پوشاک خراسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پوشاک خراسانی به انواع لباس‌های محلی اهالی خراسان اطلاق می‌شود.پوشاک اصلی و غالب مردم در منطقه خراسان شباهت‌هایی با پوشاک در افغانستان به ویژه غرب افغانستان دارد.آمیزشی از قوم‌ها و قبیله‌های گوناگون در جغرافیای خراسان بزرگ بیشتر در شهرهای نسبتاً کوچک، روستاها و خیمه‌های عشایری سکونت دارند.همچنین قومیت‌های گوناگونی در منطقه‌ای از خراسان که در محدودهٔ کشور ایران قرار دارد ساکن اند که هر کدام با توجه به قومیتشان پوشاک‌های متفاوتی پوشیده می‌شود.رنگ، گونه، نوع پوشیدن هر لباسی در منطقه‌های خراسان متفاوت است.در خراسان نوع پوشش همراه با نوعی منزلت اجتماعی است .تقریباً پوشاک خراسانی تمامی سنین برای مردان و زنان را شامل می‌شود.

گونه‌ها[ویرایش]

مردان خراسانی با عمامه

گوناگونی پوشاک در خراسان با قومیت‌های ساکن در این منطقه پیوند دارد. هر قوم لباس قومی خویش را می‌پوشد که این موضوع در شمال و جنوب خراسان بیشتر نمایان است. در مناطق مرکزی خراسان مردان نسبت به پوشش خویش بیشتر علاقه مندند تا زنان. یک مرد خراسانی در مناطق مرکزی خراسان دست کم از کمترین پوششی که مخصوص به خود اوست می‌پوشد. کمترین پوشش او معمولاً عمامه است. در بین مردان خراسانی عمامه یک سربند رایج است که به شکل محدود بر سر گذاشته می‌شود.

مردم کرد خراسان[ویرایش]

زنان[ویرایش]

بانوان کرد شمال خراسان از تزئینات زیادی برروی لباسها و سروگردن و دستهای خود استفاده می‌کنند از جمله خرمهره‌ها بر برروی سربند ویالبه‌های جیب، آویزهای نقره و طلا بر بناگوش، پیشانی بندهای مختلف، دستبندهای متنوع ازانواع عقیق وکهرباونقره سیــنه ریزهای گوناگون وقابهای دعا وسکه‌های فراوان بر روی جلیقه‌های الوان استفاده می‌کنند. پوشاک زنان کرد شمال خراسان مجموعا ۸ تکه می‌باشند.

  • کومخ:نوعی کفش مخصوص که جنس آن تیماج الوان بخصوص سبزاست. شکل ظاهری کفش شبیه نعلین نوک برگشته می‌باشد ورویه وکناره‌های کفش رابا نخهای ابریشمی رنگی رودوزی وگلدوزی می‌نمایند.
  • جوراب:جنس این جورابها معمولا پشم گوسفند است ودارای ساقه‌های کوتاهی می‌باشد که تا وسط ساق پامی رسد. این جوراب‌ها توسط بانوان این ناحیه با نقش ونگاره‌های زیبایی یافته می‌شود.
  • شلیته:بانوان این ناحیه بر خلاف دیگر نواحی کرد نشین که از پیراهن استفاده می‌کنند از دامن‌های پرچین موسوم به شلیته به همراه یک پیراهن نه چندان بلند استفاده می‌کنند. این دامنها تا نواحی زانو می‌رسد که این اندازه برای بانوان سن بالا کمی بلندتر می‌شود. شلیته حدود ۱۰تا ۱۲ متر پارچه الوان گلدار می‌باشد که معمولا تا ۳/۱ قد دامن از پایین را زری دوزی ونواردوزی می‌نمایند. معمولا پیراهن که با این دامن پوشیده می‌شودروی دامن را تا حدودی می‌گیرد.
  • پیراهن:پیراهن بانوان این ناحیه تا حدود کمر می‌رسد که در امتداد آن چند رج نوار تزئینی افقی چین دار نیز دوخته می‌شود. پارچه این پیراهنها معمولا از نوع گلدار انتخاب می‌شود و بطور کلی تزئینات فراوانی روی آن انجام می‌شود. از جمله اینکه قسمت پیش سیــنه را با نوارهای افقی وعمود تزئین کرده وسردستها(مچها) نیز دارای نوار دوزی زری می‌باشد یقه این پیراهن دارای چاکهای ۱۰ از دو طرف می‌باشد.
  • جلیقه:همانند سایر مناطق کرد نشین مظهر اصالت لباس‌های کرد این ناحیه جلیقه آن می‌باشد. مانند دیگر مناطق کردنشین آن را از مخمل الوان انتخاب کرده وروی آن تزئینات فراوان اعم از سکه دوزی یا یراق دوزی ویا نواردوزی انجام می‌شود.
  • روسری:پارچه آن گلدار والولن می‌باشد که زمینهٔ آن روشن و نقش و نگارهای الوان زیبایی دارد. ابعادآن که چهار گوش می‌باشد هر ضلع یک مترو۲۵ سانت است قبل از استفاده آن دوطرف آنرو ریشه می‌دهند و به صورت سه گوش تا کرده وروی سر گذاشته ویک گوشه آن رابه داخل سربند برده وگره می‌زنند.
  • چادر:یک پارچه مربع شکل به ابعاد ۲ x ۲ می‌باشد که در ضلع آنرا دو رج با فاصله نواردوزی وریشه دوزی می‌کنند. رنگ این چادر همیشه مشکی انتخاب می‌شود.
  • سربند:همان پارچه کلاغه‌ای معروف است که در دیگر نواحی کرد نشین نیز استفاده می‌شود.

مردان[ویرایش]

پوشاک مردان شمال خراسان کمی متفاوت از سه ناحیه کردنشین کردستان کرمانشاه و آذربایجان غربی است.

مردم عرب خراسان[ویرایش]

یک مرد عرب خراسانی عراقی الاصل در نیشابور با دشداشه.

مردان[ویرایش]

مردان عرب خراسانی همانند دیگر اعراب از لباس عربی با تفاوت‌هایی می‌پوشند. ساده ترین نوع این پوشش پوشیدن دشداشه است. اما عبا برای مردان بیشتر کاربردی برای روحانیون و شیوخ قبیله عربی در جنوب خراسان دارد.

زنان[ویرایش]

ساده ترین نوع پوشش برای زنان عرب خراسان چادر عربی(عبای معمولی) و شیله است.

منابع[ویرایش]