ویتک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویتک.
ویتک در حال حمل توپ برای توپخانه. نشانی که بر روی خودروهای گروهان ۲۲ پشتیبان توپخانه ارتش لهستان نقش بسته بود.

وُیتک (به لهستانی: Wojtek) یک خرس ایرانی بود که در ارتش لهستان به خدمت مشغول گردید و در نبرد مونت کازینو شرکت نمود. وی در سال ۱۹۴۲ میلادی توسط پسر بچه‌ای در نزدیکی همدان در ایران پیدا شد و در ازای تنها ۲ قوطی کنسرو گوشت به سربازان لهستانی که در اطراف شهر مستقر شده بودند فروخته شد. وی مورد توجه سربازان قرار گرفت و پس از مدتی به عنوان سمبل خوش‌یمنی در کلیه واحدهای مستقر در آن حوالی شناخته شد و بهمین روی ویتک بطور رسمی به عضویت گروهان ۲۲ پشتیبانی توپخانه ارتش لهستان درآمد. ویتک بهمراه ارتش به عراق، سوریه، فلسطین، و جنوب ایتالیا رهسپار شد.

نام ویتک از زبان اسلاوی باستان گرفته شده و به معنای «جنگجو» است. غذای ویتک میوه، عسل، شربت و مارمالاد بود و جایزه او آبجو بود که نوشیدنی مورد علاقه وی بشمار می‌آمد. او همچنین سیگار هم می‌خورد. از آنجا که ویتک سرباز رسمی ارتش لهستان بود در چادر بهمراه سربازان میخوابید و یا در جعبه چوبی مخصوصی که مختص به وی بود. جابجایی او نیز بوسیله کامیونهای بارکش انجام می‌گرفت. او در نبرد مونت کازینو با حمل جعبه‌های مهمات به کمک همرزمانش می‌پرداخت و گفته می‌شود که وی هیچگاه سبب افتادن جعبه‌ای نگردید. به‌دنبال اطلاع از محبوبیت ویتک در ارتش، فرماندهی نماد گروهان ۲۲ توپخانه را خرسی که حامل یک توپ جنگی بود برگزید.

پس از پایان جنگ جهانی دوم، سربازان و ویتک به اسکاتلند منتقل شده و در روستای هوتون مستقر شدند. خیلی زود ویتک نظر مردم محلی و مطبوعات را بخود جلب نمود. پس از ترک خاک اسکاتلند توسط سربازان لهستانی، ویتک در ۱۵ نوامبر ۱۹۴۷ به باغ وحش ادینبورگ سپرده شد. او باقی عمر خود را آنجا گذراند جاییکه توسط روزنامه نگاران و همرزمانش که گاهی برای او سیگار پرتاب می‌کردند ملاقات می‌شد. ویتک در دسامبر ۱۹۶۳ درگذشت در حالیکه ۲۵۰ کیلوگرم وزن و ۱۸۰ سانتیمتر قد داشت.

توجه مطبوعات به وی بر محبوبیت او افزود و وی چندین بار مهمان بی‌بی‌سی بود. از میان نشان‌های گرامی‌داشت وی، می‌توان به لوح نشان او در موزه سلطنتی جنگ و موزه جنگ کاناداییان در اتاوا اشاره نمود. گفته می‌شود که پرنس چارلز در هنگام بازدید از موزه سلطتنی به همراه دو پسرش، از راهنما خواسته‌است که داستان ویتک را بازگو نکند چرا که هر سه آنها او را می‌شناسند.

منابع [ویرایش]

    1. Anders، Wladyslaw. An Army in Exile، the Story of the Second Polish Corps. London: Macmillan، ۱۹۴۹.

پیوند به بیرون [ویرایش]

برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=ویتک&oldid=9651293»