پارادوکس اولبرس

پارادوکس اولبرس نام یکی از پارادوکس‌های معروف است سوالش چنین است:

چرا آسمان شب تاریک است؟

تاریخچه

اولین بار توسط هاینریش ویلهلم اولبرس در سال ۱۸۲۳ پرسیده‌شد

جوابهای نادرست

• گرد و غبار میان ستاره‌ای:(دلیل نادرستی:این مواد نور ستاره‌ها را جذب می‌کنند و مانع رسیدن آنها به چشم ما می‌شوند، اما مساله اینجاست که جذب نور، سرانجام آنقدر دمای گردوغبار را بالا می‌برد که آن را به تابش و نورافشانی وامی دارد.)
• انتقال به سرخ:(دلیل نادرستی:بخشی از پرتوهای فرابنفش نیز سر از طیف مرئی درمی آورند و اثربخشی اول را تقریباً خنثی می‌کنند)

جوابهای درست

• از آنجایی که سرعت نور محدود است و عمر جهان بیش از ۱۴ میلیارد سال نیست پس فاصله اجرام با ما بیش از ۱۴ میلیارد سال نوری نیست. حتی اگر بپذیریم اجرامی وجود دارند که فاصله‌شان بیش از ۱۴ میلیارد سال نوری است، نور آنها هرگز به ما نمی رسد و دیده نمی‌شود و در نتیجه احتمالاْ بخش عظیمی از تابش‌های رسیده از رسیدن به زمین باز می‌مانند (نتیجه ثانویه چنین است که به مرور زمان شب‌ها روشن‌تر می‌شود)
• اولا ْکهکشان‌ها، عمر لایتناهی ندارند دوماْستاره‌ها سرانجام تاریک می‌شوند و این اثر در کهشکشان‌های نزدیک به خاطر فاصله نوری کوتاه تر زودتر قابل مشاهده‌است.

برهم نهی این دو عامل باعث می‌شود که ما هیچ وقت نتوانیم نور ستاره‌های دور و نزدیک را هم‌زمان در همه جهات ببینیم. نور دورترین ستاره‌ها هنوز به ما نرسیده‌است، یا اگر برسد این سفر این قدر طول می‌کشد که تعدادی از اجرام نزدیک در این فاصله خاموش می‌شوند

منبع

شبکه فیزیک هوپا