پاراپلژی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پاراپلژی
آی‌سی‌دی-۱۰ G82.1
آی‌سی‌دی-۹ 334.1, 344.1
سمپ D010264

پلژی به معنی فلج کامل در عضلات به خصوص اندام‌ها است. پاراپلژی (Paraplegia) به معنی فلج کامل پاها وتنه در هردوسمت (هردوپا) ولی دستها سالمند.

پاراپلژی اشاره به آسیب نخاعی زیر سطح مهره اول پشتی (T1) دارد. معمولاً این نوع از آسیب منجر به ضعف عضلانی و تغییرات حسی در تنه ، پاها می شود. افراد گرفتار پاراپلژی دچار آسیب به طناب نخاعی عصب توراسیک T2 تا پایین عصب خاجی S5 می باشند. این افراد کنترل ارادی ادرار خود را از دست مدهند و معمولاً از سوند ادراری استفاده میکنند. همچنین برای دفع مدفوع آموزش میبینند تا این کار را بصورت نیمه ارادی و تحت کنترل در آورند. در ابتدا اندام های درگیر خصوصاً پاها به حالت شل و قابل انعطاف است امّا در صورت عدم انجام ورزش های مخصوص به حالت فلج اسپاستیک یا انقباضی در می آید.

سطوح[ویرایش]

    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های T۲-T۵ باشد، آن را پاراپلژی در سطح بالا گویند.
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های T۶-T۱۲ باشد، آن را پاراپلژی در سطح میانی گویند.
    • اگر ضایعه در سطح مهره‌های L۱-L۵ باشد، آن را پاراپلژی در سطح تحتانی (پایین) گویند یعنی تنه فلج نیست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

فلج کامل اندام

منابع[ویرایش]

  • دورلند فرهنگ پزشکی. تهران