واکنش اشتودینگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واکنش اشتودینگر[۱](به انگلیسی: Staudinger reaction) یا کاهش اشتودینگر(به انگلیسی: Staudinger reduction) گونه‌ای از واکنش آلی است که طی آن یک آزید با یک فسفین یا فسفیت ترکیب شده و تولید یک حد واسط ایمینوفسفران را می‌دهد.[۲][۳] این واکنش به افتخار شیمیدان مشهور آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۵۳، هرمان اشتودینگر نامگذاری شده است.

به عنوان نمونه واکنش سنتز ترکیب چرخ‌دنده‌ای زیر مثالی از یک واکنش اشتودینگر است.[۴]

مثالی از واکنش اشتودینگر

منابع[ویرایش]

  1. پورجوادی، علی واژه‌نامه علوم و فناوری شیمی تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۹۳ شابک ‎978-600-105-071-8 
  2. هرمان استاودینگر; Meyer, J. (1919), Über neue organische Phosphorverbindungen III. Phosphinmethylenderivate und Phosphinimine, Helv. Chim. Acta 2 (1): 635, doi:10.1002/hlca.19190020164 
  3. Gololobov, Y. G. (1981), Sixty years of staudinger reaction, Tetrahedron 37 (3): 437, doi:10.1016/S0040-4020(01)92417-2 
  4. Karl J. Wallace, Robert Hanes, Eric Anslyn, Jeroni Morey, Kathleen V. Kilway, Jay Siegeld (2005), Preparation of 1,3,5-Tris(aminomethyl)-2,4,6-triethylbenzene from Two Versatile 1,3,5-Tri(halosubstituted) 2,4,6-Triethylbenzene Derivatives, Synthesis 2005 (12): 2080, doi:10.1055/s-2005-869963 

پیوند به بیرون[ویرایش]