پلاسمافرزیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پلاسمافرزیس
مداخله درمانی

دستگاه پلاسمافرزیس
آی‌سی‌دی-۱۰: 6A5
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 99.7
سمپ D010956

پلاسمافرزیس (به انگلیسی: Plasmapheresis) نوعی روش درمانی با تعویض پلاسمای خون فرد بیمار می‌باشد.

کاربرد[ویرایش]

هدف اصلی پلاسمافرزیس درمانی کاهش مولکولهای پلاسمایی در گردش است که مسئولیت مستقیم پروسه بیماری به عهده آنها می باشد. پلاسمافرزیس درمانی در بیماریهایی که اتوآنتی بادی بسیاری در خون بیمار وجود دارد کاربرد دار مانند پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک ، میاستنی گراویس ، سندرم گیلن باره ، سندرم گودپاسچر ، گریوز ، وجود کرایوگلوبولین در خون و احتمالا فلج چندگانه کاربرد دارد. در TTP پلاسمافورز روزانه از يك و نیم تا شش ليتر در روز در چند نوبت اساس درمان را تشكيل می‌دهد. ماده جايگزين شده اغلب پلاسمای تازه و یا پلاسمای بدون كرايو است .

در پلاسمافرزیس اهدایی كه با كمك آن ميزان بيشتری پلاسما (سه برابر) نسبت به روش اهدای خون و با كيفيت بالاتر از يك فرد اهدا كننده بدست می آيد. پلاسمای بدست آمده براي تزريق به بيماران يا توليد فرآورده های دارويی خاص مشتق از پلاسما به مراكز پالايش كننده پلاسما ارسال می گردد.

روش کار[ویرایش]

میتوان فقط پلاسما فرز را در مواقعی که حجم پلاسمای خون خارج شده کمتر از 500 سی سی است و مایع جایگزین (مانند پلاسمای تازه یا آلبومین) تجویز نمیشود بکار برد و در سایر مواقع از اصطلاح تبادل یا تعویض پلاسما استفاده کرد. حجم پلاسمای تعویض شده به وزن فرد بستگی دارد و معمولا در فرد بالغ دو تا سه لیتر است. دستگاه های پلاسمافرزیس به چند روش كار مي كنند: سانتريفوژ ( دستی و ماشینی)، 2- فيلتراسيون 3 - استفاده توام از سانتريفوژ و فيلتراسيون و 4. آفرزیس با جذب انتخابی . مایع جایگزین پلاسما میتواند نرمال سالین ، آلبومین یا پلاسمای تازه اهدا شده F.F.P باشد.

کارکرد[ویرایش]

تاثیر پلاسما فرزیس درمانی در مواقعی که اتوآنتی بادی عامل ایجاد بیماری IgM است (مانند ماكروگلوبولينمی والدن اشتروم) بسیار بیشتر از سایر موارد است زیرا 75% کل آنتی بادی نوع IgM بدن در داخل فضای عروقی است و با پلاسما فرزیس قابل حذف است و نیز روند ساخت آن طولانی و زمانبر است ؛ ولی فقط 45% کل آنتی بادی نوع IgG در داخل فضای عروقی است و با پلاسما فرزیس قابل حذف است.

در پلاسمافرزیس اهدایی میتوان از پلاسمای اهدا شده این فراورده ها را تولید کرد: فاکتور انعقادی VIII براي درمان مبتلايان به هموفيلی A، فاکتور انعقادی IX براي درمان مبتلايان به هموفیلی بی، آلبومین ، ایمونوگلوبولین های گوناگون مانند ضدکزاز، ضد هاری، ضد هپاتیت ب و ايمونوگلوبولين ضد Rh .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]