پاکدینی
«پاکدینی» نام جنبشی سیاسی-اجتماعی در تاریخ معاصر ایران بود که احمد کسروی آن را با هدف ساختن یک «هویت ایرانیِ سکولار» در جامعه ایران، بنیانگذاری کرد.[۱] جنبش پاکدینی در دورهای از حکومت پهلوی شکل گرفت.[۲]
احمد کسروی کتاب ورجاوند بنیاد را به عنوان «بنیاد پاکدینی» معرفی میکرد.[۳] این کتاب اولینبار در سال ۱۳۲۲ خورشیدی منتشر شد.
دلایل پایهگذاری جنبش پاکدینی [ویرایش]
احمد کسروی که سابقا خود یک روحانی شیعه بود و بعدها مکلا شده بود، فردی دیندار بود که نمیخواست اسلام یا اصولا دین را از بین ببرد. او در تلاش بود تا از ادیان «خرافهزدایی» کند. این تلاش احمد کسروی، وی را در تقابلی اجتنابناپذیر با بخشی از جامعهی سنتی ایران قرار داد که نهایتا منجر به فرجام خونین زندگیاش در کاخ دادگستری تهران شد.[۴]
جمعیت باهماد آزادگان [ویرایش]
باهماد آزادگان نام گروهی از هواداران احمد کسروی است که در حیات او و پس از آن در راه اشاعه اندیشههای اجتماعی و سکولار احمد کسروی موسوم به «پاکدینی» فعالیت میکردند.[۵]
پانویس [ویرایش]
- ↑ کسروی، احمد. ورجاوند بنیاد
- ↑ روشنفکران و هنجارهای جدید جنسی - ژانت آفاری، بیبیسی فارسی
- ↑ "بهاییگری"؛ جستاری در دیگرستیزی، بیبیسی فارسی
- ↑ کسروی پیشرو پژوهشگران مستقل، بیبیسی فارسی
- ↑ واعظپور، اسماعیل. «تاریخچهٔ باهماد آزادگان»
