پیمان کارلویتز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صلح کارلویتز
Negociation of the peace of karlowitz.jpg
مذاکرات صلح کارلویتز.
متن از ۱۶ نوامبر ۱۶۹۸
امضا شده ۲۶ ژانویه ۱۶۹۹ (۱۶۹۹-01-۲۶)
مکان کارلویتز، Military Frontier، امپراتوری هابسبورگ (اکنون Sremski Karlovci، صربستان)
امضاکنندگان * پرچم امپراتوری عثمانی رامی محمد پاشا (reisülküttap)
گروه‌ها * Prinsenvlag.svg جمهوری هلند (میانجی‌گر)
زبان‌ها * زبان لاتین (HRE و عثمانی)

پیمان کارلویتز که در ۲۶ ژانویه ۱۶۹۹ میلادی در صربستان امضاء گردید، به جنگ بزرگ عثمانی (۱۶۸۳-۱۶۹۹) خاتمه بخشید؛ جنگی که با شکست عثمانی‌ها در نبرد زنتا به اتمام رسید. این جنگ به سیادت عثمانی‌ها در اروپای مرکزی پایان داد و باعث آغاز دوره انحطاط این دولت شد. از طرفی، امپراتوری هابسبورگ را به عنوان قدرت برتر اروپای مرکزی و جنوب شرقی مطرح نمود.

مطابق این پیمان، عثمانی‌ها بخش اعظم مجارستان، بوسنی و هرزگوین و کروآسی را به امپراتوری هابسبورگ واگذاردند. ترانسیلوانی همچنان مستقل باقی‌ماند؛ اگرچه، توسط فرمانداری اتریشی اداره می‌شد. ناحیه پادولیا به همراه قلاع نظامی کامیانتس-پودیلسکیی به لهستان بازگردانده شد. ونیز بخش اعظم دالماسی به همراه کلیه پلوپونز را از امپراتوری عثمانی گرفت.

ترکها دوباره کنترل تیمیشوارا، مولدووا، بلگراد و والاچیا را بدست آوردند. آنها یک سال بعد مطابق پیمان کنستانتینوپل، بندر آزوف را به پتر اول، شاه روسیه، تقدیم کردند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Treaty of Karlowitz»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳).