ونون نخست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

وُنُن نخست یا اُنن نخست (اشک هفدهم) هفدهمین شاه ایران از خاندان اشکانی است (۷یا۸م - ۱۲م). وی پس از ارد سوم به شاهی رسید. مجلس مهستان بالاترین مرجع تصمیم‌گیری اشکانیان، پس از کشته شدن ارد از آگوستوس قیصر روم خواست که یکی از پسران فرهاد چهارم را که پیشتر در روم مقیم بود، برای نشستن بر تخت شاهی به ایران روانه کند. قیصر ونون را به ایران فرستاد، ولی او به دلیل تربیت رومی که در زمان اقامتش در روم فراگرفته بود، از عهدهٔ انجام کارها برنیامد. بزرگان و نجبا نیز از رفتار او ناراضی بودند. حدود سال ۱۲ میلادی اردوان سوم به جای او بر تخت شاهی نشست. ونن به ارمنستان گریخت و زمام امور آنجا را در دست گرفت، ولی اردوان او را از آنجا نیز براند. ونون دوباره فرار کرد و این بار به سوریه رفت و تحت حمایت رومیان قرار گرفت.

سلف:
ارد سوم
شاهنشاه ایران

۷یا۸ - ۱۲ میلادی

جانشین:
اردوان سوم

منابع[ویرایش]

  • خدادادیان، اردشیر، اشکانیان، منصور، ۱۳۸۰