گوآنگ گائتو بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گوآنگ گائتو بزرگ
پادشاه گوگوریو
دوران ۳۹۱-۴۱۳
دودمان گوگوریو

کانگ گه تو بزرگ (۴۱۳-۳۹۱ میلادی)، نوزدهمین امپراطور کوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.

نام کامل بعد از مرگ او بطور کلی به معنی "پادشاه بزرگ، گسترش دهنده خاک کشور، دفن شده در Gukgangsang" می‌باشد. و در بعضی از مواقع نیز به صورت اختصار Hotaewang یا Taewang (پادشاه بزرگ) نامیده می‌شد. او Yeongnak رو به عنوان نام era خود انتخاب کرد و در طول دوران حکومتش به عنوان پادشاه بزرگ Yeongnak نامیده می‌شد.

در دوران حکومت کانگ گه تو بزرگ، کوگوریو بار دیگر قدرت اصلی شرق آسیا شد، و از وضعیتی همانند، وضعیت قرن دوم میلادی برخوردار شد. در هنگام مرگ پادشاه کانگ گه تو بزرگ در سن ۳۹ سالگی و در سال ۴۱۳ میلادی، کوگوریو کنترل تمام سرزمینهای بین رودخانه‌های هان و آمور را در دست داشت(دو سوم کره‌ای مدرن، منچوری، قسمت‌هایی از استان ساحلی روسیه و مغولستان داخلی)

همینطور، شیلا به کوگوریو در سال ۳۹۹ میلادی، به خاطر حمله پِکجِه به کوگوریو تسلیم شد.

کانگ گه تو بزرگ پایتخت پِکجِه رو که در حال حاضر سئول می‌باشد تصرف کرد و پِکجِه را خراجگزار کوگوریو کرد.

تحت حکومت کوگوریو، سه امپراطوری کره به صورت واقعی یک پارچه شد.

فضایل پادشاه کانگ گه تو بزرگ، در Gwanggaeto Stele ثبت شده‌است. مقبره او در سال ۴۱۴ میلادی در Ji'an که در حال حاضر در مرز کره شمالی و چین واقع شده، بزرگترین مقبره حکاکی شده در جهان است. توضیحات جدید/ اومالگال،بیریویا همان کران و کشور هویون تحت تصرف خوددراورد. واعلام کرد مراپادشاه نخوانید من کسی هستم که از کشور محافظت میکنم.ویرایش از محمدرضا حیدری

پانویس[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «King Gwanggaeto the Great of Goguryeo»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۸).