مسیر ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پویا کیوان)
پرش به: ناوبری، جستجو

مسیر ایران نام مسیر جدیدی در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برودپیک است که سه کوهنورد ایرانی به نام های آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراحی در سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۲ موفق به گشایش آن شدند. این سه کوهنورد در مسیر بازگشت مسیر را گم کردند و مفقود شدند.[۱]

پیشینه‌ی تلاش برای صعود به برودپیک[ویرایش]

در سال ۱۳۸۸ تیم ایرانی آرش تلاش کرد تا با گشایش مسیری نو در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برودپیک برسد. [۲] مسیر جدید شامل دو بخش است : ۱ - بخش اول در رخ جنوب غربی تا کمپ ۳ مسیر نرمال. ۲ - بخش دوم، بدواً تراورس در سمت راست کمپ ۳ و سپس عبور از مسیری نسبتاً مستقیم تا قله اصلی. [۳]

تلاش تیم آرش در سال ۱۳۸۸ در ارتفاع ۶۸۰۰ متری یعنی در محدوده ی کمپ ۳ مسیر نرمال به دلیل شرایط جسمی کوهنوردان متوقف شد . در سال ۱۳۹۰ نیز این تیم در ادامه تلاش قبلی خود کارهایی انجام داد اما موفق به صعود قله نشد . [۴]

صعود ۱۳۹۲ به برودپیک و گشایش مسیر ایران[ویرایش]

سه کوهنورد جوان ایرانی (آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراحی) در راه عبور از مسیر جدید، گـُرده‌ی سنگی و یخی مسیر را پشت سر گذاشتند، یک پله‌ی سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آنها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آنها سپس با فتح قله‌ی برودپیک از مسیری جدید، «مسیر ایران» را ثبت و پرچم ایران را به اهتزاز در آوردند.[۵]

صعودکنندگان[ویرایش]

آیدین بزرگی

گروه صعود کننده متشکل از سه کوهنورد ایرانی به نام‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان بود.

آیدین بزرگی[ویرایش]

آیدین بزرگی (۲۲ فروردین ۱۳۶۸، تهران - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی بود.[۶] آیدین کوهنوردی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد[۷]. وی دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در رشته مهندسی برق بود. گفتنی است آیدین بزرگی در هجدهمین المپیاد علمی دانشجویی در سال ۹۲ حائز رتبه ۶ کشوری شد.[۸] او همچنین رتبه یازده کنکور سراسری کارشناسی ارشد را به دست آورد و تمایل داشت رشته اقتصاد را در کارشناسی ارشد دنبال کند.[۹] [۱۰]

پیشینه کوهنوردی آیدین بزرگی:

مجتبی جراحی[ویرایش]

mojtaba.jarrahi

مجتبی جراحی (مجتبی جراهی) (۱ خرداد ۱۳۶۵ - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) آتش نشان فعال بخش امداد کوهستان در مرکز آتش نشانی تهران و کوهنورد بود[۱۱]. مجتبی جراهی سابقه کار در امور آتش نشانی و امدادگری کوهستان را داشت. وی دارای سابقه ی صعودهای برون مرزی متعددی در منطقه تبت و هیمالیا بود.[۱۲]

پویا کیوان

پویا کیوان[ویرایش]

پویا کیوان (۴ مهر ۱۳۶۸، قائمشهر - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی و عضو رسمی باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند و عضو تیم کوهنوردی آرش بود.[۱۳] وی دانشجوی ترم آخر مقطع کارشناسی ناپیوسته رشته مهندسی تکنولوژی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه بود.[۱۴]

گم شدن کوهنوردان ایرانی[ویرایش]

این سه کوهنورد ایرانی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMC درباره‌ی این صعود آمده: سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُرده‌ی سنگی و یخی مسیر را کاملن از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آنها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ شدند که به جرات می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در بر نداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی پی اس ماهواره‌ای آنها به دست آمد. ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد. توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای بازگردادن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب و هوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد. در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان و دست اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیات مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوه نوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.

اسکات پاوری، کوهنورد آمریکایی که در مسیر فتح قله برودپیک هیمالیا با مجتبی، آیدین و پویا همراه بوده، در وبلاگ شخصی‌اش درباره آن‌ها می‌نویسد: «کوهنوردان با استعدادی بودند. نخستین بار آنها را در ۱۰ ژوئن در اسلام آباد دیدار کردم و از همان اول حس کردم که تیم ایران نمی‌خواهد صبر کند. تیم آنها متشکل از مردان بزرگ و با سخاوتی بود که برای بالا رفتن مصمم بودند. در طول صعود وقتی پای یکی از دوستانم از ۶ جا شکسته بود، با اینکه خودشان خیلی خسته بودند بازهم به او کمک کرد تا او را پایین بیاورند. آنها غذاهای ایرانی که برای کل سفرشان آورده بودند را با بچه‌ها تقسیم کردند. آنها می‌خواستند نشان بدهند که ایرانی‌ها چقدر مهمان نوازند و در نهایت هم پرچم ایران را آن بالا برافراشتند.»[۱۵]

عملیات جستجو برای یافتن کوهنوردان[ویرایش]

نمایی از قله برود پیک (k3) واقع در رشته‌کوه قراقروم در شمال شرقی پاکستان، که سه کوهنورد ایرانی موفق به صعود به آن شدند ولی در مسیر بازگشت از آن جان باختند.

با ادامه کار گروه جستجو و گذشت زمان، امید زنده ماندن این سه کوهنورد کم و کمتر شد تا آن‌که توماس لامل کوهنورد و جستجوگر مشهور کوهستان که برای پیدا کردن کوهنوردان مفقود شده ایرانی در قله برودپیک پاکستان چند روزی را مشغول کار بود و با بالگرد به عکس برداری از منطقه مورد نظر پرداخته بود با انتشار نامه‌ای به باشگاه آرش، اعلام نمود که دیگر هیچ شانسی برای پایین آوردنشان وجود ندارد.

توماس لامل در قسمتی از نامه اش اشاره می‌کند که:

«من می‌دانم که در فرهنگ ایرانیان انتقال اجساد به کشورشان چقدر مهم است ولی به عنوان یک کوهنورد، اعتقاد راسخ دارم که هیچکدام از این سه نفر راضی نبوده‌اند که کسی برای پایین آوردن اجسادشان جان خود را به خطر بیندازد. آنها عاشق کوهستان بودند پس چرا نگذاریم آنها در جایی که اینقدر دوست داشتند در آرامش بمانند. دو نفر باربر ارتفاع، پرچم ایران را در بالای قله اصلی پیدا کرده‌اند، بنابراین مسیر ایرانیان به روی قله برودپیک به طور کامل و موفقیت آمیز توسط این سه کوهنورد صعود شده است»[۱۶]

در روز سوم مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان و دست اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیات مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان و نمایندگان گروه‌ها و باشگاه‌های کوه نوردی برگزار شد که در آن ضمن گفتگو در مورد کلیات برنامه و ارزش صعود انجام شده، در بارهٔ ادامه فعالیت جستجو نیز صحبت شد. در این جلسه، گزارش آخرین عملیات جستجو ارایه شد. پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوه نوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های محترم بزرگی، کیوان و جراحی با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.

روزشمار حادثه[ویرایش]

در خرداد سال ۱۳۹۲ تیم ۵ نفره ایرانی متشکل از آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان همراه دو کوهنورد دیگر به نام‌های رامین شجاعی و افشین سعدی راهی برودپیک در رشته کوه‌های هیمالیا شدند تا مسیر جدیدی را به قله ۸۰۵۱ متری باز کنند.[۱۷]

  • ۱۹ خرداد - اعضای تیم پنج نفره کوهنوردان باشگاه آرش، تهران را به قصد صعود به قله برودپیک ترک کردند. آنها ابتدا به دبی رفتند و سپس راهی اسلام آباد شدند.
  • ۲۵ خرداد - تیم کوهنوردان این طور برنامه ریزی کرد که بعد از رسیدن به پاکستان خودشان را زمینی به اسکاردو برسانند، روز ۲۶ به اسکولی بروند و یک روز بعد صعود خود را از طریق یخچال بالترو به طرف برودپیک آغاز کنند.
  • ۲۹ خرداد - ارتش پاکستان ورود به یخچال بالترو را که در بعضی مناطق با هند مشترک است، ممنوع کرده بود. کوهنوردان به همین دلیل در اسکاردو متوقف شدند و منتظر ماندند تا اجازه ورود آنها صادر شود. آنها در برابر مشکلی بزرگ قرار گرفته بودند و تمام تلاش شان را برای حل آن به کار بستند.
  • ۲ تیر – تیم در مسیر کمپ اصلی قله برودپیک مستقر و حرکت به سمت کمپ اصلی آغاز شد. آنها حالا فقط سه روز تا رسیدن به کمپ اصلی قله فاصله داشتند.
  • ۱۵ تیر – حال همه اعضای تیم خوب گزارش شد. آنها در ارتفاع ۶۶۰۰ متری چادری برپا کردند تا برنامه بعدی خود را که شناسایی مسیر و هم هوایی تا ارتفاع ۷۱۰۰ بود، آغاز کنند.
  • ۱۷ تیر – رامین شجاعی در آخرین گزارش ارسالی خود از ارتفاعات قله برودپیک ، از کشته شدن یک کوهنورد آلمانی خبر داد: «او از روی پلی که روی این رودخانه به وسیله خود کوهنوردان نصب شده بود، سقوط کرد. جسد او حدود ۱۰۰ متر پایین تر از آب گرفته شد و همراه کوهنورد مجروح آمریکایی به اسلام آباد منتقل شد. همچنین یک کوهنورد آمریکایی که دچار شکستگی پا و... شده است (در زیر کمپ یک) به وسیله مجتبی جراحی آتل بندی و بسختی پایین آورده و به وسیله هلیکوپتر به اسلام آباد منتقل شد.»
  • جمعه ۲۱ تیر – کوهنوردان در کمپ اصلی مستقر شدند. با توجه به پایان دوره هم هوایی، تلاش نهایی خود را برای صعود به قله و گشایش مسیر ایران در جبهه جنوب غربی آغاز کردند. گزارش ها از هوا و شرایط جوی مناسب حکایت داشت.
  • شنبه ۲۲ تیرآیدین بزرگی ، پویا کیوان ، و مجتبی جراحی کمپ ۳ را به طرف قله ترک می کنند. آنها به ارتفاع ۷۳۵۰ متری می رسند و اولین بیواک را شنبه شب تجربه می کنند.
  • یکشنبه ۲۳ تیر – تیم ۳ نفره با مسیر سنگی بالای بیواک ( ۱ ) در گیر می شود و فقط می تواند ۱۰۰ متر صعود کند و به ارتفاع ۷۴۵۰ متری برسد . آنها ناگزیر دومین بیواک را یکشنبه شب در ارتفاع ۷۴۵۰ متری تجربه می کنند
  • دوشنبه ۲۴ تیر – تیم ۳ نفره به زیر قله در ارتفاع ۸۰۰۰ متری می رسد . تیم سومین بیواک را دوشنبه شب در ارتفاع ۸۰۰۰ متری تجربه می کند .
  • سه شنبه ۲۵ تیر – تیم ۳ نفره در اوایل روز به قله برودپیک (۸۰۵۱ متر) می رسد . مطابق برنامه، آنها می بایست غروب همان روز از مسیر نرمال به کمپ ۳ برسند، جایی که دو عضو دیگر تیم یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی در انتظار آنها بودند . به لحاظ اهمیت موضوع تکرار می شود مطابق برنامه، آنها می بایست غروب همان روز از مسیر نرمال به کمپ ۳ برسند ، جایی که دو عضو دیگر تیم یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی در انتظار آنها بودند. اما فرود برخلاف انتظار آنها موضوعی پیچیده تر و بغرنج تر بود. آنها نتوانستند از مسیر نرمال و استاندارد به موقع فرود بیایند و به کمپ ۳ برسند ، در نتیجه ناگزیر شدند بیواک های سنگین دیگری را تجربه کنند . آنها چهارمین بیواک را سه شنبه شب تجربه کردند .
  • چهارشنبه ۲۶ تیر – تیم ۳ نفره در فرود خود به ارتفاع ۷۷۰۰ متری می رسد . نقطه ای غلط و مسیری اشتباه که می بایست ۱۰۰متر برگردند ( ۱۰۰ متر صعود کنند ) تا در مسیر درست منتهی به کمپ ۳ قرار گیرند . آنها پنجمین بیواک را چهار شنبه شب در ارتفاع ۷۷۰۰ متری تجربه کردند . سه همنورد ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه در مسیر فرود منتهی به کمپ سه قله برودپیک، به دلیل نبود دید کافی و اشتباه در انتخاب مسیر صحیح، از یک دهلیز به سمت کمپ سوم سرازیر شدند. آنها به دلیل اشتباه در انتخاب مسیر، با دیواره های بسیار بزرگ مواجه شدند. آنها در تماس تلفنی ساعت ۱۹ خود گزارش دادند به دلیل نبود دید کافی در فاصله بین گردنه و کمپ سوم، در ارتفاع حدود ۷۷۰۰ متری توقف می کنند و صبح روز بعد تلاش خود را ادامه می دهند.
  • پنجشنبه ۲۷ تیر – اعضای گروه در بازگشت از قله مسیر را گم کردند و دچار مشکل شدند. ساعت ۷ صبح تیم ۳ نفره با بیس کمپ ( - تهران )تماس می گیرد و اعلام می کند که نیاز به آب و غذا دارند . به نظر می رسد دو کوهنورد مسقر در کمپ ۳ یعنی رامین شجاعی و افشین سعدی به دلیل مشکلات جسمی توان لازم برای حمایت از تیم صعود کننده و رساندن آب و غذا به تیم ۳ نفره را نداشته اند. بعد از ظهر همین روز رامین شجاعی از کمپ ۳ به کمپ ۲ فرود می آید. تیم بیس کمپ ( - تهران ) از طریق باربر ارتفاع بالا آب و غذا به کمپ ۳ ارسال می کند اما آنها دیر به کمپ ۳ می رسند. آیدین بزرگی مجدداً ساعت ۷ و ۵۵ دقیقه شب به وقت تهران ( ۸ و ۲۵ دقیقه شب به وقت محلی ) تماس می گیرد و می گوید در نزدیکی های گردنه برودپیک در ارتفاع ۷۸۰۰متری هست. آیدین می گوید که چادر آنها پاره شده و یکی از اعضای تیم در شرایط خوبی نمی‌باشد. و باز هم تکرار می کند که نیاز به آب و غذا دارند. تیم بیس کمپ آیدین را مطمئن می کند که آب و غذا در راه است و روز جمعه به دست آنها خواهد رسید. تیم بیس کمپ از آیدین می خواهد که مختصات GPS محل استقرار خود را بگوید تا تیم نجات سریعتر و با سهولت بیشتر به آنها برسد.
  • جمعه ۲۸ تیر – بنابر اعلام باشگاه کوهنوردان آرش عملیات نجات کوهنوردان زمینگیر شده کماکان در دست اجراست، اما تا این لحظه از جزئیات آن اطلاعی در دست نیست. بعد از مذاکراتی با کوهنوردان سوئیسی و آمریکایی و نمایندگان شرکتی به نام ای.تی.پی و فراخوانی برای کمک به تیم ایرانی داده و به باربران کوهستان، در ازای مشارکت در کار جستجو و نجات، قول پاداش مالی داده شد. ساعت شش صبح همین روز آیدین تماس گرفت و گفت زمینگیر شده اند و قادر به حرکت نیستند. ساعت هشت صبح دو باربر پاکستانی که نیمه شب از کمپ برای امداد حرکت کرده بودند در منطقه ای بالاتر از کمپ سوم در حال حرکت به طرف گردنه برودپیک (محدوده حضور تیم) مشاهده شدند. ساعت ۹ صبح یک تیم دو نفره از کوهنوردان سوئیسی که نیمه شب از کمپ اصلی «کا ۳» برای امداد حرکت کرده بودند نزدیک کمپ یک رسیدند و اعلام کردند قصد ادامه صعود دارند. ساعت ۹ و ۳۰ دقیقه سرپرست تیم سوئیسی اعلام کرد گروه های دیگری نیز تشکیل شده اند و قصد دارند به دنبال تیم اول به بالا صعود کنند. ساعت ۱۰ صبح آیدین مجدد تماس گرفت و شرایط شان را بحرانی اعلام کرد. ساعت یک در تماس با کمپ اصلی مشخص شد باربرها پس از تلاشی ناموفق برای رسیدن به گردنه، به کمپ سوم بازگشته اند و تلاش تیم سوئیسی برای رسیدن به کمپ دوم ادامه دارد. ساعت یک و ۳۰ دقیقه تلاش شد افراد دیگری که در منطقه هستند برای امداد رسانی به سمت گردنه صعود کنند، اما هیچ یک از این اقدامات نتیجه ای نداشت.[۱۸][۱۹]
  • شنبه ۲۹ تیرماه - حدود ساعت ۱۳ و ۳۰ دقیقه تماس تلفنی با آیدین بزرگی برقرار شد. آنچه از صحبت های نامنظم و پراکنده وی استنباط می شد این بود که وضع نامناسب جسمانی و مشکلات ناشی از اقامت طولانی در ارتفاع آنها را در شرایط دشواری قرار داده است.همین اوضاع و احوال حمایتگران سعی کردند از طریق موبایل آیدین مشخصات جغرافیایی او را پیدا کنند. هلیکوپتری برای انتقال آنها آماده پرواز شد. رامین در حال مذاکره با کوهنوردان حاضر در منطقه بود. او به هر کسی که کمک کند وعده پاداش می داد. آخرین تماس با آیدین بزرگی در ساعت ۱۹:۳۰ ، برقرار می‌شود.
  • ۳۰ تیر - امکان تماس مجدد با کوهنوردان مسیر نشد و مشخصات جغرافیایی آنها هم به دست نیامد. توماس لامل، راهنمای معروف آلمانی به کمک تیم جستجو رفت. او در کمپ اصلی برودپیک از هلیکوپتر پیاده شد. هلیکوپتر در چند پرواز تا حد ممکن از منطقه حادثه عکاسی کرد. توماس در این پروازها حضور داشت. منظور حسین، رئیس باشگاه کوهنوردی آلپن پاکستان با اعلام توقف عملیات نجات به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت این سه کوهنورد توانسته بودند به قله برودپیک صعود کنند.
  • ۳۱ تیر - ستاد پیگیری برنامه خبر داد توقف عملیات نجات، نظر رسمی باشگاه کوهنوردان آرش نیست و شرکت ای.تی.پی برای پرواز هلیکوپتر آمادگی کامل دارد. با وجود این کوهنوردان خارجی مستقر در کمپ اصلی برودپیک و کا۳ بعد از دیدن محل آخرین اسکان بچه ها، امدادرسانی را خارج از توان خود برآورد و اعلام کردند نمی‌توانند همکاری کنند.
  • سه‌شنبه ۱ مرداد – در «کا۳» کوهنوردان عازم آخرین عملیات جستجو شدند. یک مسئول باشگاه آرش در ستاد پیگیری برنامه صعود اعلام کرد: طبق آخرین اخبار رسیده، سه کوهنورد هنوز زنده هستند. همچنین باشگاه کوهنوردان آرش در اطلاعیه‌ای از تمام نهادهای دولتی یا غیردولتی، تشکل های صنفی، اشخاص حقیقی و حقوقی که در جریان حادثه پیش آمده به صورت عملیاتی یا ارائه نظرات آنها را حمایت کرده اند، خصوصاً خانواده سه کوهنورد تشکر کرد. بعدازظهر این روز جستجوگران قطع امید کردند. دیگر شانسی برای زنده ماندن سه کوهنورد ایرانی در قله برودپیک هیمالیا وجود نداشت. مسئول باشگاه کوهنوردی آرش هم که به پاکستان سفر کرده بود، تلاش های صورت گرفته برای نجات سه کوهنورد ایرانی را بی نتیجه دانست.
  • چهارشنبه ۲ مرداد – گروهی از کارشناسان نجات بین‌المللی اعلام کردند که سه کوهنورد ایرانی فوت نموده‌اند. به گفته آنها یکی از کوهنوردان در شکاف عمیق سقوط کرده بود؛ یکی گم شده بود و دیگری در کمپ شماره سه گیر افتاده بود. تلاش برای کمک به کوهنورد کمپ سه به دلیل شرایط جوی ناکام ماند. به گفته سرکرده آلمانی این گروه، امکان زنده ماندن انسان در ارتفاع بالای هفت هزار متر، برای بعد از سه تا چهار روز منتفی است.[۲۰]
  • پنجشنبه ۳ مرداد – خانواده آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان جلسه ای را با مسئولان باشگاه کوهنوردی آرش برگزار کردند و کاملاً در جریان وقایع قرار گرفتند. آنها قبول کردند عزیزان شان جان خود را از دست داده اند و اجازه دادند تیم های امداد و نجات ، بدلیل شرایط جوی نامناسب آنجا از منطقه پایین بیایند.
  • جمعه ۴ مرداد – در همین روز با حضور چند صد نفر، مراسم بزرگداشتی برای سه کوهنورد برگزار شد. همچنین گروه کوهنوردی دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران که در این روز موفق به فتح قله دماوند شده بودند این صعود را به روح آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراحی تقدیم کردند و این پرونده بسته شد.

پس از حادثه[ویرایش]

مراسم بزرگداشت مجتبی جراحی، در ۹ مرداد ۱۳۹۲ در مسجد نور تهران برگزار شد. در این مراسم محمدباقر قالیباف، شهزدار تهران و برخی اعضای شورای شهر تهران شرکت داشتند.[۲۱] [۲۲]

محمود احمدی‌نژاد، در ۱۲ مرداد ۱۳۹۲، ضمن دیدار با خانواده‌های این سه کوهنورد، لوح طلایی ریاست جمهوری را به خانواده آنان اهدا کرد.[۲۳]

محمدرضا عارف به همراه حمید فرخ‌نژاد در ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ با حضور در منزل مجتبی جراهی، از خانواده سه کوهنورد مفقود شده تقدیر کرد. در این دیدار خانواده‌های آیدین بزرگی و پویا کیوان نیز حضور داشتند. عارف در این دیدار از اقدام این سه کوهنورد به عنوان حماسه یاد کرد. فرخ‌نژاد نیز بر لزوم ساخت فیلم مستندی درباره صعود کوهنوردان به «برود پیک» و نامگذاری مسیری بنام ایران تاکید کرد.[۲۴][۲۵]

همچنین مراسمی برای بزرگداشت و یادبود این سه کوهنورد در ۱۶ مرداد ۱۳۹۲ در سالن همایش های برج میلاد برگزار شد و از خانواده‌های آنان تجلیل شد. در پایان این مراسم لوح و حکم صعود این سه کوهنورد که از پاکستان ارسال شده بود به خانواده آنان اهدا شد.[۲۶]

آخرین نوشته آیدین بزرگی[ویرایش]

آخرین نوشته آیدین بزرگی که «به نام برودپیک، به امید تغییر» نام داشت، پیش از مفقود شدن او قرار بود همزمان با خبر صعود موفقیت آمیز گروه برودپیک توسط دوستان او منتشر شود.

«این ماییم، دوباره اینجاییم. با هم هستیم، ولی تنهاییم. اینجاییم نه از برای خودخواهی، نه از برای خودنمایی، اینجاییم از سر عشق، اینجاییم از سر شور، از سر غرور. اینجاییم از برای رشد، از برای اوج، از سر جنون، اینجاییم برای پایان، پایان یک آغاز، پایانی که آغازی بلند پروازانه‌تر را نوید دهد.

...

گفتم ما تنهاییم. ولی نه، ما تنها نیستیم. هزاران چشم به راه ماست، هزاران دست دعاگوی ماست. چشمان مادرم، دستان پدرم، نگاه دوستانم، همه پشتوانهٔ ماست. ما تنها نیستیم، چند دهه کوهنوردی پر افتخار پشت ماست، این همه کوهنورد نو جو و نو طلب پشت ماست. پشتوانهٔ ما ارز دولتی نیست، حکم قهرمانی نیست، مقام نخبگی نیست. پشتوانهٔ ماهای و هوی نیست، جنجال نیست، مصاحبه نیست، تلویزیون نیست. پشتوانهٔ ما باربر بیچاره نیست، کپسول اکسیژن نیست، طناب ثابت نیست.

... نه این ما نیستیم. تنها هم نیستیم. این شمایید. شما که این راه را ادامه خواهید داد، شما که این تفکر را زنده نگه خواهید داشت، شما که فریب تکرار را نخواهید خورد، در باتلاق عاشقان میز و صندلی فرو نخواهید رفت. این شمایید که غرور مایید، که پیشران مایید، که انگیزهٔ مایید. این دستان شماست که دعاگوی ماست، که خیرخواه ماست. این شمایید که همیشه زنده خواهید ماند، که آینده متعلق به شماست، که آینده متکی به شماست. آری این شمایید، فقط کافی است بخواهید، بهترین‌ها را، رشدکردن‌ها را، بالاترین‌ها را، اولین‌ها را."»[۲۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=summer-2013-new-route-summits-burials-an_137411056
  2. http://farsnews.com/newstext.php?nn=8804240487
  3. http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=summer-2013-new-route-summits-burials-an_137411056
  4. http://www.bike20.ir/showthread.php?t=4897&p=51187
  5. سرنوشت سه کوهنورد ایرانی
  6. «پایانی برای برودپیک نوردان». مشرق نیوز. 
  7. پدر "آیدین" از "بزرگی" پسرش گفت - Tabnak.IR | تابناک
  8. http://www.kntu.ac.ir/ShowPage.aspx?page_=news&lang=1&tempname=kntu92&sub=0&PageID=1518&PageIDF=11
  9. پدر "آیدین" از "بزرگی" پسرش گفت - Tabnak.IR | تابناک
  10. «سخت بود اما خوشحالم نام و کارش ثبت شد». گروه مجلات همشهری. 
  11. یادها و خاطره ها/ مجتبی جراحی - کوه نیوز
  12. «درخواست خانواده کوهنوردان از مردم: برای نجات جان آنها دعا کنید». خرداد نیوز. 
  13. «پویا کیوان همراه با تیم آرش راهی برودپیک شد». باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند. 
  14. «نقاط ضعف حادثه ˈبرودپیکˈ پیگیری شود». باشگاه خبرنگاران. 
  15. Bittersweet Homecoming | Scott's Pakistan Adventure
  16. نظر توماس لامل در مورد آخرین پروازبرای امداد برودپیک
  17. «از صعود تا مرگ سه کوهنورد ایرانی». جام نیوز. 
  18. http://www.bbc.co.uk/persian/sport/2013/07/130720_l47_iranian_climbers_broadpeak.shtml
  19. http://www.vafanews.ir/news/%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D9%81%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%85%D8%9F
  20. Third Iranian confirmed dead
  21. «مراسم بزرگداشت مجتبی جراحی، در مسجد نور تهران برگزار شد». کوه نیوز. 
  22. «حضور قالیباف در مراسم یادبود مجتبی جراحی». فردا نیوز. 
  23. «دیدار احمدی‌نژاد با خانواده‌های 3 کوهنورد». تابناک. 
  24. «تقدیر عارف از خانواده ۳ کوهنورد مفقود شده». باشگاه خبرنکاران. 
  25. «دیدار حمید فرخ‌نژاد و محمدرضا عارف با خانواده سه کوهنورد مفقودشده». خبرآنلاین. 
  26. «مراسم یادبود کوهنوردان مفقود شده». اتحاد جنوب. 
  27. رنج نامه أیدین بزرگی یکی از سه نفر کوهنورد مفقود شده - Tabnak.IR...

پیوند به بیرون[ویرایش]