پلوتونیوم-۲۳۹
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پلوتونیوم ۲۳۹ یک ایزوتوپ از پلوتونیوم است. پلوتونیوم ۲۳۹، اولین ایزوتوپ شکافتنی از پلوتونیوم است که در جنگافزارهای هستهای بکار برده شد. گرچه اورانیوم ۲۳۵ (به عنوان دومین ایزوتوپ) استفاده شده است. پلوتونیوم ۲۳۹ (همراه با اورانیوم ۲۳۵ و اورانیوم ۲۳۳)، یکی از سه سوخت اصلی رآکتورهای هستهای میباشد.
نیمه عمر پلوتونیوم ۲۳۹ بین ۲۴ تا ۱۱۰ سال است. خاصیت هستهای پلوتونیوم ۲۳۹ آن را بخوبی قادر به تولید مقدار زیادی پلوتونیوم تقریبا خالص میکند و این باعث میشود که از آن در جنگافزارها هستهای و نیروگاههای هستهای استفاده کنند.
منبع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Plutonium-۲۳۹»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۳ فوریه ۲۰۰۹).
