واکنش بارتون–زارد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واکنش بارتون–زارد(به انگلیسی: Barton–Zard reaction) یک نام واکنش در شیمی آلی است که طی آن یک ترکیب مشتق شده از پیرول از واکنش یک نیتروآلکن و یک آلفا-ایزوسیانواستات در محیط بازی تشکیل می‌شود. این واکنش نخستین بار توسط دو شیمیدان به نام‌های درک بارتون و سمیر زارد در سال ۱۹۹۰ کشف و توصیف شد[۱]

Barton-Zard reaction.png

سازوکار[ویرایش]

سازوکار پیشنهادی برای واکنش بارتون–زارد به صورت زیر است:[۱]

Barton-Zard mechanism corrected.png

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Jie Jack Li (2013). Heterocyclic Chemistry in Drug Discovery. New York: Wiley. ISBN 9781118354421.  pp.43-4