چارلز مینگس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چارلز مینگس
Charles Mingus 1976.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه آمریکایی
سبک‌ها موسیقی جاز
سازها کنتراباس و پیانو
سال‌های فعالیت (۱۹۷۹-۱۹۴۳)

چارلز مینگس جونیور (به انگلیسی: Charles Mingus Jr.) ‏(۲۲ آوریل ۱۹۲۲ – ۵ ژانویه ۱۹۷۹) همچنین ملقب به چارلی مینگس آهنگ ساز، رهبر گروه و نوازندهٔ باس و گاه پیانو در سبک جز و اهل آمریکا است. او همچنین برای فعالیت‌های اجتماعیش در زمینه عدالت نژادی مشهور است.

او هماوره یکی از بهترین آهنگ‌سازان و همچنین نوازندگان جز به شمار می‌رود و بسیاری از آلبوم‌های او بین بهترین آلبوم‌های تاریخ جز رده‌بندی می‌شوند. [۱] [۲]

با وجود اخلاق تندی که او در برخورد با اعضای گروه از خود نشان می‌داد، نوازندگان ارزشمندی در گروه او تربیت شدند. برخورد تند او با اعضا گروه را گهگاه به جثه عظیم او نسبت می‌دهند. مهم‌تر از آن اینست که او بسیار نسبت به نوازندگی اعضای گروهش حساس بود و این به سیاق خاص موسیقیایی مینگس مربوط می‌شود. سیاقی که در آن بر خلاف اکثر موسیقیدانان جز (حداقل معاصران او) تاکید بر ملودی و همخوانی نواهای مختلف در گروه می‌باشد. بداهه نوازی در گروه او بر همین بستر است و به سبک جز نیواورلان مشابهات دارد از آنجا که در آن به هماهنگی تکنواز و گروه بسیار بها داده می‌شود. آهنگ‌های مینگس با وجود ملودیک بودن، معمولاً در سبک آوانگارد جز رده‌بندی می‌شود و این بخاطر ساختار پیچیدهٔ آهنگ‌سازی و ترکیب‌بندی کارهای او است. به طور خلاصه، صدای گروه او کاملاً مجزا از تمامی دیگر نوازندگان جز است و احتمالاً به همین خاطر است که با وجود جایگاه مهم موسیقی‌اش، آهنگ‌های او اکثراً دوباره‌نوازی نمی‌شوند که پدیده‌ای منحصربه‌فرد در موسیقی جز است.

معمولاً مینگس را با دوک الینگتن مقایسه می‌کنند. به طوری که می‌توان گفت موسیقی او بعد از موسیقی کلیسایی سیاهان بیش از همه متأثر از کارهای دوک می‌باشد. مینگس در جوانی برای مدت کوتاهی در گروه دوک الینگتن نواخت اما به علت اخلاق تند از گروه اخراج شد. او که پدیده کنترباس در آن زمان به شمار می‌رفت، همچنین با لویی آرمسترانگ، لاینل همپتتن، آسکار پیترسن، دیزی گلیسپی، چارلی پارکر، باد پاول و مکس روچ به عنوان نوازنده و برخی مواقع آهنگ‌ساز همکاری کرد.

از اواسط دهه ۵۰ او اکثراً به عنوان رهبر گروه‌هایی با حدود ۸-۱۰ نفر به ضبط می‌پرداخت و از نوازندگانی متغیر در گروهش استفاده می‌کرد که در میان آنها می‌توان از اریک دلفی و رنالد کیرک و بوکر اروین نامبرد. از آلبوم‌های مهم او در این دوران می‌توان به مینگوس اه اوم(۱۹۵۹ - آلبومی زیبا و ادای احترامی به بزرگان جز)، چارلز مینگوس ارائه می‌دهد چارلز مینگوس را (۱۹۶۰ و نزدیک به سبک فری جزقدیس سیه و بانوی گناهکار (۱۹۶۳ و یکی از بزرگ‌ترین رهاوردهای جز از لحاظ ارکستراسیون [۳]) نام برد.

در دهه ۷۰ فعالیت او محدود شد و او کمابیش با افسردگی روبه‌رو بود. در این دهه او تلاش برای ارائه ترکیبی از موسیقی کلمبیایی و جز در دو آلبوم تغییرات ۱و۲ کرد و در آخرین روزهای عمرش در ۱۹۷۹ مشغول همکاری با اسطوره موسیقی فلک و راک جونی میچل بود. شاید مهم‌ترین اثر او یعنی سنگ نوشته بعد از مرگش کشف شد که بیش از ۴۰۰۰ میزان طول دارد و یکی از بلندترین قطعات موسیقی جز می‌باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. ^  Charles Mingus presents Charles Mingus
  2. ^  Mingus Ah Um
  3. ^  The Black Saint and the Sinner Lady
  4. ^  Epitaph

پانویس[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Charles Mingus»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸).

  1. ^  سایت رسمی او
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ چارلز مینگس موجود است.