پل جولیوس رویتر
| پل جولیوس رویتر Paul Julius Freiherr von Reuter (Baron De Reuter) |
|
|---|---|
رویتر |
|
| زادروز | ۲۱ ژوئیه ۱۸۱۶ کاسل، |
| درگذشت | ۲۵ فوریه ۱۸۹۹ (۸۲ سال) نیس، |
| آرامگاه | گورستان وست نوروودلندن |
| محل زندگی | |
| ملیت | |
| نامهای دیگر | اسرائیل بئر یوسافات |
| نقشهای برجسته | بنیانگذار خبرگزاری رویترز عقد امتیازنامه رویتر با ناصرالدین شاه قاجار |
| لقب | بارون |
| مذهب | کلیمی که در سال ۱۸۴۵ (۱۲۲۴) در لندن به مسیحیت گروید. |
| همسر | ایدا ماریا الیزابت کلمنتاین ماگنوس |
| فرزندان | هربرت، جرج، آندره و کلمنتاین ماریا |
| والدین | خاخام ساموئل لوی یوسافات و بتی ساندرز |
پل جولیوس فریهر فون رویتر (بارون دو رویتر) (۲۱ ژوئیه ۱۸۱۶ - ۲۵ فوریه ۱۸۹۹) (۱۰ تیر ۱۱۹۵ - ۶ اسفند ۱۲۷۷) یک کارآفرین بریتانیایی آلمانیالاصل بود که در استفاده از تلگراف و مخابرهٔ اخبار در عصر خود از پیشگامان به شمار میرفت.[۱] وی روزنامهنگار و مؤسس آژانس خبری رویترز[۲] بود. وی در میان ایرانیان به دلیل عقد امتیازنامه رویتر با دربار ناصرالدین شاه قاجار شهرت یافته است.
محتویات |
کودکی و نوجوانی [ویرایش]
او در شهر کاسل آلمان در خانوادهای یهودی به دنیا آمد.[۳] پدر وی خاخام ساموئل لوی یوسافات و مادرش بتی ساندرز نام داشت. خاخام بوسافات که مشاورت قضایی اقلیت یهود را بر عهده داشت یک سال پیش از جنگ واترلو از چنگ سربازان ناپلئون بناپارت فرار کرد و به شهر کاسل پناه آورده بود. دو سال بعد وی صاحب پسری شد که او را اسرائیل بئر یوسافات نامید. در سال ۱۸۲۹ (۱۲۰۸) ساموئل مرد و اسرائیل در سن ۱۳ سالگی یتیم شد.
اسرائیل مجبور شد برای تأمین زندگی خانواده به شهر گوتینگن آلمان رفته و نزد پسرعموی خود که بانکدار بود مشغول به کار شود. اسرائیل در شهر گوتینگن با کارل فریدریش گاوس که در مورد انتقال سیگنالهای برق از طریق سیم، آزمایشهایی انجام داده بود آشنا شد. این آشنایی از آن جا شروع شد که اسرائیل توانست با تذکر یک اشتباه ریاضی بزرگ در حساب بانکی گاوس، توجه او را به خود جلب کند. در طول همین آشنایی بود که گاوس اهمیت آزمایشهایش را برای اسرائیل جوان توضیح داد.
جوانی و میانسالی [ویرایش]
اسرائیل در ۲۱ اکتبر ۱۸۴۵ (۲۹ مهر ۱۲۲۴) به لندن نقل مکان کرد و در آنجا خود را با نام جوزف یوسافات معرفی میکرد. در ۱۶ نوامبر (۲۵ آبان) طی مراسمی که در کلیسای لوتریهای آلمانی سنت جورج در لندن[۴] برگزار شد به مسیحیت گروید و نام پل جولیوس رویتر را برگزید. یک هفته بعد مورخ ۲۳ نوامبر (۲ آذر) در برلین با دختر یکی از بانکداران شهر به نام ایدا ماریا الیزابت کلمنتاین ماگنوس ازدواج کرد.
پس از انقلاب نافرجام ۱۸۴۸ (۱۲۲۷) از آلمان فرار کرد و به پاریس رفت تا با آژانس خبری شارل لویی هاواس کار کند؛ آژانسی که بعدها خبرگزاری فرانسه نام گرفت. در آن هنگام که تلگراف در حال تحول بود، رویتر نخست آژانس خبری رویتر را در آخن بنیان گذاشت. وی از کبوترهای نامهبر برای انتقال پیام از آخن به بروکسل و بالعکس استفاده میکرد. این راه ارتباطی راه پیوند بین برلین و پاریس بود. کبوترهای نامهبر بسیار سریعتر از قطارهای پست حرکت میکردند و بدین ترتیب رویتر میتوانست پیش از دیگران از اخبار بورس پاریس باخبر شود. در سال ۱۸۵۱ (۱۲۳۰) کبوترهای نامهبر جای خود را به یک خط مستقیم تلگراف دادند.[۵] کمی بعد یک خط تلگراف بین بریتانیا و سرزمین اروپا از طریق کانال مانش ایجاد شد. این خط در سال ۱۸۶۳ (۱۲۴۲) تا سواحل جنوب غربی ایرلند در کورک توسعه یافت. در آنجا کشتیهایی که از آمریکا میآمدند قوطیهایی که محتوی اخبار بودند را به دریا میانداختند. این اخبار با استفاده از تلگراف به لندن مخابره میشد و بدین ترتیب خبرها پیش از رسیدن خود کشتیها میرسیدند.
رویتر در سال ۱۸۵۱ (۱۲۳۰) به لندن بازگشت و دفتری در سازمان بورس لندن راه انداخت. او رویترز که تا کمی بعد یکی از اصلیترین خبرگزاریهای مالی جهان شد را در این شهر تأسیس کرد. رویتر در ۱۷ مارس ۱۸۵۷ (۲۶ اسفند ۱۲۳۵) به عنوان یک شهروند بریتانیایی پذیرفته شد و در ۷ سپتامبر ۱۸۷۱ (۱۶ شهریور ۱۲۳۶) دوک آلمانی ساکس کوبورگ گوتا لقب بارون (فریهر) را به جولیوس رویتر اعطا کرد. این عنوان «توسط ملکه ویکتوریا به منظور انتقال تمام مزایای نجیبزادگی در انگلیس» به وی اعطا شد.[۶]
زندگی خانوادگی [ویرایش]
بارون دو رویتر سه پسر داشت. هربرت، دومین بارون دو رویتر؛ جرج، سومین بارون دو رویتر و آندره رویتر. تنها دختر وی کلمنتاین ماریا نام داشت که با کنت اتو استنبک و پس از مرگ وی با سر هربرت چرمساید، فرماندار کوئینزلند ازدواج کرد.[۷] جرج، سومین بارون دو رویتر دو پسر به نامهای الویر (چهارمین بارون دو رویتر) و رونالد رویتر داشت. آخرین عضو خانواده مارگریت، بارونس دو رویتر، بیوهٔ چهارمین بارون (عروس نوهٔ پل جولیوس) بود که در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۹ (۶ بهمن ۱۳۸۷) در سن ۹۶ سالگی مرد.[۸]
پس از مرگ [ویرایش]
پل رویتر در ویلای رویتر در شهر نیس فرانسه مرد و جسدش در آرامگاه خانوادگی در گورستان وست نوروود لندن دفن شد.
ادوارد جی. رابینسون در فیلم مرسولهای از رویترز (۱۹۴۰) محصول برادران وارنر نقش رویتر را بازی کرد.
آژانس خبری رویترز در ۲۵ فوریه ۱۹۹۹ (۶ اسفند ۱۳۷۷) به یاد صدمین سالمرگ مؤسس این آژانس جایزهای به نام (جایزهٔ خلاقیت پل جولیوس رویتر) برای دانشگاهها در آلمان در نظر گرفت.
پانویس [ویرایش]
- ↑ پل جولیوس رویتر: فرهنگ تاریخ جهان ۲۰۰۰ (انگلیسی)
- ↑ تاریخچه شرکت (۱۸۸۹-۱۷۹۹) - تامسون رویترز (انگلیسی)
- ↑ پل رویتر - دایرةالمعارف دانشآموزان بریتانیکا (انگلیسی)
- ↑ دایرةالمعارف زندگینامههای جهان ۲۰۰۴ (انگلیسی)
- ↑ Standage, T. The Victorian Internet (1999)
- ↑ بارونس رویتر، آخرین فرد دودمان خبر، مرد. (انگلیسی)
- ↑ ADB - سر هربرت چرمساید (انگلیسی)
- ↑ «بارونس رویتر، آخرین فرد دودمان خبر، مرد.». ایبیسی نیوز استرالیا (انگلیسی)، ۷ بهمن ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۳ اسفند ۱۳۸۷.
|
