پاراکراتریوم

پاراکراتریوم محدوده زمانی: میوسن پیشین
اسکلتی از پاراکراتریوم ترانسورالیکوم
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو:	جانوران
شاخه:	طنابداران
رده:	پستانداران
راسته:	فردسمان
تیره:	†Hyracodontidae
زیرخانواده:	†Indricotheriinae بوریسیاک, ۱۹۲۳
سرده:	†Paraceratherium Forster Cooper, ۱۹۱۱
Species
P. bugtiense P. orgosense P. prohorovi P. transouralicum P. zhajremensis
مترادف‌ها
Baluchitherium Forster Cooper, ۱۹۱۳ Indricotherium Borissiak, ۱۹۱۶ Thaumastotherium Forster Cooper, ۱۹۱۳ Aralotherium Borissiak, ۱۹۳۹ Dzungariotherium Xu and Wang, ۱۹۷۳

پاراکراتریوم یا بالوکیتریوم یا ایندریکوتریوم (به انگلیسی: Paraceratherium)‏، یک کرگدن منقزض‌شده بدون شاخ و ابتدایی بوده که در دورهٔ میوسن در آسیای مرکزی پاکستان، مغولستان و چین می‌زیسته. .

هیولای 20 تنی بلوچستان

در سال ۱۸۵۹ میلادی (۱۲۳۸ خورشیدی) هنگامی که انگستان درصدد احداث خط تلگراف بین لندن و بمبئی بود در نواحی شرقی ایران از یافت شدن استخوان‌های یک شتر غول‌پیکر که مردم محلی آن را متعلق به رستم می‌دانستند با خبر شد. بر پایه روایات مردم محلی، رستم در نبرد با کُک کوهزاد این اشتر را به غنیمت گرفته است.

در سال ۱۹۱۰ میلادی (۱۲۸۹ خورشیدی) دیرین‌شناس انگلیسی به نام کلیو فورستر کوپر راهی مکانی به نام دِرابوگتی[۱] (به معنی درخت زندگی) در شرق ایران زمین شد. جایی که روستاییان آن استخوان‌ها را یافته بودند. او انتظار داشت که این شتر غول‌پیکر یک دایناسور باشد. اما در نهایت ناباوری، او استخوان بزرگترین پستانداری که تاکنون بر روی زمین گام برداشته است را شناسایی نمود. کوپر نام این جانور را «هیولای بلوچستان[۲]» نامید.

ارتفاع شانه‌های هیولای بلوچستان از سطح زمین دست‌کم ۵/۵ متر، طول آن از بینی تا کپل دست‌کم ۱۰ متر، وزن آن حدود ۲۰ تن، کمابیش هم‌وزن یک سوروپود[۳] متوسط، تخمین زده می‌شود. این جانور پرخاشگر، که نوعی کرگدن بدون شاخ بوده و روزانه دست‌کم ۲ تن گیاه می‌خورده است، ۲۰ تا ۳۰ میلیون سال پیش در دوران پایانی اولیگوسن[۴] تا سال‌های آغازین میوسن[۵] در مرغزارهای بلوچستان که برخلاف امروز سرسبز و غنی بوده، می‌زیسته و حدود ۱۰ میلیون سال پیش به دلیل تغییرات بنیادین آب و هوا منقرض شده است.

منبع: http://arw.ir/?p=35312

ماهنامه علوم زمین و معدن (سازمان زمین شناسی) مرداد 1391 http://www.magiran.com/magtoc.asp?mgID=5320&Number=76&Appendix=0 مقاله هیولای بلوچستان ص 20.