately joined with the dead limb, but are grown around it. Hence, dead branches produce knots which are not attached, and likely to drop out after the tree has been sawn into boards.

In grading lumber and structural timber, knots are classified according to their form, size, soundness, and the firmness with which they are held in place. This firmness is affected by, among other factors, the length of time for which the branch was dead while the attaching stem continued to grow.

Wood knot in vertical section

Knots materially affect cracking and warping, ease in working, and cleavability of timber. They are defects which weaken timber and lower its value for structural purposes where strength is an important consideration. The weakening effect is much more serious when timber is subjected to forces perpendicular to the grain and/or tension than where under load along the grain and/or compression. The extent to which knots affect the strength of a beam depends upon their position, size, number, and condition. A knot on the upper side is compressed, while one on the lower side is subjected to tension. If there is a season check in the knot, as is often the case, it will offer little resistance to this tensile stress. Small knots, however, may be located along the neutral plane of a beam and increase the strength by preventing longitudinal shearing. Knots in a board or plank are least injurious when they extend through it at right angles to its broadest surface. Knots which occur near the ends of a beam do not weaken it. Sound knots which occur in the central portion one-fourth the height of the beam from either edge are not serious defects.[6]

Knots do not necessarily influence the stiffness of structural timber, this will depend on the size and location. Stiffness and elastic strength are more dependent upon the sound wood than upon localized defects. The breaking strength is very susceptible to defects. Sound knots do not weaken wood when subject to compression parallel to the grain.

In some decorative applications, wood with knots may be desirable to add visual interest. In applications where wood is painted, such as skirting boards, fascia boards, door frames and furniture, resins present in the timber may continue to 'bleed' through to the surface of a knot for months or even years after manufacture and show as a yellow or brownish stain. A knot primer paint or solution, correctly applied during preparation, may do much to reduce this problem but it is difficult to control completely, especially when using mass-produced kiln-dried timber stocks.

Heartwood and sapwood

A section of a Yew branch showing 27 annual growth rings, pale sapwood and dark heartwood, and pith (center dark spot). The dark radial lines are small knots.

Heartwood (or duramen[7]) is wood that as a result of a naturally occurring chemical transformation has become more resistant to decay. Heartwood formation occurs spontaneously (it is a genetically programmed process). Once heartwood formation is complete, the heartwood is dead.[8] Some uncertainty still exists as to whether heartwood is truly dead, as it can still chemically react to decay organisms, but only once.[9]

Usually heartwood looks different; in that case it can be seen on a cross-section, usually following the growth rings in shape. Heartwood may (or may not) be much darker than living wood. It may (or may not) be sharply distinct from the sapwood. However, other processes, such as decay, can discolor wood, even in woody plants that do not form heartwood, with a similar color difference, which may lead to confusion.

Sapwood (or alburnum[7]) is the younger, outermost wood; in the growing tree it is living wood,[8] and its principal functions are to conduct water from the roots to the leaves and to store up and give back according to the season the reserves prepared in the leaves. However, by the time they become competent to conduct water, all xylem tracheids and vessels have lost their cytoplasm and the cells are therefore functionally dead. All wood in a tree is first formed as sapwood. The more leaves a tree bears and the more vigorous its growth, the larger the volume of sapwood required. Hence trees making rapid growth in the open have thicker sapwood for their size than trees of the same species growing in dense forests. Sometimes trees (of species that do form heartwood) grown in the open may become of considerable size, 30 cm or more in diameter, before any heartwood begins to form, for example, in second-growth hickory, or open-grown pines.

The term heartwood derives solely from its position and not from any vital importance to the tree. This is evidenced by the fact that a tree can thrive with its heart completely decayed. Some species begin to form heartwood very early in life, so having only a thin layer of live sapwood, while in others the change comes slowly. Thin sapwood is characteristic of such species as chestnut, black locust, mulberry, osage-orange, and sassafras, while in maple, ash, hickory, hackberry, beech, and pine, thick sapwood is the rule. Others never form heartwood.

No definite relation exists between the annual rings of growth and the amount of sapwood. Within the same species the cross-sectional area of the sapwood is very roughly proportional to the size of the crown of the tree. If the rings are narrow, more of them are required than where they are wide. As the tree gets larger, the sapwood must necessarily become thinner or increase materially in volume. Sapwood is thicker in the upper portion of the trunk of a tree than near the base, because the age and the diameter of the upper sections are less.

When a tree is very young it is covered with limbs almost, if not entirely, to the ground, but as it grows older some or all of them will eventually die and are either broken off or fall off. Subsequent growth of wood may completely conceal the stubs which will however remain as knots. No matter how smooth and clear a log is on the outside, it is more or less knotty near the middle. Consequently the sapwood of an old tree, and particularly of a forest-grown tree, will be freer from knots than the inner heartwood. Since in most uses of wood, knots are defects that weaken the timber and interfere with its ease of working and other properties, it follows that a given piece of sapwood, because of its position in the tree, may well be stronger than a piece of heartwood from the same tree.

It is remarkable that the inner heartwood of old trees remains as sound as it usually does, since in many cases it is hundreds, and in a few instances thousands, of years old. Every broken limb or root, or deep wound from fire, insects, or falling timber, may afford an entrance for decay, which, once started, may penetrate to all parts of the trunk. The larvae of many insects bore into the trees and their tunnels remain indefinitely as sources of weakness. Whatever advantages, however, that sapwood may have in this connection are due solely to its relative age and position.

If a tree grows all its life in the open and the conditions of soil and site remain unchanged, it will make its most rapid growth in youth, and gradually decline. The annual rings of growth are for many years quite wide, but later they become narrower and narrower. Since each succeeding ring is laid down on the outside of the wood previously formed, it follows that unless a tree materially increases its production of wood from year to year, the rings must necessarily become thinner as the trunk gets wider. As a tree reaches maturity its crown becomes more open and the annual wood production is lessened, thereby reducing still more the width of the growth rings. In the case of forest-grown trees so much depends upon the competition of the trees in their struggle for light and nourishment that periods of rapid and slow growth may alternate. Some trees, such as southern oaks, maintain the same width of ring for hundreds of years. Upon the whole, however, as a tree gets larger in diameter the width of the growth rings decreases.

Different pieces of wood cut from a large tree may differ decidedly, particularly if the tree is big and mature. In some trees, the wood laid on late in the life of a tree is softer, lighter, weaker, and more even-textured than that produced earlier, but in other trees, the reverse applies. This may or may not correspond to heartwood and sapwood. In a large log the sapwood, because of the time in the life of the tree when it was grown, may be inferior in hardness, strength, and toughness to equally sound heartwood from the same log. In a smaller tree, the reverse may be true.

Color

The wood of Coast Redwood is distinctively red.

In species which show a distinct difference between heartwood and sapwood the natural color of heartwood is usually darker than that of the sapwood, and very frequently the contrast is conspicuous (see section of yew log above). This is produced by deposits in the heartwood of chemical substances, so that a dramatic color difference does not mean a dramatic difference in the mechanical properties of heartwood and sapwood, although there may be a dramatic chemical difference.

Some experiments on very resinous Longleaf Pine specimens indicate an increase in strength, due to the resin which increases the strength when dry. Such resin-saturated heartwood is called "fat lighter". Structures built of fat lighter are almost impervious to rot and termites; however they are very flammable. Stumps of old longleaf pines are often dug, split into small pieces and sold as kindling for fires. Stumps thus dug may actually remain a century or more since being cut. Spruce impregnated with crude resin and dried is also greatly increased in strength thereby.

Since the latewood of a growth ring is usually darker in color than the earlywood, this fact may be used in judging the density, and therefore the hardness and strength of the material. This is particularly the case with coniferous woods. In ring-porous woods the vessels of the early wood not infrequently appear on a finished surface as darker than the denser latewood, though on cross sections of heartwood the reverse is commonly true. Except in the manner just stated the color of wood is no indication of strength.

Abnormal discoloration of wood often denotes a diseased condition, indicating unsoundness. The black check in western hemlock is the result of insect attacks. The reddish-brown streaks so common in hickory and certain other woods are mostly the result of injury by birds. The discoloration is merely an indication of an injury, and in all probability does not of itself affect the properties of the wood. Certain rot-producing fungi impart to wood characteristic colors which thus become symptomatic of weakness; however an attractive effect known as spalting produced by this process is often considered a desirable characteristic. Ordinary sap-staining is due to fungal growth, but does not necessarily produce a weakening effect.

Water content

Water occurs in living wood in three conditions, namely: (1) in the cell walls, (2) in the protoplasmic contents of the cells, and (3) as free water in the cell cavities and spaces. In heartwood it occurs only in the first and last forms. Wood that is thoroughly air-dried retains 8–16% of the water in the cell walls, and none, or practically none, in the other forms. Even oven-dried wood retains a small percentage of moisture, but for all except chemical purposes, may be considered absolutely dry.

The general effect of the water content upon the wood substance is to render it softer and more pliable. A similar effect of common observation is in the softening action of water on paper or cloth. Within certain limits, the greater the water content, the greater its softening effect.

Drying produces a decided increase in the strength of wood, particularly in small specimens. An extreme example is the case of a completely dry spruce block 5 cm in section, which will sustain a permanent load four times as great as a green (undried) block of the same size will.[citation needed]

The greatest strength increase due to drying is in the ultimate crushing strength, and strength at elastic limit in endwise compression; these are followed by the modulus of rupture, and stress at elastic limit in cross-bending, while the modulus of elasticity is least affected.

Structure

Wood is a heterogeneous, hygroscopic, cellular and anisotropic material. It is composed of cells, and the cell walls are composed of micro-fibrils of cellulose (40% – 50%) and hemicellulose (15% – 25%) impregnated with lignin (15% – 30%).[10]

Sections of tree trunk

In coniferous or softwood species the wood cells are mostly of one kind, tracheids, and as a result the material is much more uniform in structure than that of most hardwoods. There are no vessels ("pores") in coniferous wood such as one sees so prominently in oak and ash, for example.

The structure of hardwoods is more complex.[11] The water conducting capability is mostly taken care of by vessels: in some cases (oak, chestnut, ash) these are quite large and distinct, in others (buckeye, poplar, willow) too small to be seen without a hand lens. In discussing such woods it is customary to divide them into two large classes, ring-porous and diffuse-porous.[12] In ring-porous species, such as ash, black locust, catalpa, chestnut, elm, hickory, mulberry,[citation needed] and oak,[12] the larger vessels or pores (as cross sections of vessels are called) are localised in the part of the growth ring formed in spring, thus forming a region of more or less open and porous tissue. The rest of the ring, produced in summer, is made up of smaller vessels and a much greater proportion of wood fibers. These fiber are the elements which give strength and toughness to wood, while the vessels are a source of weakness.[citation needed]

Magnified cross-section of Black Walnut, showing the vessels, rays (white lines) and annual rings: this is intermediate between diffuse-porous and ring-porous, with vessel size declining gradually

In diffuse-porous woods the pores are evenly sized so that the water conducting capability is scattered throughout the growth ring instead of being collected in a band or row. Examples of this kind of wood are alder,[12] basswood,[citation needed] birch,[12] buckeye, maple, willow,[citation needed] and the Populus species such as aspen, cottonwood and poplar.[12] Some species, such as walnut and cherry, are on the border between the two classes, forming an intermediate group.[citation needed]

Earlywood and latewood

In softwood

Earlywood and latewood in a softwood; radial view, growth rings closely spaced in Rocky Mountain Douglas-fir

In temperate softwoods there often is a marked difference between latewood and earlywood. The latewood will be denser than that formed early in the season. When examined under a microscope the cells of dense latewood are seen to be very thick-walled and with very small cell cavities, while those formed first in the season have thin walls and large cell cavities. The strength is in the walls, not the cavities. Hence the greater the proportion of latewood the greater the density and strength. In choosing a piece of pine where strength or stiffness is the important consideration, the principal thing to observe is the comparative amounts of earlywood and latewood. The width of ring is not nearly so important as the proportion and nature of the latewood in the ring.

If a heavy piece of pine is compared with a lightweight piece it will be seen at once that the heavier one contains a larger proportion of latewood than the other, and is therefore showing more clearly demarcated growth rings. In white pines there is not much contrast between the different parts of the ring, and as a result the wood is very uniform in texture and is easy to work. In hard pines, on the other hand, the latewood is very dense and is deep-colored, presenting a very decided contrast to the soft, straw-colored earlywood.

It is not only the proportion of latewood, but also its quality, that counts. In specimens that show a very large proportion of latewood it may be noticeably more porous and weigh considerably less than the latewood in pieces that contain but little. One can judge comparative density, and therefore to some extent strength, by visual inspection.

No satisfactory explanation can as yet be given for the exact mechanisms determining the formation of earlywood and latewood. Several factors may be involved. In conifers, at least, rate of growth alone does not determine the proportion of the two portions of the ring, for in some cases the wood of slow growth is very hard and heavy, while in others the opposite is true. The quality of the site where the tree grows undoubtedly affects the character of the wood formed, though it is not possible to formulate a rule governing it. In general, however, it may be said that where strength or ease of working is essential, woods of moderate to slow growth should be chosen.

In ring-porous woods

Earlywood and latewood in a ring-porous wood (ash) in a Fraxinus excelsior ; tangential view, wide growth rings

In ring-porous woods each season's growth is always well defined, because the large pores formed early in the season abut on the denser tissue of the year before.

In the case of the ring-porous hardwoods there seems to exist a pretty definite relation between the rate of growth of timber and its properties. This may be briefly summed up in the general statement that the more rapid the growth or the wider the rings of growth, the heavier, harder, stronger, and stiffer the wood. This, it must be remembered, applies only to ring-porous woods such as oak, ash, hickory, and others of the same group, and is, of course, subject to some exceptions and limitations.

In ring-porous woods of good growth it is usually the latewood in which the thick-walled, strength-giving fibers are most abundant. As the breadth of ring diminishes, this latewood is reduced so that very slow growth produces comparatively light, porous wood composed of thin-walled vessels and wood parenchyma. In good oak these large vessels of the earlywood occupy from 6 to 10 percent of the volume of the log, while in inferior material they may make up 25% or more. The latewood of good oak is dark colored and firm, and consists mostly of thick-walled fibers which form one-half or more of the wood. In inferior oak, this latewood is much reduced both in quantity and quality. Such variation is very largely the result of rate of growth.

Wide-ringed wood is often called "second-growth", because the growth of the young timber in open stands after the old trees have been removed is more rapid than in trees in a closed forest, and in the manufacture of articles where strength is an important consideration such "second-growth" hardwood material is preferred. This is particularly the case in the choice of hickory for handles and spokes. Here not only strength, but toughness and resilience are important. The results of a series of tests on hickory by the U.S. Forest Service show that:

"The work or shock-resisting ability is greatest in wide-ringed wood that has from 5 to 14 rings per inch (rings 1.8-5 mm thick), is fairly constant from 14 to 38 rings per inch (rings 0.7–1.8 mm thick), and decreases rapidly from 38 to 47 rings per inch (rings 0.5–0.7 mm thick). The strength at maximum load is not so great with the most rapid-growing wood; it is maximum with from 14 to 20 rings per inch (rings 1.3–1.8 mm thick), and again becomes less as the wood becomes more closely ringed. The natural deduction is that wood of first-class mechanical value shows from 5 to 20 rings per inch (rings 1.3–5 mm thick) and that slower growth yields poorer stock. Thus the inspector or buyer of hickory should discriminate against timber that has more than 20 rings per inch (rings less than 1.3 mm thick). Exceptions exist, however, in the case of normal growth upon dry situations, in which the slow-growing material may be strong and tough."[13]

The effect of rate of growth on the qualities of chestnut wood is summarised by the same authority as follows:

"When the rings are wide, the transition from spring wood to summer wood is gradual, while in the narrow rings the spring wood passes into summer wood abruptly. The width of the spring wood changes but little with the width of the annual ring, so that the narrowing or broadening of the annual ring is always at the expense of the summer wood. The narrow vessels of the summer wood make it richer in wood substance than the spring wood composed of wide vessels. Therefore, rapid-growing specimens with wide rings have more wood substance than slow-growing trees with narrow rings. Since the more the wood substance the greater the weight, and the greater the weight the stronger the wood, chestnuts with wide rings must have stronger wood than chestnuts with narrow rings. This agrees with the accepted view that sprouts (which always have wide rings) yield better and stronger wood than seedling chestnuts, which grow more slowly in diameter."[13]

In diffuse-porous woods

In the diffuse-porous woods, the demarcation between rings is not always so clear and in some cases is almost (if not entirely) invisible to the unaided eye. Conversely, when there is a clear demarcation there may not be a noticeable difference in structure within the growth ring.

In diffuse-porous woods, as has been stated, the vessels or pores are even-sized, so that the water conducting capability is scattered throughout the ring instead of collected in the earlywood. The effect of rate of growth is, therefore, not the same as in the ring-porous woods, approaching more nearly the conditions in the conifers. In general it may be stated that such woods of medium growth afford stronger material than when very rapidly or very slowly grown. In many uses of wood, total strength is not the main consideration. If ease of working is prized, wood should be chosen with regard to its uniformity of texture and straightness of grain, which will in most cases occur when there is little contrast between the latewood of one season's growth and the earlywood of the next.

Monocot wood

Trunks of the Coconut palm, a monocot, in Java. From this perspective these look not much different from trunks of a dicot or conifer

Structural material that resembles ordinary, "dicot" or conifer wood in its gross handling characteristics is produced by a number of monocot plants, and these also are colloquially called wood. Of these, bamboo, botanically a member of the grass family, has considerable economic importance, larger culms being widely used as a building and construction material in their own right and, these days, in the manufacture of engineered flooring, panels and veneer. Another major plant group that produce material that often is called wood are the palms. Of much less importance are plants such as Pandanus, Dracaena and Cordyline. With all this material, the structure and composition of the structural material is quite different from ordinary wood.

Hard and soft woods

There is a strong relationship between the properties of wood and the properties of the particular tree that yielded it. The density of wood varies with species. The density of a wood correlates with its strength (mechanical properties). For example, mahogany is a medium-dense hardwood that is excellent for fine furniture crafting, whereas balsa is light, making it useful for model building. One of the densest woods is black ironwood.

It is common to classify wood as either softwood or hardwood. The wood from conifers (e.g. pine) is called softwood, and the wood from dicotyledons (usually broad-leaved trees, e.g. oak) is called hardwood. These names are a bit misleading, as hardwoods are not necessarily hard, and softwoods are not necessarily soft. The well-known balsa (a hardwood) is actually softer than any commercial softwood. Conversely, some softwoods (e.g. yew) are harder than many hardwoods.

Chemistry of wood

Chemical structure of lignin, which comprises approximately 30% of wood and is responsible for many of its properties.

The chemical composition of wood varies from species to species, but is approximately 50% carbon, 42% oxygen, 6% hydrogen, 1% nitrogen, and 1% other elements (mainly calcium, potassium, sodium, magnesium, iron, and manganese) by weight.[14] Wood also contains sulfur, chlorine, silicon, phosphorus, and other elements in small quantity.

Aside from water, wood has three main components. Cellulose, a crystalline polymer derived from glucose, constitutes about 41–43%. Next in abundance is hemicellulose, which is around 20% in deciduous trees but near 30% in conifers. It is mainly five-carbon sugars that are linked in an irregular manner, in contrast to the cellulose. Lignin is the third component at around 27% in coniferous wood vs 23% in deciduous trees. Lignin confers the hydrophobic properties reflecting the fact that it is based on aromatic rings. These three components are interwoven, and direct covalent linkages exist between the lignin and the hemicellulose. A major focus of the paper industry is the separation of the lignin from the cellulose, from which paper is made.

In chemical terms, the difference between hardwood and softwood is reflected in the composition of the constituent lignin. Hardwood lignin is primarily derived from sinapyl alcohol and coniferyl alcohol. Softwood lignin is mainly derived from coniferyl alcohol.[15]

Extractives

Aside from the lignocellulose, wood consists of a variety of low molecular weight organic compounds, called extractives. The wood extractives are fatty acids, resin acids, waxes and terpenes.[16] For example, rosin is exuded by conifers as protection from insects. The extraction of these organic materials from wood provides tall oil, terpentine, and rosin.[17]

Uses

Fuel

Main article: Wood fuel

Wood has a long history of being used as fuel, which continues to this day, mostly in rural areas of the world. Hardwood is preferred over softwood because it creates less smoke and burns longer. Adding a woodstove or fireplace to a home is often felt to add ambiance and warmth. Nowadays, wood and pellets have become one of the most important heating fuels for homes in USA, with an increase of approx. 34% over the last decade.[18]

The churches of Kizhi, Russia are among a handful of World Heritage Sites built entirely of wood, without metal joints. See Kizhi Pogost for more details.
The Saitta House, Dyker Heights, Brooklyn, New York built in 1899 is made of and decorated in wood.[19]

Construction

Wood has been an important construction material since humans began building shelters, houses and boats. Nearly all boats were made out of wood until the late 19th century, and wood remains in common use today in boat construction. Elm in particular was used for this purpose as it resisted decay as long as it was kept wet (it also served for water pipe before the advent of more modern plumbing).

Wood to be used for construction work is commonly known as lumber in North America. Elsewhere, lumber usually refers to felled trees, and the word for sawn planks ready for use is timber. In Medieval Europe oak was the wood of choice for all wood construction, including beams, walls, doors, and floors. Today a wider variety of woods is used: solid wood doors are often made from poplar, small-knotted pine, and Douglas fir.

New domestic housing in many parts of the world today is commonly made from timber-framed construction. Engineered wood products are becoming a bigger part of the construction industry. They may be used in both residential and commercial buildings as structural and aesthetic materials.

In buildings made of other materials, wood will still be found as a supporting material, especially in roof construction, in interior doors and their frames, and as exterior cladding.

Wood is also commonly used as shuttering material to form the mould into which concrete is poured during reinforced concrete construction.

Wood flooring

Main article: Wood flooring

Engineered wood

Main article: Engineered wood
Wood can be cut into straight planks and made into a wood flooring.

Engineered wood products, glued building products "engineered" for application-specific performance requirements, are often used in construction and industrial applications. Glued engineered wood products are manufactured by bonding together wood strands, veneers, lumber or other forms of wood fiber with glue to form a larger, more efficient composite structural unit.[20]

These products include glued laminated timber (glulam), wood structural panels (including plywood, oriented strand board and composite panels), laminated veneer lumber (LVL) and other structural composite lumber (SCL) products, parallel strand lumber, and I-joists.[20] Approximately 100 million cubic meters of wood was consumed for this purpose in 1991.[2] The trends suggest that particle board and fiber board will overtake plywood.

Wood unsuitable for construction in its native form may be broken down mechanically (into fibers or chips) or chemically (into cellulose) and used as a raw material for other building materials, such as engineered wood, as well as chipboard, hardboard, and medium-density fiberboard (MDF). Such wood derivatives are widely used: wood fibers are an important component of most paper, and cellulose is used as a component of some synthetic materials. Wood derivatives can also be used for kinds of flooring, for example laminate flooring.

Furniture and utensils

Wood has always been used extensively for furniture, such as chairs and beds. Also for tool handles and cutlery, such as chopsticks, toothpicks, and other utensils, like the wooden spoon.

Next generation wood products

Further developments include new lignin glue applications, recyclable food packaging, rubber tire replacement applications, anti-bacterial medical agents, and high strength fabrics or composites.[21] As scientists and engineers further learn and develop new techniques to extract various components from wood, or alternatively to modify wood, for example by adding components to wood, new more advanced products will appear on the marketplace. Moisture content electronic monitoring can also enhance next generation wood protection.[22]

In the arts

Stringed instrument bows are often made from brazilwood (also called pernambuco).
Main article: Wood as a medium

Wood has long been used as an artistic medium. It has been used to make sculptures and carvings for millennia. Examples include the totem poles carved by North American indigenous people from conifer trunks, often Western Red Cedar (Thuja plicata), and the Millennium clock tower,[23] now housed in the National Museum of Scotland in Edinburgh.

It is also used in woodcut printmaking, and for engraving.

Certain types of musical instruments, such as those of the violin family, the guitar, the clarinet and recorder, the xylophone, and the marimba, are made mostly or entirely of wood. The choice of wood may make a significant difference to the tone and resonant qualities of the instrument, and tonewoods have widely differing properties, ranging from the hard and dense african blackwood (used for the bodies of clarinets) to the light but resonant European spruce (Picea abies) (traditionally used for the soundboards of violins). The most valuable tonewoods, such as the ripple sycamore (Acer pseudoplatanus), used for the backs of violins, combine acoustic properties with decorative color and grain which enhance the appearance of the finished instrument.

Despite their collective name, not all woodwind instruments are made entirely of wood. The reeds used to play them, however, are usually made from Arundo donax, a type of monocot cane plant.

Sports and recreational equipment

Many types of sports equipment are made of wood, or were constructed of wood in the past. For example, cricket bats are typically made of white willow. The baseball bats which are legal for use in Major League Baseball are frequently made of ash wood or hickory, and in recent years have been constructed from maple even though that wood is somewhat more fragile. In softball, however, bats are more commonly made of aluminium (this is especially true for fastpitch softball). NBA courts have been traditionally made out of hardwood,Main article: Parquetry#Use in the NBA.

Many other types of sports and recreation equipment, such as skis, ice hockey sticks, lacrosse sticks and archery bows, were commonly made of wood in the past, but have since been replaced with more modern materials such as aluminium, fiberglass, carbon fiber, titanium, and composite materials. One noteworthy example of this trend is the golf club commonly known as the wood, the head of which was traditionally made of persimmon wood in the early days of the game of golf, but is now generally made of synthetic materials.

Medicine

In January 2010 Italian scientists announced that wood could be harnessed to become a bone substitute. It is likely to take at least five years until this technique will be applied for humans.[24]

Bacterial degradation

Little is known about the bacteria that degrade cellulose. Symbiotic bacteria in Xylophaga may play a role in the degradation of sunken wood; while bacteria such as Alphaproteobacteria, Flavobacteria, Actinobacteria, Clostridia, and Bacteroidetes have been detected in wood submerged over a year.[25]

See also

References

  1. ^ Hickey, M.; King, C. (2001). The Cambridge Illustrated Glossary of Botanical Terms. Cambridge University Press. 
  2. ^ a b Horst H. Nimz, Uwe Schmitt, Eckart Schwab, Otto Wittmann, Franz Wolf "Wood" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2005, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a28_305
  3. ^ "N.B. fossils show origins of wood". CBC.ca. August 12, 2011. Retrieved August 12, 2011. 
  4. ^ Briffa, K.; Shishov, V.V.; Melvin, T.M.; Vaganov, E.A.; Grudd, H.; Hantemirov, R.M.; Eronen, M.; Naurzbaev, M.M. (2008). "Trends in recent temperature and radial tree growth spanning 2000 years across northwest Eurasia". Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences 363 (1501): 2271–2284. doi:10.1098/rstb.2007.2199. PMC 2606779. PMID 18048299. 
  5. ^ Wood growth and structure www.farmforestline.com.au
  6. ^ Record, Samuel J (1914). The Mechanical Properties of Wood. J. Wiley & Sons. p. 165. ASIN B000863N3W. 
  7. ^ a b  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Alburnum". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press. 
  8. ^ a b Capon 2005, p. 65.
  9. ^ Shigo 1986, 54.
  10. ^ Lesson 1: Tree Growth and Wood Material at University of Minnesota Extension[dead link]
  11. ^ Hardwood Structure
  12. ^ a b c d e Sperry, John S.; Nichols, Kirk L., Sullivan, June E, Eastlack, Sondra E., (1994). "Xylem Embolism in ring-porous, diffuse-porous, and coniferous trees of Northern Utah and Interior Alaska". Ecology 75 (6): 1736–1752. doi:10.2307/1939633. JSTOR 1939633. 
  13. ^ a b U.S. Department of Agriculture, Forest Products Laboratory. The Wood Handbook: Wood as an engineering material. General Technical Report 113. Madison, WI.
  14. ^ Jean-Pierre Barette, Claude Hazard et Jérôme Mayer (1996). Mémotech Bois et Matériaux Associés. Paris: Éditions Casteilla. p. 22. ISBN 27135-1645-5. 
  15. ^ W. Boerjan, J. Ralph, M. Baucher (June 2003). "Lignin biosynthesis". Ann. Rev. Plant Biol. 54 (1): 519–549. doi:10.1146/annurev.arplant.54.031902.134938. PMID 14503002. 
  16. ^ Mimms, Agneta; Michael J. Kuckurek; Jef A. Pyiatte; Elizabeth E. Wright (1993). Kraft Pulping. A Compilation of Notes. TAPPI Press. pp. 6–7. ISBN 0-89852-322-2. 
  17. ^ Fiebach, Klemens; Grimm, Dieter (2000). "Resins, Natural". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. doi:10.1002/14356007.a23_073. ISBN 978-3-527-30673-2. 
  18. ^ "Wood - fastest growing heating fuel in the United States of America". Fordaq (Fordaq S.A.). 3 October 2013. 
  19. ^ Saitta House – Report Part 1”,DykerHeightsCivicAssociation.com
  20. ^ a b APA Engineered Wood Construction Guide, Form E30
  21. ^ FPInnovations
  22. ^ "System for remotely monitoring moisture content on wooden elements" I Arakistain, O Munne EP Patent EPO1382108.0
  23. ^ ProfessionalNetSolutions.com. "The Millennium Clock Tower at Edinburgh Royal Museum". Freespace.virgin.net. Retrieved 2011-12-15. 
  24. ^ "Scientists make bones from wood". BBC News. January 3, 2010. 
  25. ^ Christina Bienhold; Petra Pop Ristova; Frank Wenzhöfer; Thorsten Dittmar; Antje Boetius (January 2, 2013). "How Deep-Sea Wood Falls Sustain Chemosynthetic Life". PLOS ONE. 

Footnotes

External links

  • The dictionary definition of Wood at Wiktionary
  • Media related to Wood at Wikimedia Commons