ورنر هرتسوگ
| ورنر هرتسوگ | |
 هرتسوگ در بروکسل، ۲۰۰۷ |
|
| زمینه فعالیت | کارگردان، فیلمنامهنویس، بازیگر، تهیهکننده |
| زاده | ۵ سپتامبر ۱۹۴۲ (۷۰ سال) مونیخ، آلمان |
| ملیت |  آلمان |
| سالهای فعالیت | ۱۹۶۲ - اکنون |
| همسر | لنا هرتسوگ (۱۹۹۹ - اکنون) |
| وبگاه رسمی | www.wernerherzog.com |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
ورنر هرتسوگ (به آلمانی: Werner Herzog) (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۲) کارگردان، فیلمنامهنویس، بازیگر، کارگردان اوپرا و تهیهکننده آلمانی است. او از فیلمسازان نسل جدید آلمان بهشمار میآید. آثار او از سوی محافل هنری بسیاری مورد ستایش قرار گرفتهاند.
هرتسوگ بهخاطر استفاده از نابازیگران بومی بهویژه در فیلمهای مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام نشانههای زندگی، جایزه معتبر خرس نقرهای جشنواره فیلم برلین را در سال ۱۹۶۸ نصیبش کرد. مهمترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۸۲ برای فیلم فیتزکارالدو بود. او در سال ۱۹۷۵ نیز به خاطر فیلم معمای کاسپار هاوزر برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره کن شده بود.
آخرین ساخته او به نام «پسرم، پسرم، چه کردهای» در سال ۲۰۰۹ در شصت و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز مورد توجه و ستایش بسیار قرار گرفت.[۱]
او تاکنون افزون بر ساخت فیلمهای مستند، کوتاه و بلند سینمایی، بیش از ۲۰ فیلم کوتاه و مستند برای تلویزیون نیز ساخته است. او در طول چند دهه فعالیت هنری خود، جوایز زیادی را از جشنوارههای سینمایی آلمان، فرانسه، آمریکا، استرالیا، کانادا، هلند و ... به دست آوردهاست.
محتویات |
فیلمشناسی[ویرایش]
کارگردان[ویرایش]
بلند سینمایی[ویرایش]
- نشانههای زندگی (۱۹۶۸)
- حتی کوتولهها هم سرکش شدند (۱۹۷۰)
- فاتا مورگانا (۱۹۷۱)
- آگیره، خشم پروردگار (۱۹۷۲)
- معمای کاسپار هاوزر (۱۹۷۴)
- قلب شیشهای (۱۹۷۶)
- استروژک (۱۹۷۷)
- وویتسک (۱۹۷۹)
- نوسفراتوی خونآشام (۱۹۷۹)
- فیتزکارالدو (۱۹۸۲)
- جایی که مورچههای سبز خواب میبینند (۱۹۸۴)
- دماغه کبرا (۱۹۸۷)
- فریاد سنگ (۱۹۹۱)
- آبی وحشی دوردست (۲۰۰۵)
- سپیدهدم رهایی (۲۰۰۷)
- ستوان خبیث: بندر توقف - نیو اورلئانز (۲۰۰۹)
- پسرم، پسرم، چه کردهای (۲۰۰۹)
فیلم کوتاه[ویرایش]
- هرکولها (۱۹۶۲)
- آخرین واژهها (۱۹۶۷)
- درسهای تاریکی (۱۹۹۲)
- هیچ کس با من بازی نخواهد کرد (۱۹۷۶)
- آمادهباش در برابر تندروها (۱۹۶۹)
- دفاعهای بینظیر دژ دوچکروز (۱۹۶۶)
مستند[ویرایش]
- سرزمین سکوت و ظلمت (۱۹۷۱)
- پژواکهای امپراتوری تاریکی (۱۹۹۰)
- صدای زنگ از ژرفنا (۱۹۹۳)
- دیتر کوچولو باید پرواز کند (۱۹۹۷)
- بهترین دوست من (۱۹۹۹)
- چرخ زمان (۲۰۰۳)
- الماس سفید (۲۰۰۴)
- مرد خرس قهوهای (۲۰۰۵)
- برخوردها در انتهای زمین (۲۰۰۷)
- غار رویاهای فراموششده (۲۰۱۰)
- مردم شادمان: یک سال در تایگا (۲۰۱۰)
منابع[ویرایش]
- ↑ «به مناسبت 68 سالگی «ورنر هرتزوگ»» (فارسی). ایسنا. بازبینیشده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹.
پیوند به بیرون[ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ورنر هرتسوگ موجود است. |
|
- آمریکاییهای آلمانیتبار
- افراد زنده
- اهالی لسآنجلس
- اهالی مونیخ
- بازیگران اهل آلمان
- بازیگران اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- تهیهکنندگان اهل آلمان
- تهیهکنندگان اهل آمریکا
- بیخدایان اهل آلمان
- دور از وطنهای اهل آلمان در ایالات متحده آمریکا
- زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
- فیلمنامهنویسان اهل آلمان
- فیلمنامهنویسان اهل آمریکا
- فیلمهای ورنر هرتزوگ
- کارگردانان فیلم آلمانیزبان
- کارگردانان فیلم انگلیسیزبان
- کارگردانان فیلم اهل آلمان
- مستندسازان اهل آلمان
