پبدنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیدنی یکی ازطوایف بابادی باب بختیاری است. تبار پبدنی از دو تیره و ۹ تش تشکیل شده است؛ تیرهٔ سه قومه (سه قُمه، سه فامیل) دو تیرهٔ طایفه پبدنی می‌باشد. نُه تش طایفهٔ پبدنی عبارتند از: تش ابدال، تش باقر، تش باور، تش درویش عالی، تش رمدان، تش سلجوقی (سلگو)، تش عبدلی (عبدالعلی)، تش محمدرضا و تش ناصر.

محل زندگی طایفه پبدنی در قشلاق منطقه و درکستان لالی و در ییلاق پرک تنگ گزی، دیمه، دشت زرین و قلعه سنگ می‌باشد. آبادیهایی که پبدنی نشین می‌باشند عبارتند از: قلعه خونکار، قلعه حاجی، قلعه سبزی، قلعه میرستان، قلعه مرغ، آبادی مشهدی مهدی، آبادی مشهدی منصور، غلام آباد، باقرآباد، قلعه علی حسین، گل دره، (قلعه گردو، قلعه سیل گاه و قلعه سنگ.

این فامیلها در طایفه پبدنی وجود دارند: عبداللهی، احمدی، ابدالی، حیدری، جمشیدی، ناصری، سلجوقی، امیری، گزین زاده، مرادی، عالیپور، باقری و بختیاری. در استان خوزستان نیز در اطراف شهرستان شوشتر شامل روستاهای سردار آباد، جنت مکان، کوشکک، درخزینه، بتوند، شهرک چمران، شهرک شهید شرافت و منطقه شعیبیه نیز تعدادی از خانوارهای پبدنی مستقرند.

در شهرک‌های اطراف دزفول مانند شاه آباد نیز تعدادی از پبدنی‌ها مستقرند. بیش از ۱۰۰ خانوار از طایفه پبدنی در شهر اهواز زندگی می‌کنند.

منابع[ویرایش]