پی-۳ اوریون
| پی-تری اوراین | |
|---|---|
 |
|
| نوع هواپیما | هواپیمای گشتی دریایی |
| کشور سازنده | ایالات متحده |
| شرکت سازنده | لاکهید |
| تاریخ نخستین پرواز | ۱۹۵۹ |
| تاریخ رونمایی | ۱۹۶۲ |
| وضعیت کنونی | فعال |
| بکارگیرنده(ها) | آمریکا، ژاپن، کره جنوبی، نیوزیلند، ایران، برزیل و ... |
| تعداد ساختهشده | لاکهید: ۶۵۰، کاوازاکی: ۱۰۷ فروند |
| بهای هر فروند | ۳۶ میلیون دلار آمریکا (مدل افوای در سال ۱۹۸۷) |
| توسعه یافتهٔ | لاکهید ال-۱۸۸ الکترا |
| مدلهای دیگر | سیپی-۱۴۰ آرورا، دابلیوپی-تریدی اوریون، لاکهید ایپی-تری، ایپی-تریسی اوراین |
لاکهید پی-تری اواریـِن هواپیمای گشتی دریایی ساخت شرکت لاکهید آمریکا است که توسط نیروی دریایی بسیاری از کشورهای جهان استفاده میشود. از سال ۱۹۶۲ تاکنون از این هواپیما به عنوان گشت دریایی، هواپیمای اکتشافی، هواپیمای جنگی ضد کشتی، و هواپیمای جنگی ضد زیردریایی استفاده میشود.
پی۳ از موفقترین هواپیماهای نسل خود و از معدود هواپیماهای جنگی است که در کشور سازنده خود (آمریکا) پنجاه سال سابقه فعالیت مستمر داشتهاند. در سال ۲۰۱۰ حدود ۱۳۰ فروند از این هواپیما در نیروی دریایی آمریکا فعال بوده و تعدادی نیز در انبار ذخیره شدهاست. بر اساس برنامه نیروی دریایی در نهایت این هواپیماها با بوئینگ پی-۸آ پوسیدون جایگزین خواهند شد.
[ویرایش] خصوصیات
پی -3 اوراین یک جایگاه داخلی بمب در زیر بدنه جلویی هواپیما دارد که معمولاً اژدر مارک ۵۰، اژدر مارک ۴۶، و همچنین جنگافزارهای خاص هستهای روی آن نصب میشود. جایگاههای دیگر زیر بال، جنگافزارهای دیگری نظیر ایجیام-۸۴ هارپون، ایجیام-۸۴ ای اسالایام، ایجیام-۸۴اچ/کی اسالایام-ئیآر، ایجیام-۶۵ ماوریک به تعداد ۵ عدد از نوع ۱۲۷ میلیمتری، راکت زونی، موشکهای دیگر مین دریایی، و بمبهای جاذبه زمینی را در خود جای میدهند.
[ویرایش] خدمه پی-تری اوراین
تعداد خدمه در هواپیمای پی-تری اوراین بسته به ماموریت پرواز، و کشوری که از هواپیما استفاده میکند دارد. در کشور ایالات متحده تعداد خدمه این هواپیما به ۱۲ نفر میرسد:
- ۳ هوانورد نیروی دریایی
-
- فرمانده هواپیمای گشتی (PPC)
- خلبان دوم هواپیمای گشتی (PP2P)
- خلبان سوم هواپیمای گشتی (PP3P)
- ۲ نفر افسر پرواز نیروی دریایی
-
- مسئول هماهنگکننده تاکتیکی هواپیمای گشتی (PPTC یا TACCO)
- مسئول هدایت و ارتباطات هواپیمای گشتی (PPNC یا NAVCOM)
- ۲ نفر مهندس پرواز از خدمه هواپیما (FE1 و FE2)
- ۳ نفر متصدی گیرنده
-
- مسئول رادار MAD/EWO (SS-3)
- ۲ نفر مسئول صوتی (SS-1 و SS-2)
- یک نفر تکنسین پرواز (IFT)
- یک نفر مسئول مهمات پرواز (مسئول مهمات پرواز یا ORD هم اکنون در خدمه نیروی دریایی آمریکا استفاده نمیشود. این مسئولیت هم اکنون به IFT واگذار شدهاست)
[ویرایش] منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «P-3 Orion»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۹).
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ پی-۳ اوریون موجود است. |
