ورزشگاه آزادی تهران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ورزشگاه آزادی | |
|---|---|
 |
|
| نام کامل | ورزشگاه یکصدهزار نفری آزادی تهران |
| محل | تهران |
| تاریخ شروع ساخت | ۱۳۵۰ (گشایش: ۲۶ مهر ۱۳۵۰) |
| تاریخ بازگشایی | ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| تاریخ بازسازی | ۱۳۸۲-۱۳۸۱ |
| مالک | سازمان تربیت بدنی |
| گرداننده | مجموعه ورزشی آزادی تهران |
| نوع زمین | چمن |
| طراح | عبدالعزیز فرمانفرماییان |
| گنجایش | ۹۰٬۰۰۰ نفر[۱] |
| مستاجرها | |
| خانه | تیم ملی فوتبال ایران بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ |
| ابعاد زمین | ۱۰۰ متر در ۶۰ متر |
ورزشگاه آزادی تهران ورزشگاه ملی ایران و بزرگترین وزرشگاه این کشور است. این ورزشگاه برای میزبانی بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی ساخته شد. این ورزشگاه در حقیقت بخشی از مجموعه ورزشی آزادی است.
بیشتر بازیهای تیم ملی فوتبال ایران و تیمهای تهرانی لیگ برتر ایران در این ورزشگاه برگزار میشود.
ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰گشایش یافت.[۲]
این ورزشگاه پیش از انقلاب به افتخار محمدرضا شاه پهلوی آریامهر خوانده میشد و پس از انقلاب به نام آزادی تغییر نام داد. مجموعه ورزشی آزادی تهران هم اکنون با دارا بودن سالنهای چند منظوره، سالن دوازده هزار نفری و دریاچه مصنوعی یکی از بینظیرترین مجموعههای ورزشی آسیاست. در تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۸۶ نیز کلنگ ساخت استادیوم چهل هزار نفری فوتبال سرپوشیده ویژه بانوان در ضلع شمال غربی دریاچه توسط مهندس علیآبادی معاون رییس جمهور و رییس سازمان تربیت بدنی به زمین زده شد.
ورزشگاه آزادی از لحاظ ایجاد جو وحشتناک توسط تماشاگران در رتبه اول آسیا قرار دارد.[۳]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] امکانات
[ویرایش] گنجایش
گنجایش ورزشگاه آزادی ۹۰٬۰۰۰ نفر میباشد که از این تعداد ۳۵٬۰۰۰ نفر در طبقه پایین و ۵۵٬۰۰۰ نفر در طبقه بالا و همچنین در حالت فشرده تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر را میتواند در خود جای دهد.
[ویرایش] روشنایی
روشنایی زمین و ورزشگاه توسط ۴ عدد برج که در شمال غربی، شمال شرقی، جنوب غربی و جنوب شرقی ورزشگاه قرار دارند تامین میشود. در بالای این برجها از چراغهای گازی و مری كوری و تانگستن هالوژن استفاده شده که سطح نوری برابر ۱۶۵۰ لوکس در سطح زمین تولید میکنند.
[ویرایش] سیستم صوتی
سیستم صوتی ورزشگاه غیرمتمرکز و برای هر جایگاه ورزشگاه از تعدادی بلندگو در جهتهای مختلف استفاده شدهاست.
[ویرایش] نمایشگر
نمایشگر یا اسكوربرد ورزشگاه در ابتدا به صورت متنی و تک رنگ بود اما سپس بازسازی و به صورت یک نمایشگر رنگی درآمد و همزمان با بازی ایران - آلمان مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
ابعاد کل این صفحه نمایش ۵٫۷ در ۲۰ متر و قسمت نمایشگر رنگی ۲۰٫۷ × ۴٫۱۴ متر میباشد و رزولیشن آن ۲۷۸× ۵۷۶ است، همچنین این نمایشگر قابلیت نمایش ۷٫۱۶ میلیون رنگ را دارد. [۴]
[ویرایش] منابع
- ↑ استادیوم یکصد هزار نفری. سایت رسمی ورزشگاه آزادی. بازدید در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۸۷.
- ↑ نهاوندی، هوشنگ، آخرین روزها، پایان سلطنت و درگذشت شاه، ترجمهٔ بهروز صوراسرافیل و مریم سیحون، لسآنجلس، ۱۳۸۳/۲۰۰۴، شابک ۹۷۸۱۵۹۵۸۴۰۱۹۶
- ↑ آزادی ترسناک ترین ورزشگاه آسیا(خبرگزاری فارس) http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8712070722
- ↑ اسکوربورد در وبگاه رسمی مجموعهی ورزشی آزادی (فارسی)
