پیکار میوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیکار میوند
Royal Horse Artillery fleeing from Afghan attack at the Battle of Maiwand.jpg
زمان ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۰
مکان میوند, افغانستان
نتیجه پیروزی افغان ها
جنگندگان
 بریتانیا
فرماندهان
ایوب خان جورج باروز
نیروها
۲۵,۰۰۰ نفر ۲,۴۷۶ نفر

پیکار میوند (به انگلیسی: Battle of Maiwand) دومین جنگ استقلال‌خواهی افغان‌ها از انگلیس است.

جنگ میوند در تاریخ ۲۷ ژوئیه سال ۱۸۸۰ در ناحیه‌ای به همین نام به رهبری محمد ایوب خان با لشکر انگلیس به رهبری جنرال باروز شروع شد و با شکست شدید نیروهای انگلیسی و بازپس گیری قندهار از دست نیروهای انگلیسی پایان یافت.

نیروهای افغان شرکت کننده در این جنگ اغلب از قندهار و هرات بودند.[۱]

ملالی[ویرایش]

از شناخته شده‌ترین افراد شرکت کننده در این جنگ بانویی بنام ملالی بود.ملالی دختری قندهاری بود که در جنگ میوند به مبارزان افغان آب آشامیدنی میرساند.هنگامی که پرچمدار نیروهای افغان هدف گلوله قرار گرفت و پرچم از دستش بر زمین افتاد. ملالی مشک آب رابرزمین گذاشت و پرچم افتاده را بلند کرد با خطاب قرار دادن مبارزان افغان آنان را به ادامه جنگ فراخواند:

که په میوند کی شهید نشوی خدایه لالیه بی ننگی ته دی ساتینه[۲] ترجمه: اگر در میوند شهید نشدی، خدا ترا، برای بی ننگی حفظ کند!

همین سخنان باعث تحریک نیروهای تا حدودی شکست خورده افغان شد و در نهایت به پیروزی آنان انجامید. ملالی خود نیز در این پیکار جان باخت.

در ادبیات[ویرایش]

یکی از اشارات مشهور به این جنگ در رمان اتود در قرمز لاکی اثر آرتور کانن دویل داده می شود. در این پیکار است که دکتر واتسن مشهور بوسیله یک گلوله جزیل زخمی می شود.

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ غبار، میر غلام محمد غبار
  2. وبگاه ۲۸ اسد