پردازش مرکزی شنوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طبق تعریف انجمن گفتار-زبان و شنوایی ایالات متحده (ASHA)، پردازش مرکزی شنوایی (به انگلیسی: Central Auditory Processing) عبارت است از مکانیزم ها و فرآیندهایی که در دستگاه شنوایی، مسئول بروز پدیده‌های رفتاری ذیل هستند:

حدت زمانی، پوشش زمانی، تلفیق زمانی، توالی زمانی

اختلال پردازش شنوایی[ویرایش]

نقص در هر یک از جنبه‌های پردازشی فوق را به عنوان اختلال پردازش مرکزی شنوایی یا CAPD می شناسند. بعد از حدود 20 سال بحث پیرامون این نوع مشکل و عوامل ایجاد کننده آن، هنوز هم تعریف دقیق، روند تشخیص صحیح و فرآیندهای مداخله ای مناسب در مورد آن شناخته شده نیست. در مورد این کودکان معمولاً شنوایی شناس و گفتاردرمان همکاری نزدیکی با یکدیگر می نمایند. کودکان CAPD به هنگام کاهش حشو بیرونی، اعوجاج سیگنال، قرار گیری در معرض نویز زمینه و سیگنال رقابتی، در جنبه‌های مختلف پردازشی خود (مانند توجه، تمایز، شناسایی، یادآوری و درک) دچار مشکل می شوند. چرا که حشو درونی این کودکان به علت نقص در مسیر های سیستم شنوایی مرکزی از ساقه مغز تا کورتکس شنوایی و یا جسم پینه ای باعث کاهش عملکرد آنها میشود. لازم به ذکر است که برای اینکه عملکرد مناسبی در تست های شنوایی مرکزی و دریافت ویژگی های آکوستیکی داشته باشیم یا باید حشو درونی مطلوب باشد یا حشو خارجی.

ارزیابی[ویرایش]

آزمون‌های مختلفی نیز برای بررسی دستگاه مرکزی شنوایی طراحی شده اند که در اکثر آنها تلاش شده تا به نوعی در سیگنال اصلی اعوجاج ایجاد شود و حشو آن کاهش یابد تا سیستم شنوایی تحت فشار قرار گرفته و ضایعات آن آشکار شود. عموماً این آزمون‌ها را Sensitized Speech Tests می نامند. برخی روش‌های ایجاد اعوجاج در سیگنال اصلی عبارتند از:

  • فیلتر کردن بخشی از سیگنال
  • ارایه همزمان نویز رقابتی با سیگنال
  • فشردگی زمانی یا انقطاع بخش هایی از پیام
  • ارائه همزمان دو سیگنال به هر دو گوش بیمار و درخواست برای تکرار جمله ارائه شده در یک یا هر دو گوش

در افراد هنجار، امکان درک سیگنال اعوجاج یافته وجود دارد ولی مبتلایان به CAPD با مشکل روبرو می شوند.

منابع[ویرایش]