پخش ویدیویی دیجیتال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پخش ویدیویی دیجیتال (به انگلیسی: DVB) یا (به انگلیسی: Digital Video Brodcasting) پخش تصاویر دیجیتال توسط امواج را گویند که در انواع متعددی است که مشهورترین آن پخش توسط ماهواره است

پخش ویدیوی دیجیتالی-زمینی[ویرایش]

پخش ویدیوی دیجیتالی-زمینی یا DVB-T نوع دیگری از این سیستم است که در آن از کدک H۲۶۴ استفاده می‌گردد. پخش ویدیوی دیجیتالی-زمینی در روز ۲۸ اسفند ۱۳۸۶ توسط سازمان صدا و سیما در تهران راه اندازی شد. پخش ویدیوی دیجیتالی-زمینی در روز ۱ آبان ۱۳۸۹ توسط سازمان صدا و سیما در قم راه اندازی شد

DVB-H[ویرایش]

پخش تصاویر تلویزیونی بر روی تلفن همراه است تفاوت عمدهٔ این تکنولوژی با DVB-t در بسته‌ای کردن و ارسال یکبارهٔ چند دقیقه تصاویر است جهت استفاده کمتر از باتری تلفن همراه

جستارهای وابسته[ویرایش]