پریکاردیوسنتز
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
محتویات |
پریکاردیوسنتز [ویرایش]
(به انگلیسی:pericardiocentesis)
- این روش اولین بار در قرن ۱۹ میلادی توصیف شد و به عنوان یک تکنیک در پیگیری و درمان افیوژنهای پریکارد کاربرد دارد.[۱]
- در ابتدا این تکنیک به صورت کورکورانه انجام میشد ولی در حال حاضر تحت راهنمایی پژواکنگاری قلب انجام میشود چرا که در روش کورکورانه عوارض جدی بیمار را تهدید میکرد.
- ذر حال حاضر این تکنیک در درمان و پیگیری افیوژنهای پریکارد موثر و ایمن است[۲].
- در این روش با استفاده از سوزنهای مخصوص از ناحیه زیر جناغ سینه وارد فضای پریکارد شده و مایع آن جهت بررسیهای درمانی و یا تشخیصی کشیده میشود[۳].
- این تکنیک به عنوان روش قطعی درمان تامپوناد قلبی بهشمار میآید[۴].
پانویس [ویرایش]
منبعها [ویرایش]
- Tsang TS, Freeman WK, Sinak LJ, Seward JB.Echocardiographically guided pericardiocentesis: evolution and state-of-the-art technique.Mayo Clin Proc. 1998 Jul;73(7):647-52.
- Gidlewski J, Petrie JP.Therapeutic pericardiocentesis in the dog and catClin Tech Small Anim Pract. 2005 Aug;20(3):151-5
