پرده مهبل
| پرده مهبل | |
|---|---|
 |
|
| External genital organs of female. The labia minora have been drawn apart. | |
| لاتین | hymen vaginae |
| در فهرست گِرِی | subject #270 1264 |
| در سرعنوانهای موضوعی پزشکی | Hymen |
پردهٔ مهبل یا پردهٔ بکارت(به انگلیسی: Hymen) بافت نازکی است از جنس مخاطی که ورودی مهبل را به صورت ناقص میپوشاند.
برخلاف تصور برخی که میپندارند پرده بکارت دختران در داخل واژن قرار دارد، این پرده که از جنس دیواره واژن میباشد در بخش خارجی دستگاه تناسلی زنان قرار دارد و در دهانه واژن واقع شدهاست.[۱]
پیدایش این پرده بر اثر تکامل جداگانه دستگاه تناسلی داخلی (مثل مهبل) و دستگاه تناسلی خارجی (لبههای فرج) جنین در دوران بارداری است. مهبل جنین در مراحل اولیه رشد به شکل یک بند توپر در داخل بدن است و راهی به بیرون ندارد. این بند به مرور تو خالی شده و به شکل لولهمانندی در میآید اما کماکان در داخل بدن قرار داشته و به پوست ختم میشود. در این مرحله پوست موجود در مقابل مهبل به تدریج مضحمحل شده و ورودی مهبل را تشکیل میدهد. پوستی که قبلا در محل ورودی مهبل قرار داشتهاست جذب دیواره لوله مهبلی میشود، در این روند لایه نازکی از آن در نزدیکی ورودی مهبل باقی میماند و عضوی پردهمانند را تشکیل میدهد.[۲]
تا پیش از کشف پرده مهبلی دلیل درد و خونریزی بیشتر زنان در اولین آمیزش جنسی ناشناخته بود و فرضیات اشتباهی در این مورد مطرح شده بود. برای مثال یکی از پزشکان سدههای میانه تصور میکرد یک غده گوشتی چسبیده به دیواره مهبل وجود دارد که در آمیزش جنسی از جا کنده میشود و یا پزشک دیگری معتقد بود پنج رگ در در لبه واژن قرار دارند که در جریان آمیزش پاره میشوند. ابن سینا نخستین پزشکی بود که پاسخ درستی به این معما ارائه داد و دلیل آن را وجود یک لایه یا برآمدگی پوستی در ورودی واژن دانست که با آمیزش جنسی آسیب دیده و موجب درد و خونریزی میشوند. آندرئاس وسالیوس کالبدشناس فلمی در سال ۱۵۴۴ نخستین شخصی شد که به طور عملی و از طریق تشریح بدن وجود این تکه پوست کوچک را ثابت کرد. توضیح ابن سینا در مورد علت این درد و خونریزی درست بود اما وی در این مورد که خفتوخیز قطعا باعث آسیب به این پرده میشود، اشتباه میکرد. هرچند گاهی اوقات این پرده در جریان دخول صدمه میبیند اما همیشه این طور نیست و حتی در صورت صدمه دیدن هم ممکن است دردناک و همراه با خونریزی نباشد. در هرحال این موضوع موجب شهرت این پرده و گره خوردن آن با مفهوم «بکارت» شده و آن را به پرده بکارت معروف کردهاست. پیدایش مفهوم بکارت به اعتقاد مردمشناسان در عصر نوسنگی و همزمان با اهلیسازی جانداران بودهاست.[۳]
پرده بکارت شکل ثابتی ندارد و در افراد مختلف اشکال متفاوتی دارد. اما نبود آن فقط در ۰٫۰۳٪ زنان اتفاق میافتد. در این افراد مرحله شکلگیری ورودی مهبل بیش از حد معمول پیشرفت کرده و بافت باقیمانده در ورودی واژن به قدری کوچک شده که قابل مشاهده به عنوان یک پرده نیست.[۴]
محتویات |
[ویرایش] روند تکامل
برخی پرده بکارت را موجب حفظ دستگاه تناسلی از بیماریهای عفونی در دوره جنینی میدانند. عدهای نیز پردهٔ بکارت را عضوی در حال تحلیل رفتن میدانند (مانند آپاندیس و انگشت کوچک پا). در برخی جانواران مانند اسب، وجود پرده مانع از بیرون ریختن منی از مهبل در هنگام جفتگیری میشود که در بقای نسل موثر است به نظر میرسد که پردهٔ بکارت نمونهٔ تحلیلرفتهٔ این عضو در انسان باشد اما دلیل زیستشناختی آن در انسان مشخص نیست.
[ویرایش] انواع پردههای بکارت
پردههای بکارت شکلهای گوناگونی دارند که اصلیترین آنها بدین قرارند:
- حلقوی (قابل اتساع و غیر قابل اتساع)- در این نوع، پرده بکارت به شکل حلقهای پیرامون ورودی مهبل را پوشاندهاست. پرده حلقوی قابل اتساع با آمیزش جنسی پاره نمیشود.
- مثلثی - شایعترین نوع
- مُشَبَک - در این حالت پرده بکارت سراسر مدخل مهبل را پوشانده ولی دارای چندین روزنهاست.
- بدون منفذ
- عدم وجود پرده به طور طبیعی
- دندانهدار
- پرده بسیار محکم
[ویرایش] در سایر حیوانات
در بسیاری از پستانداران که اعضای تناسلی مشابهی با انسان دارند پرده بکارت وجود دارد. پستاندارانی مانند: شامپانزه، فیل، گوسفند آبی، نهنگ، و اسب. [۵][۶]
[ویرایش] بکارت در فرهنگ عامه
نام پردهٔ بکارت از تصور نادرستی سرچشمه میگیرد که وجود آن را نشان نبود رابطهٔ جنسی میداند. این باوری نادرست است، زیرا برخی بدون آن متولد میشوند و به ویژه در مورد پرده حلقوی قابل اتساع، هم با وجود دخول جنسی پوسته کماکان حفظ میشود[۷]. با این وجود در برخی کشورها، از جمله در ایران و تعدادی از کشورهای اسلامی، به این پرده به قدری اهمیت داده میشود که عدهای با عمل جراحی پوستهٔ پرده را شبیهسازی میکنند. لازم به ذکر است که پرده بکارت ممکن است در موقعیت استاندارد از نظر عمق نباشد و حتی گاهی اوقات با دخول جنسی پس از مدتها نیز پاره نشود[۸] که خود نیاز به جراحی کوچک جهت برداشتن آن دارد.
[ویرایش] عوامل موثر در پاره شدن پرده بکارت
برخی فعالیتها میتواند سبب آسیب و پارگی برگشت ناپذیر پرده بکارت شود از جمله:
- ورزشهای سنگین از جمله ژیمناستیک
- برداشتن وزنه سنگین
- ضربههای شدید در منطقهٔ واژن (مانند لگد خوردن)
- عمل خودارضایی اگر همراه با داخل کردن یک شئی به داخل واژن باشد.
- تصادف
- عملهای لگنی وخیم
- برخی نیز بطور مادرزادی با مشکل آسیب یا حتی نبود پرده بکارت مواجه هستند
- انجام نزدیکی و فعالیت جنسی با مرد (دخول آلت تناسلی)
تمامی مسائل ذکر شده بالا توسط پزشک قابل معاینه و تشخیص صد در صد میباشد.[۹]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ «برخی فعالیتها میتواند سبب آسیب و پارگی برگشت ناپذیر پرده بکارت شود». www.pezeshkan.org. بازبینیشده در ۰۹/۱۰/۲۰۱۱.
- ↑ 20 Questions About Virginity: Scarleteen Interviews Hanne Blank Scarletenn
- ↑ 20 Questions About Virginity: Scarleteen Interviews Hanne Blank Scarletenn
- ↑ 20 Questions About Virginity: Scarleteen Interviews Hanne Blank Scarletenn
- ↑ Blank, Hanne (2007). Virgin: The Untouched History. Bloomsbury Publishing. pp. 23. ISBN 1596910100. http://books.google.com/?id=shq1AAAAIAAJ&dq=Virgin%3A+The+Untouched+History&q=toothed+whales.
- ↑ Blackledge, Catherine (2004). The Story of V. Rutgers University Press. ISBN 0813534550. http://books.google.com/?id=f2d-11Y_u3cC&pg=PP250&dq=guinea+pig+hymen. "Hymens, or vaginal closure membranes or vaginal constrictions, as they are often referred to, are found in a number of mammals, including llamas, ..."
- ↑ انجمن درمانگران ایران
- ↑ انجمن درمانگران ایران
- ↑ «برخی فعالیتها میتواند سبب آسیب و پارگی برگشت ناپذیر پرده بکارت شود». www.pezeshkan.org. بازبینیشده در ۰۹/۱۰/۲۰۱۱.
[ویرایش] منابع
|
||||||||
