وب‌آرتی‌سی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرونده:Logo-webrtc.png
نشان‌وارهٔ وب‌آرتی‌سی

وب‌آرتی‌سی (به انگلیسی: WebRTC) یک فناوری همتا به همتا برای ارتباط مرورگرهای وب با یکدیگر است. با استفاده از این فناوری مرورگرها می‌توانند مستقیم و بدون نیاز به واسطه‌گری یک کارساز، داده‌ها را به یکدیگر ارسال کنند. وب‌آرتی‌سی شامل رابط‌های برنامه‌نویسی نرم‌افزاری است که با کمک آن‌ها می‌توان بین مرورگرها ارتباط بی‌درنگ ایجاد کرد. مهمترین کاربرد وب‌آرتی‌سی در گپ‌های صوتی و تصویری است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

یکی از چالشهای بزرگ برای وب،فراهم کردن راهی برای ارتباط انسان ها به وسیله صوت و تصویر بوده است.همواره ارتباط بلادرنگ کاری پیچیده و هزینه بر بوده.در سال ۲۰۰۸ چت ویدوئی گوگل مطرح شد علاوه برا آن در سال ۲۰۱۱ گوگل سرویس Hangouts خود را معرفی کرد.سپس شرکت GIPS را خرید.این شرکت در حال توسعه کامپننت هایی بود که لازمه ارتباط بلادرنگ است.مثل انواع کدک ها و تکنیک های از بین بردن اکو(Echo suppression and cancellation).

گوگل این تکنولوژی ها را سورس باز کرد و به منظور اجماع در آن ها مشغول آماده سازی استانداردها برای IETF و W3C شد.در ماه می ۲۰۱۱ اریکسون اولین پیاده سازی خودش را از این تکنولوژی(WebRTC) ارائه داد.

WebRTC هم اکنون یک پیاده سازی استاندارد برای ارتباط بلادرنگ بدون نیاز به هیچ پلاگینی جهت انتقال داده،صدا و تصویر است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

معرفی WebRTC