ویلیام شرمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ویلیام شرمان)
پرش به: ناوبری، جستجو
ویلیام تیکامسا شرمن
William-Tecumseh-Sherman.jpg
William Tecumseh Sherman Signature.svg
فرتوری از ویلیام شرمن در مه ۱۸۶۵ میلادی، در یونیفورم سپهبدی. دستمال سیاهی که به دست چپ ویلیام شرمن بسته‌شده، نماد عزاداری برای آبراهام لینکلن است.
فرتور اثر متیو بریدی.
نام مستعار Cump, Uncle Billy (by his troops)
زاده February ۸٬ ۱۸۲۰&#۱۶۰;(خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۱۰-۱۶)
لانکستر، اوهایو, اوهایو, U.S.
درگذشته February ۱۴٬ ۱۸۹۱&#۱۶۰;(خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۱۰-۱۶)  (سن ۷۱)
نیویورک، ایالت نیویورک
Place of burial Calvary Cemetery
سنت لوئیس, میزوری, U.S.
تابعیت US flag 26 stars.svg ایالات متحده آمریکا
سازمان/شاخه

 ارتش ایالات متحده آمریکا

سال خدمت 1840–53, 1861–84
رتبه Union army maj gen rank insignia.jpg سرلشکر (Civil War),
Us army general insignia 1872.png General of the Army of the United States (post-bellum)
فرمان‌های داده XV Corps (1863)
Army of the Tennessee (1863–1864)
Military Division of the Mississippi (1864–1865)
Department of the Missouri (1866–1869)
Commanding General of the United States Army (March 8, 1869 – November 1, 1883)
جنگ‌ها

جنگ داخلی آمریکا

جوایز Thanks of Congress1864 and "second+edition,+revised+and+corrected"+Vol.+II#PRA2-PA229,M1 1865
فعالیت‌های دیگر Bank manager, lawyer, college superintendent, streetcar executive

ویلیام تیکامسا شرمن (به انگلیسی: William Tecumseh Sherman) ژنرال ارتشِ اتحادیه در طول جنگ داخلی آمریکا بود. راهبردهای نظامی او نقش مهمی در پایان‌گرفتن جنگ داخلی به نفع اتحادیه و پیروزی شمالی‌ها داشت.[۱] هرچند راهبرد نظامی جنگ تمام‌عیار او با نیروهای ایالات مؤتلفه آمریکا، از جمله تاکتیک نظامی زمین سوخته مورد انتقاد شدید قرار داشت.[۲]

ویلیام شرمن از سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۸۳ مقام فرماندهی کل ارتش ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. وی از دانش‌آموختگان آکادمی نظامی وست‌پوینت بود.

ویلیام شرمن در جواب درخواست‌ها برای قبول نامزدی ریاست‌جمهوری پس از پایان جنگ داخلی آمریکا گفته‌بود: «اگر نامزد شوم، انصراف می‌دهم. اگر اعزام شوم، مخالفت می‌کنم و اگر انتخاب شوم، استعفا می‌دهم.»[۳]

خانواده[ویرایش]

ویلیام شرمن فرزند چارلز روبرت شرمن، وکیل دعاوی و از اعضای دادگاه عالی اوهایو بود. پس از مرگ ناگهانی پدرش، توماس اوینگ، دوست و همکار پدرش سرپرستی او را برعهده گرفت. وی از اعضای ارشد حزب ویگ بود که بعدها سناتور و اولین وزیر کشور ایالات متحده شد.

ویلیام شرمن، از اقوام دور سناتور راجر شرمن، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بود.[۴]

چارلز تیلور شرمن، برادر بزرگ‌تر او وکیل دعاوی و بعدها قاضی فدرال شد. جان شرمن، برادر کوچک‌تر او سناتور جمهوری‌خواه و بعدها وزیر خزانه‌داری ایالات متحده و وزیر امور خارجه آمریکا شد. هویت شرمن، دیگر برادر کوچک‌ترش بانک‌دار موفق و بعدها بسیار متمول شد.

در سال ۱۸۵۰ میلادی، با ایلن اوینگ، دختر توماس اوینگ، ازدواج کرد. در مراسم عروسی‌شان زکری تیلور، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و بسیاری از چهره‌های مهم سیاسی و نظامی شرکت داشتند.[۵]

هیو بویل اوینگ و توماس اوینگ جونیور، دو برادر زن ویلیام شرمن، در طول جنگ داخلی آمریکا به مقام سرلشکری رسیدند و هم‌چون ژنرال شرمن، نقش مهمی در پیروزی‌های شمالی‌ها و پایان‌دادن به جنگ داخلی ایفا کردند.

عقاید[ویرایش]

ژنرال شرمن به یکپارچگی ایالات متحده آمریکا سخت باور داشت، اما به «برابری سفیدپوستان با سیاه‌پوستان» باور چندانی نداشت و با برده‌داری مخالفت نمی‌کرد.[۶][۷] پیش از شروع جنگ داخلی، ضمن هم‌دردی با جنوبی‌ها در مورد ضرورت برده‌داری، چند بار ادعا کرده بود که نژاد سیاه از برده‌بودن سود می‌جوید و به نفع سیاهان در آمریکا است تا برده باقی بمانند.[۸] در طول جنگ داخلی، هیچ‌گاه از سیاهان در لشکرش سربازگیری نکرد.[۹]

یادمان‌ها[ویرایش]

شهرستان‌ها
یادمان‌ها
تمبر

تاکنون ۳ تمبر منقش به فرتور ژنرال ویلیام شرمن در سال‌های ۱۸۹۳، ۱۸۹۵ و ۱۹۳۷ توسط پست ایالات متحده منتشر شده‌اند.

درخت ژنرال شرمن

نام درخت عظیمی در پارک ملی سکویا که به افتخار ویلیام شرمن نام‌گذاری شده است.

در ارتش

در فرهنگ عامه[ویرایش]

کتاب
  • مارش: پیشروی تاریخی ژنرال ویلیام شرمن به روایت ای. ال. دکتروف[۱۰]
  • نامه‌های شرمن: نامه‌نگاری‌های ژنرال و سناتور شرمن‌ از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۹۱

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. General William Tecumseh Sherman, Matthew Brady (1865), The Guardian
  2. One historian has written that Sherman's "genius" for "strategy and logistics ... made him one of the foremost architects of Union victory." Steven E. Woodworth, Nothing but Victory: The Army of the Tennessee, 1861–1865 (New York: Alfred A. Knopf, 2005), 631. For a very critical study of Sherman, see John B. Walters, Merchant of Terror: General Sherman and Total War (Indianapolis: Bobbs-Merrill, 1973).
  3. الکس ساموند رهبر استقلال‌طلبان اسکاتلند کیست؟، بی‌بی‌سی فارسی
  4. See, William T. Sherman papers, Notre Dame University CSHR 19/67 Folder:Roger Sherman's Watch 1932–1942
  5. Katherine Burton, Three Generations: Maria Boyle Ewing – Ellen Ewing Sherman – Minnie Sherman Fitch (Longmans, Green & Co., 1947), pp. 72–78.
  6. Sherman, William Tecumseh (10 May 1999). "Letter to Salmon P. Chase, January 11, 1865". In Simpson, Brooks D.; Berlin, Jean V. Sherman's Civil War. University of North Carolina Press. pp. 794–795. 
  7. B. H. Liddell Hart (1929). "Letter by W.T. Sherman to John Sherman, August 1865". Sherman: Soldier, Realist, American. New York: Dodd, Mead and Co. p. 406. 
  8. Bassett, Thom (2012-01-17). "Sherman’s Southern Sympathies". The New York Times. Retrieved February 5, 2012. 
  9. Sherman to Halleck, Sept. 4, 1864, Civil War Official Records Vol. 38 part 5, pp. 792–793.
  10. رژه‌ی تاریخی ژنرال شرمن به روایت ای.ال.دکتروف، رادیو زمانه

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ویلیام شرمن موجود است.