ورین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۴°۰۲′۴۴″ شمالی ۵۰°۲۲′۲۱″ شرقی / ۳۴.۰۴۵۵۶° شمالی ۵۰.۳۷۲۵۰° شرقی / 34.04556; 50.37250

ورین
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان مرکزی
شهرستان محلات
بخش بخش پشت گدار
نام محلی ور سفلی، ور علیا
مردم
جمعیت 875 نفر
اطلاعات روستایی
وب‌گاه رسمی http://varshahid.ir/

ورین، روستایی از توابع بخش پشت گدار شهرستان محلات در استان مرکزی ایران است.


ورین روستایی از توابع دهستان پشت گدار بخش حومه شهرستان محلات، در ۱۸ هزارگزی باختری راه شوسه قم به اصفهان . سکنه آن ۳۹۳ نفر و آب آن از قنات تامین می‌شود و محصول آن‌جا غلات، بنشن، صیفی، انگور، میوجات، بادام و صنایع دستی آن قالی بافی است. دارای دبستان است. مزرعه قلعه مالگا، لنجه جزو این ده‌است. راه آن مالرو و از طریق دودهک و خورهه فرعی است .[۱] این روستا شامل دو بخش ورعلیا و ورسفلی می باشد.[۲]

وضعیت امروز روستا[ویرایش]

هم اکنون وضعیت دو روستای ورعلیا و ورسفلی که مجموعاً به آنها ورین گفته می شود با زمانی که مرحوم دهخدا در مورد آن تحقیق کرده است متفاوت است. راه های ارتباطی روستا، منبع تامین آب، جمعیت و... متفاوت از زمان دهخدا است و اطلاعات بسیارِ دیگری که در لغت نامه دهخدا در مورد ورین حرفی از آنها نیامده است.

اطلاعات کلی[ویرایش]

روستا دارای برق، آب لوله کشی، گاز (از سال 1389)، تلفن روستایی (از سال 1383)، شبکه تلفن همراه اول می باشد. حدود 80 درصد جمعیت آن باسواد هستند. حدود 50 درصد جمعیت فعلی را نسل جوان تشکیل می دهند. رونق روستا به لحاظ رفت‌وآمد و تردد روزانه، سکونت و کسب و کار به نسبت بقیه روستاهای منطقه بهتر و برتر است.

موقعیت جغرافیایی و راه های دسترسی[ویرایش]

روستای ورین از توابع شهرستان محلات استان مرکزی است و تقریباً در شمال شهرستان محلات واقع شده است. راه اصلی دسترسی به آن از جاده تهران اصفهان است. از سه جاده اصلی آسفالته جداگانه از قم، اراک و محلات می توان به ورسفلی رسید. فاصله این روستا تا قم و اراک حدود یک ساعت و ربع و تا محلات 20 دقیقه است. روستای ورسفلی در کنار کوه های هفتاد قله، آهنگران، شانه ور قرار دارد.

کیفیت ابنیه (نوع ساخت، زمان ساخت، طبقات، مصالح غالب، نما)[ویرایش]

خانه های موجود در روستا به دو نوع سنتی و جدید تقسیم می شود. خانه های سنتی که اغلب بیش از سی سال عمر دارند با خشت و کاهگل ساخته شده اند و خانه های جدید آجری هستند. عمر برخی خانه های قدیمی تا هفتاد و هشتاد سال هم می رسد. از سال 1389 تاکنون بیش از 50 خانه جدید در روستا ساخته شده است و برخی از منازل دارای سقف شیروانی هستند. اغلب خانه های روستا یک طبقه هستند اما منازل دوطبقه قدیمی هم در روستا زیاد است. در نوع سنتی روستا بسیاری از منازل در طبقه اول خود طویله حیوانات و محل نگهداری گوسفند و گاو و مرغ و خروس و در طبقه دوم محل مسکونی درست کرده و غالباً راه های جداگانه برای دو طبقه در نظر گرفته اند. همچنین ورودی بسیاری از منازل از طریق دالانی است که منتهی به حیاط و ورودی منزل می شود. نمای منازل قدیمی کاهگلی و نمای منازل جدید آجر و بعضاً سنگ است. در اغلب منازل از چوب صنوبر بومی و آجر برای پی ساختمان استفاده شده و همچنین سقف اغلب منازل تشکیل شده از تیرهای چوبی بزرگ و تیرهای کوچک یا تخته روی آن که با کاهگل پوشانده شده است. اغلب منازل دارای حیاط، باغچه و طویله می باشند.

جمعیت، ویژگی های اجتماعی، فضاهای آموزشی[ویرایش]

جمعیت روستای ورسفلی در حال حاضر بر طبق آمار محلی حدود 400 نفر است و حدود 70 خانواده در آن زندگی می کنند، هر چند سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385 عدد 119 خانوار و 393 نفر را نشان میدهد. بر طبق این آمار در روستای ور علیا هم 171 خانوار و 482 نفر زندگی میکنند. [۳] مردم روستا فارس هستند و به زبان و لهجه فارسی صحبت می کنند. برخی از لغات و اصطلاحات بومی به صورت محدود در محاورات مردم روستا وجود دارد. تمام مردم ورین مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. در روستا دبستان وجود دارد و ساختمان مدرسه راهنمایی و دبیرستان هم هست که به دلیل نداشتن دانش آموز در این مقاطع در حالت تعطیلی به سر می برند.

اقتصاد، اشتغال، معیشت[ویرایش]

شغل اغلب مردم روستا باغداری، کشاورزی و دامداری است. تا حدود 10 سال قبل قالیبافی نیز جزء پایه های اقتصادی اکثر مردم روستا بوده است که به سبب شیوع کارخانه های فرش ماشینی در منطقه و مسائل دیگر این حرفه در روستا به افول و تعطیلی گرائیده است. کشاورزی مردم به صورت خرده مالکی و دامداری نیز به صورت سنتی و غیر صنعتی است. بیشترین محصولات کشاورزی در ورسفلی انگور، سیب، گلابی، گردو، بادام، گندم و جو است. در سال های اخیر و مشخصاً از نیمه دهه 70 تابحال مشکل خشکسالی تبدیل به معضل منطقه شده است و این موضوع باعث خروج بسیاری از مردم و جوانان به روستا شده است و البته در چند سال اخیر با افزایش امکانات رفاهی برخی از متعلقین به روستا بازگشت کرده اند. آب زمین های کشاورزی روستا از قنات های بالادست و چشمه های طبیعی تامین می شود. همچنین آب آشامیدنی روستا از طریق لوله کشی و توسط منبع آب روستایی تامین می شود.

برخی از مراسم و آئین ها[ویرایش]

چاووشی خوانی: هنگام بدرقه و استقبال از مسافرانی که به مناطق زیارتی مثل عتبات یا مکه می روند در فضای عمومی روستا اجرا می شود.

عروسی ها: در چند روز و همراه برنامه هایی چون پاتختی، حنابندان و... صورت می گیرد.

رسوم مربوط به اموات و مرگ و میر: مانند برنامه های مرسوم در سراسر ایران همراه برنامه سوم، هفتم و چهلم و سالگردِ فرد فوت شده است.

ختم قرآن: جهت ادای نذر و حل مسائل و مشکلات و بیماری ها و... با حضور مردم روستا در منزل یکی از اهل روستا یا مسجد صورت می پذیرد.

ماه رمضان: در ماه رمضان برنامه های سحرخوانی، مراسم احیای شب های قدر، قرائت قرآن در هر روز و آموزش قرآن به افراد در مسجد انجام می شود.

قرائت قرآن: برنامه قرائت قرآن بیش از 50 سال است که در روستا گاهی به صورت هفتگی و گاه ماهانه و گاهی هر شب ادامه دارد. مدیریت این برنامه با ملاهای بومی قدیمی و در سال های اخیر بعضی افراد باسواد قرآنی و بعضی از روحانیون بوده است.

محرم: برنامه های محرم در سال های قدیم همراه تعزیه و نخل گردانی بوده است ولی اکنون به شکل مرسوم در سراسر کشور است. دوره عزا در میدان عمومی روستا از خصوصیات محرم روستا است.

شب نشینی: از آئین های مرسوم بین مردم روستا شب نشینی های روستائیان است که سابقه بسیار داشته و باعث انس و الفت مردم است.

پشم چینی گوسفندان: پشم چینی گوسفندان در ایام خاصی انجام می شود. این رسم با قیچی مخصوصی که اهالی بومی به آن دوکارد می گویند انجام می شود. این رسم در سال های قبل به صورت دسته جمعی انجام می شد و با هماهنگی قبلی یک روز همه در یکجا تجمع می کردند و گله گوسفندان را آورده و پشم همه را کوتاه می کردند. در برخی سال ها این کار کنار استخر بزرگ آب انجام می شد و گوسفندان را برای تمیزی و اصلاح بهتر و شادابی خودشان در آب شستشو می دادند. این شستشو و تکاپوی گوسفندان و صاحبانشان برای شستشو و پشم چینی و مابقی ماجرا بسیار دیدنی و زیبا بود.

تجمیع شیر گاوها: تا چند سال قبل مرسوم بود و همسایگان به صورت نوبتی شیر گاوها را تجمیع می کردند تا برای تهیه ماست و... مقدار درخوری باشد و کسی که امروز شیر گاوش را در اختیار می گذاشت روز و نوبت شیرها برای وی بود.

بره پی: در اوایل بهار بره های کوچکی که در زمستان به دنیا آمده اند و کم کم علف خور شده اند را در یک روز همراه گله گوسفندان می کنند. برخی برای سلامتی بره هایی که برای اولین بار همراه گله به بیابان می روند اسفند دود می کنند و نذر و دعا می کنند.

دوشیدن شیر میش‌های گله: در اوقات خاصی گله گوسفندان مردم روستا تا نزدیکی آبادی می آید و صاحبان گوسفندان نزد آنها می روند و شیر میش ها را می دوشند و گله بعد از استراحت دوباره راهی بیابان می شود.

باغ اسبار: باغداران معمولاً در ماه اول سال باغ های خود را به وسیله بیل شخم می زنند و این کار غالباً با حضور و کمک همه مردان خانواده انجام می شود. در کنار باغ اسبار شاخه های درختان انگور را هرس می کنند و نیز اگر باغ نیاز به کود داشته باشد به آن کود می دهند.

طبیعت منطقه، حیات وحش و پوشش گیاهی[ویرایش]

مناطق اطراف روستا دارای پوشش گیاهی و جانوری انبوه و متفاوتی است. در این منطقه کاسنی، نعناع، شب بو، تنگرس، نسترن، لرک، فرفیون و اسپند مشاهده می شود. همچنین کوه هفتاد قله در کنار روستای ورسفلی، با 2 هزار و 686 متر ارتفاع بلندترین کوه منطقه است و بیش از 205 گونه گیاهی از 41 خانواده، 71 گونه پرندگان و گونه‌های متنوع حیوانات وحشی و کمیاب همچون بزکوهی، پلنگ، گراز، گرگ، آهو، کل و بز و همچنین کبک، روباه، شغال، خرگوش، گورکن، و پرندگانی همچون تیهو، بلدرچین، باقرقره، کبوتر چاهی، کبوتر کوهی، عقاب طلایی، سارگپه، هما، کرکس، دال، شاهین، بحری، لیل، بوتیمار و حواصیل. و نیز خزندگانی مانند چند نوع افعی، مارآبی و لاک پشت و... وجود دارد.

معرفی مناطق و اماکن عمومی روستا[ویرایش]

مدرسه: بنای چهار مدرسه در روستا وجود دارد. مدرسه منطقه قصرشیرین که بسیار قدیمی است و اکنون به صورت مخروبه بوده و فقط دیوارهایش باقی است. دبستان ابن سینا که مدرسه فعال فعلی است و هم اکنون کلاس های آن دایر است و از آن استفاده می شود. دبستان قدیمی که در کنار میدان عمومی روستا و روبروی مدرسه ابن سینا است. این مدرسه نیز نیمه مخروبه است و اخیراً جهت ساخت مسجد از آموزش و پرورش خریداری و وقف شده است، مجتمع آموزشی راهنمایی که هم اکنون تعطیل و دربسته است.

امامزاده: امامزاده روستا بین و کنار سه روستای ورعلیا و ورسفلی و طایقان قرار گرفته است و بین اهالی بومی به شاهزاده محمد معروف است. شاهزاده محمد فرزند امامزاده صالح است که در نیمور محلات دفن شده است. امامزاده محمد دارای شجره نامه می باشد و نسب وی از طریق هشت واسطه به امام سجاد (ع) امام چهارم شیعیان می رسد.

گلزار شهداء: در کنار قبرستان روستا و امامزاده است، 40 شهید از دو روستا ورسفلی و علیا در آن دفن شده اند و البته برخی از شهدای دیگر این دو روستا که شمار آنها به 58 می رسد در شهرهایی مثل قم و تهران دفن شده اند.

غسالخانه: در قسمت محله پائین ورسفلی قرار دارد.

قصابی: که تنها هنگام کشتار و فروش گوشت درب آن باز می شود.

نانوایی: در سال 1391 تاسیس شده است و مجهز به دستگاه های جدید بوده و نان محلی و بومی هم پخت می کند.

مسجد: در ورسفلی دو مسجد در روستا وجود دارد. مسجد اصلی در کنار میدان اصلی و عمومی روستا قرار دارد و مسجد دیگر که قدیمی تر و کوچک تر است در محله پائین روستا است.

حسینیه: حسینیه نیز در کنار میدان عمومی روستا است و شامل سه طبقه است. طبقه زیرین آشپزخانه و حیاط حسینیه است و طبقه دوم و سوم متعلق به آقایان و بانوان است.

همچنین روستای دارای منبع آب عمومی، آهنگری و خانه عالم و روحانی مستقر است.

شرکت تعاونی روستایی: که غالب مایحتاج عمومی روستائیان در آن عرضه و به فروش می رسد. سابقاً اجناس کوپنی و نفت هم در آن عرضه می شد.

حمام عمومی: حمام عمومی در روستا وجود دارد که تا حدود دوازده سال قبل استفاده می شد ولی در سال های اخیر با ساخت تدریجی حمام در منازل شخصی این حمام متروکه شد. بقایای حمام قدیمی دیگری نیز در روستا وجود داشت که در سال 1392 تخریب شد.

دیگر اماکن[ویرایش]

آسیاب سنگی: بقایای کمی از دو آسیاب سنگی در ورسفلی موجود است.

تپه حوض سلطان: مرتفع ترین منطقه در ورسفلی است و به اصطلاح بخش شاه نشین و مشرف به تمام منطقه است. حوض سلطان جزء مناطق باستانی روستا بوده و در اداره میراث فرهنگی و گردشگری نیز ثبت شده است.

خصوصیات ویژه روستا[ویرایش]

شهداء: روستای ورین دارای 58 شهید است. اکثر شهدای روستا از جوانان بوده و اولین شهید روستا در روز 22 بهمن 1357 در جریان مبارزات انقلاب اسلامی به شهادت رسیده است.

حضور در انقلاب و جنگ: حضور مردم روستای ورسفلی در انقلاب و جنگ نمونه و در منطقه و شهرستان زبانزد بوده است. همگان در یاد دارند که در بعضی مقاطع جنگ به سختی مرد در روستا پیدا می شده و اکثراً در جبهه بوده اند. نام این روستا در منطقه به فعالیت‌های مبارزاتی و آزادی خواهانه در زمان رژیم پهلوی معروف بوده و تمامی ساکنان روستا جزء فعالین سیاسی و فرهنگی آن زمان بوده‌اند. حضور در عرصه های انقلاب و نیز پس از انقلاب حضور جوانان روستا در جبهه‌های جنگ پر شور و مداوم ادامه داشته است. در میان مردم روستا معروف است که یکبار حساب کرده اند و بیش از صد و سی نفر از اهالی ورسفلی در جبهه بوده اند و گاهی تا چند مدت یک جوان در روستا به ندرت یافت می شده است!

خروجی های روستا: تعداد بسیار زیادی از خروجی های روستای ورسفلی معلم و پاسدار و روحانی هستند و غالباً افرادی متعهد و اهل دین و فرهنگ هستند. چندین مسئول عالی رتبه از این روستا در بدنه نظام وجود دارد. [۴]

پانویس[ویرایش]


منابع[ویرایش]

سایت روستای ورین

مرکز آمار ایران

جستارهای وابسته[ویرایش]

کوه های هفتاد قله

فهرست روستاهای ایران

فهرست روستاهای استان مرکزی

دهستان خورهه

رده[ویرایش]