پردازش مرکزی شنوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طبق تعریف انجمن گفتار-زبان و شنوایی ایالات متحده (ASHA)، پردازش مرکزی شنوایی (به انگلیسی: Central Auditory Processing) عبارت است از مکانیزم ها و فرآیندهایی که در دستگاه شنوایی، مسئول بروز پدیده‌های رفتاری ذیل هستند:

حدت زمانی، پوشش زمانی، تلفیق زمانی، توالی زمانی

اختلال پردازش شنوایی[ویرایش]

نقص در هر یک از جنبه‌های پردازشی فوق را به عنوان اختلال پردازش مرکزی شنوایی یا CAPD می شناسند. بعد از حدود 20 سال بحث پیرامون این نوع مشکل و عوامل ایجاد کننده آن، هنوز هم تعریف دقیق، روند تشخیص صحیح و فرآیندهای مداخله ای مناسب در مورد آن شناخته شده نیست. در مورد این کودکان معمولاً شنوایی شناس و گفتاردرمان همکاری نزدیکی با یکدیگر می نمایند. کودکان CAPD به هنگام کاهش حشو بیرونی، اعوجاج سیگنال، قرار گیری در معرض نویز زمینه و سیگنال رقابتی، در جنبه‌های مختلف پردازشی خود (مانند توجه، تمایز، شناسایی، یادآوری و درک) دچار مشکل می شوند.

ارزیابی[ویرایش]

آزمون‌های مختلفی نیز برای بررسی دستگاه مرکزی شنوایی طراحی شده اند که در اکثر آنها تلاش شده تا به نوعی در سیگنال اصلی اعوجاج ایجاد شود و حشو آن کاهش یابد تا سیستم تحت فشار قرار گرفته و ضایعات آن آشکار شود. عموماً این آزمون‌ها را Sensitized Speech Tests می نامند. برخی روش‌های ایجاد اعوجاج در سیگنال اصلی عبارتند از:

  • فیلتر کردن بخشی از سیگنال
  • ارایه همزمان نویز رقابتی با سیگنال
  • فشردگی زمانی یا انقطاع بخش هایی از پیام

در افراد هنجار، امکان درک سیگنال اعوجاج یافته وجود دارد ولی مبتلایان به CAPD با مشکل روبرو می شوند.



منابع[ویرایش]