ویکتور خارا
| ویکتور خارا | |
|---|---|
| نام اصلی | ویکتور یدیو خارا مارتینز |
| زادروز | ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۲ سانتیاگو |
| اهل کشور |  شیلی |
| درگذشت | ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۳ (۴۱ سال) سانتیاگو |
| سبکها | موسیقی بومی , Nueva canción , موسیقی آندیی |
| کار(ها) | شاعر، آوازخوان، انقلابی |
| ساز(ها) | گیتار کلاسیک , ووکال |
| مدت کار | ۱۹۵۹-۱۹۷۳ |
| وبگاه | www.fundacionvictorjara.cl |
ویکتور یدیو خارا مارتینز (به اسپانیایی: Víctor Lidio Jara Martínez) ، شاعر، آوازخوان و انقلابی شیلیایی که در جریان کودتای نظامی آگوستو پینوشه علیه سالوادور آلنده در کودتای شیلی به قتل رسید.
محتویات |
زندگی [ویرایش]
ویکتور خارا در روستایی فقیر در شیلی به دنیا آمد. مادرش شعرهای بومی میسرود و بدین ترتیب خارا از کودکی با ترانههای روستایی آشنا شد. با نقل مکان خانوادهٔ خارا به شهر سانتیاگو، او با محیطی متفاوت از جامعهٔ روستایی آشنا شد. خارا پس از مرگ مادرش دچار خلاء عاطفی شد و به مدرسه دینی رفت. اما پس از دو سال آنجا را ترک کرد و عازم دورهٔ اجباری نظامی شد. پس از پایان دورهٔ سربازی خارا به دانشگاه رفت و در آن جا به مطالعهٔ موسیقی بومی شیلی پرداخت.
«شعر من در مدح هیچ کس نیستو نمیسرایم تا بیگانهای بگرید من برای بخش کوچک و دوردست سرزمینم میسرایم که هر چند باریکهای بیش نیست اما ژرفایش را پایانی نیست شعر من آغاز و پایان همه چیز است شعری سرشار از شجاعت
شعری همیشه زنده و تازه و پویا»
فعالیتها [ویرایش]
وی در سال ۱۹۶۹ همزمان با سالهای پرالتهاب در شیلی، نخستین آلبوم خود را به بازار فرستاد. آشنایی با تفکرات سوسیالیستی تأثیر مهمی در افکار و زندگی او به جا گذاشت و هویتی ضدامپریالیستی به موسیقی او بخشید.
در سال ۱۹۶۹ حزب کمونیست، سوسیالیستها و دیگر گروههای چپ شیلی ائتلافی به نام «جمعیت مردم» تشکیل دادند که یک سال بعد با معرفی سالوادور آلنده به عنوان کاندیدا وارد رقابت انتخاباتی شد. در این زمان خارا در استادیوم شیلی شهر سانتیاگو کنسرت بزرگی برپا کرد.
پس از پیروزی حزب «اتحاد مردم» در انتخابات، خارا طی سالهای ۷۰ تا ۷۳ به سراسر شیلی سفر کرد و برای کارگران معدن و کارخانهها، دانشجویان و دانشآموزان کنسرت برپا کرد و در این مدت چهار آلبوم منتشر نمود.
مرگ [ویرایش]
در سال ۱۹۷۳ با وقوع کودتای پینوشه بسیاری از انقلابیهای پیشرو از جمله آلنده به قتل رسیدند و بسیاری دیگر نیز بازداشت شدند. خارا نیز در جمع دانشجویان دانشکده فنی دستگیر شد و به همراه تعداد زیادی از دانشجویان به استادیوم سانتیاگو منتقل شد. در آنجا استخوانهای دست و انگشتهای او را شکستند و از او خواستند در حضور سایر بازداشتشدگان آواز بخواند و او ترانه «ما پیروز خواهیم شد»، سرود مخصوص حزب اتحاد مردمی را خواند.[۱]
در روز ۱۶ سپتامبر جسد تیرباران شدهٔ او را در کنار خیابان پیدا کردند.
آخرین ترانه [ویرایش]
آخرین ترانهٔ او که حکم وصیتنامهاش را داشت، بر روی تکهای از روزنامه نوشته شده بود و توسط یکی از افرادی که از استادیوم شیلی جان به در برد، به دست همسرش رسید.
-
- پنج هزار نفر این جاییم/ در این بخش کوچک شهر/ چه دشوار است سرودی سرکردن/ آنگاه که وحشت را آواز میخوانیم/ وحشت آنکه من زندهام/ وحشت آنکه میمیرم من/ خود را در انبوه این همه دیدن/ و در میان این لحظههای بیشمار ابدیت/ که در آن سکوت و فریاد هست/ لحظه پایان آوازم رقم میخورد.
یادبودهای ویکتور خارا در آثار هنرمندان دیگر [ویرایش]
Phil Ochs خواننده آمریکایی که همراه با ویکتور خارا در کنسرتی در آفریقای جنوبی به اجرا پرداخته بود، یک کنسرت خیریه به نام "یک غروب با سالوادور آلنده" در 1974 ترتیب داد. باب دیلن، Pete Seeger، و Arlo Guthrie در این کنسرت او را همراهی نمودند.
خوانندگان و گروه های زیادی برای او آهنگ ساخته اند یا در آهنگ ها و آلبوم هایشان به ویکتور خارا اشاره نموده اند، از جمله:
گروه د کلش در آهنگ Washington Bullets از آلبوم سال 1980 شان Sandinista!. Joe Strummer در مورد خارا : "As every cell in Chile will tell, the cries of the tortured men. Remember Allende in the days before, before the army came. Please remember Victor Jara, in the Santiago Stadium. Es Verdad, those Washington Bullets again."
گروه یوتو در سال 1987 در آهنگ One Tree Hill از آلبوم The Joshua Tree : "And in the world a heart of darkness, a fire zone. Where poets speak their heart, then bleed for it. Jara sang, his song a weapon, in the hands of love. Though his blood still cries from the ground."
جکسون برون در آهنگ My Personal Revenge به ویکتور خارا: "My personal revenge will be to give you... these hands that once you so mistreated."
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ محمودزاده
منابع [ویرایش]
- خارا، ویکتور. استادیوم شیلی. ترجمهٔ مورسو روکانتن. تهران: شرکت انتشارات لحظه، ۱۳۸۵. ISBN 964-96883-5-8.
- «انجمن ادبی استاد هارون شفیقی عنبران». بازبینیشده در ۸ ژوئیه ۲۰۰۷.
- «دستهای شکسته ویکتور خارا». کانون زنان ایران. بازبینیشده در ۱۸ تیر ۸۶.
- محمودزاده، چنگیز. «ویکتور خارا، خواننده انقلابی شیلی». انجمن ادبی شفیقی. بازبینیشده در ۱۸ تیر ۸۶.
- مقدم، جیران. «درباره ویکتور خارا و موسیقی اعتراض». روزنامه شرق. بازبینیشده در ۱۸ تیر ۸۶.
محمدپور، محمدامین. ویکتورخارا، شاعر و خواننده خلق. مجله چشم انداز ایران. شماره ۶۹ شهریور و مهر ۹۰.
- «ویکتور خارا شاعر، آوازخوان و انقلابی اهل شیلی». موسیقی برای همه.
پیوند به بیرون [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ویکتور خارا موجود است. |
- فایلهای صوتی بعضی از اجرهای ویکتور خارا victor jara
