پیشگوی ایرانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پیشگوی ایرانی در ادبیات یونان باستان لقب کاهنهای «طالعبین» اهل ایران بود که ریاست وحیگاه[۱] آپولویی برعهده او بود.
یونانیان باستان در سنت خود پیشگویان زیادی را باور داشتند اما پیشگوی ایرانی را بیش از دیگران ارج میگذاشتند زیرا به باور آنها او توانستهبود فتوحات اسکندر مقدونی را پیشبینی کند.
نام پیشگوی ایرانی را «سمبت»[۲] نوشتهاند و نیکانور که زندگینامهای از اسکندر مقدونی نوشتهاست از پیشگوی ایرانی نام میبرد.
نگارهای از پیشگوی ایرانی اثر گوئرچینو در موزه کاپیتولینه شهر رم نگهداری میشود.
