ویکتور ارافیف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویکتور ارافیف

ویکتور ارافیف
زادروز ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۷
مسکو، روسیه
ملیت روسی
پیشه رمان‌نویس، روزنامه‌نگار
گفتاورد زندگی در روسیه مثل راه رفتن بر سقف است. من نمی‌دانم وطن واقعی ام کجاست.

ویکتور ولادیمیروویچ ارافیف (به روسی: Ви́ктор Влади́мирович Ерофе́ев) (۱۹ سپتامبر ۱۹۴۷ ـ مسکو) نویسنده روسی است.

زندگینامه[ویرایش]

ارافیف در خانواده یک دیپلمات مشهور شوروی در زمان استالین متولد شد. او سالهایی از کودکی خود را در پاریس گذرانده است.

تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکده ادبیات جهانی دانشگاه دولتی مسکو تمام کرد و با نوشتن رساله داستایفسکی و اگزیستانسیالیسم فرانسوی دکترای زبان‌شناسی گرفت.[۱]

بسیاری از رمان‌های او دست کم به ۲۰ زبان زنده ترجمه و منتشر شده است. با این حال مخالفانش در روسیه امروز او را فرصت طلب خطاب کرده‌اند و به رمان زیبای روسی او لقب «ادبیات زننده خلاف عفت» داده‌اند.

برای ۱۰ سال او اجازه انتشار کتاب‌هایش را در شوروی سابق نداشته است.

اما ارافیف در گفتگویی با مجله ادبی ـ هنری نافه گفته است «در حال حاضر ادبیات در روسیه آزاد است. هیچ سانسوری وجود ندارد. من حالا می‌توانم همه کتاب‌هایم را منتشر کنم.»[۲]

آثار او به فارسی[ویرایش]

رمان استالین خوب از این نویسنده با ترجمه زینب یونسی توسط انتشارات نیلوفر به فارسی منتشر شده‌است. پیش از این داستانی از او به فارسی منتشر نشده بود.

ارافیف در قالب روایتِ سرنوشت پدرش به زندگی شخصی خود اشاره می‌کند و دوره‌ای طولانی از تاریخ سرزمینش را در این رمان بازگو می‌کند.

او درباره اینکه آیا ادبیات آوانگارد روسیه می‌خواهد خود را از سایه ادبیات کلاسیک روسی بیرون بیاورد؟ و آیا این نوآوری و مدرنیته را در غرب جستجو می‌کند؟ گفته است «ادبیات آوانگارد روسیه به وضعیت ادبیات قدیم که بیش از حد اخلاقی بوده است می‌خندد. من چیزهای مثبت بسیاری از ادبیات غرب فرا گرفته ام، از فلوبر تا جویس. به ویژه از روشی که با آن به تفسیر دنیا دست می‌زنند. من همچنین عاشق آزادی فردی هستم که در آنجا وجود دارد. اما من یک نویسنده روسی ام و به دنبال مفاهیم زندگی هستم.»[۳]

سفر به ایران[ویرایش]

برخی منابع خبری از سفر ویکتور ارافیف به ایران در تاریخ ۲۵ خرداد خبر داده بودند.[۴]

او اول تیر ماه در نشستی که برای رونمایی ترجمه رمان استالین خوب در شهر کتاب مرکزی تهران برگزار شده بود شرکت کرد و درباره رمانش صحبت کرد.[۵]

ارافیف درباره انگیزه سفرش به ایران گفت «نخست آنکه دوست داشتم در برابر جوّ ضد ایرانی حاکم بر دنیای امروز بایستم و دیگر آنکه می‌خواستم حکمت شرقی و زیبایی عرفان ایرانی را از نزدیک مشاهده کنم.» [۶]

جوایز ادبی[ویرایش]

ارافیف سال ۱۹۹۲ جایزه ادبی ناباکوف و سال ۲۰۰۶ نشان ملی ادب و هنر فرانسه را دریافت کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. مقدمه رمان استالین خوب، ویکتور ارافیف، ترجمه زینب یونسی، ص ۳
  2. علیرضا غلامی، ادبیات کشورم برای تغییر جنگید، نافه، فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۹، شماره اول دوره جدید، ص ۷۷
  3. مجله ادبی ـ هنری نافه
  4. Fars news agency
  5. bookcity
  6. خبرگزاری فارس

منابع[ویرایش]