پیرایش پسارونویسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پیرایش پسارونویسی به پیرایشهای شیمیایی انجام شده روی یک پروتئین، پس از رمزخوانی آن، میگویند. این پدیده یکی از گامهای پایانی زیستساخت پروتئین و بیان ژن میباشد. پیرایش پسارونویسی باعث ایجاد تنوع در کارکرد پروتئوم می باشد. تغییرات در پروتئین بوسیله افزایش کووالانسی گروههای فعال، پروتئین ها، یا جدایی پروتئولیتیک زیرواحدهای تنظیمی و یا تخریب کلی پروتئین ها صورت میپذیرد. این تغییرات عبارتند از فسفوریلاسیون، گلیکوزیلاسیون، ubiquitination، نیتروزیلاسیون، متیلاسیون، استیلاسیون، لیپیده شدن و پروتئولیز شدن. آنزیمهای درگیر در تغییرات بعد از رونویسی شامل آنزیم های کیناز، فسفاتاز، ترنسفراز، لیگاز و اوتو کیناز میباشند.
منابع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Posttranslational modification»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱).
| این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |