واکنش گرماده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واکنش گرماده (به انگلیسی: exothermic reaction) نوعی واکنش شیمیایی است که تغییرات آنتالپی آن در فشار ثابت منفی باشد.

سطح انرژی مواد در واکنش گرماده[ویرایش]

در واکنش گرماده سطح انرژی مواد اولیه بالاتر از سطح انرژی محصولات است یعنی آنتالپی سیستم در صورتی که واکنش گرماده باشد در فشار ثابت کاهش می‌یابد. انرژی درونی سیستم نیز در این نوع واکنش کاهش می‌یابد. برای مثال وقتی که ما برای کباب کردن از زغال استفاده می کنیم, کربن موجود در زغال با اکسیژن موجود در هوا واکنش نشان میدهد. در این وhکنش یک مول کربن (12,0g) سوخته و یک مول دی اکسید کربن (44.0g) تولید می کند. اندازه گیریها نشان میدهد که 393kJ انرژی بصورت گرما ازاد می شود. برای انکه این مقدارانرژی داده شود, باید محصول بدست امده (در اینجا منظور از دی اکسید کربن است) انرژی کمتری نسبت به واکنش دهنده ها (کربن و اکسیژن) داشته باشد. یک واکنش که انرژی به صورت گرما می دهد واکنش گرماده گفته می شود.

C(s)+O2(g)→CO2(g)

سیستم واکنش گرماده[ویرایش]

سیستم واکنش گرماده گرمای مورد نظر برای انجام این نوع واکنش را به بیرون (محیط واکنش) می‌دهد.

تفاوت واکنش گرماده و گرماگیر[ویرایش]

ویژگی واکنش گرماده عکس واکنش گرماگیر است یعنی برای یک واکنش گرماگیر گرمای تولید شده در واکنش از محیط وارد سیستم واکنش می‌شود.

اندازه‌گیری تغییرات آنتالپی واکنش گرماده[ویرایش]

تغییرات آنتالپی واکنش گرماده را با استفاده از روش کالریمتری سنجشی مقیاسی تعیین می‌کنند و از آن مقدار ظرفیت حرارتی ویژه نمونه را به دست می‌آورند.

منبع[ویرایش]

  • Peter Atkins and Julio de Paula, Physical chemistry, W. H. Freeman; 8th edition, U.S.A, 2006. ISBN 0-7167-8759-8

جستارهای وابسته[ویرایش]