پدیده گیبس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پدیده گیبس (به انگلیسی: Gibbs phenomenon) یا پدیده گیبس-ویلبراهام به وجود نوسان در مقدار مجموع سری فوریه توابع در نزدیکی مقادیر ناپیوستگی گفته میشود. این پدیده اولین بار در سال ۱۸۴۸ توسط ویلبراهام مشاهده شده[۱] و پس از آن توسط گیبس [۲][۳] تحلیل شد.
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ H. Wilbraham, On a certain periodic function, Cambridge and Dublin Math. J., Vol. 3 (1848), pp. 198-201.
- ↑ J.W. Gibbs, Fourier's series, Nature, Vol. 59 (1898), pp. 200. doi:10.1038/059200b0
- ↑ J.W. Gibbs, Fourier's series, Nature, Vol. 59 (1899), pp. 606. doi:10.1038/059606a0
منابعی برای مطالعه بیشتر [ویرایش]
- Edwin Hewitt, Robert E. Hewitt, The Gibbs-Wilbraham phenomenon: An episode in fourier analysis, Archive for History of Exact Sciences, Vol. 21 (1979), pp. 129-160, doi:10.1007/BF00330404
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
